ที่เด็ดยำชะคราม

4 ต.ค.

เช้าวันที่ 21 เราตื่นกันแต่เช้า เพื่อเตรียมตัวออกไปยังเป้าหมายที่ 2 “วนอุทยานปราณบุรี” เก็บของเรียบร้อย ถ่ายรูปๆ ไหนๆก็มาแล้ว ^^ 1 แฉ๊ะ คืออารมณ์แบบโอ๊ย…อ้วนจังอะ จะถ่ายใหม่ก็คิดว่ายังไงก็คงอ้วนเหมือนเดิม 55 ป่ะ ไปเถอะ! ออกเดินทาง ความคิดแรกพอปั่นพ้นรีสอร์ท (ต้องเหนื่อยแล้วดิ) ระยะทางประมาณ 11 กิโล สำหรับคนไม่ค่อยได้ปั่นนี่ก้อถือว่าไกลพอตัว แล้ว แล้วจะดำมั้ยอ่ะ 555 ห่วงมากเพราะเป็นคนดำง่าย ทั้งที่ปกติก็ไม่ค่อยจะมีพื้นที่สีขาวบนตัวเท่าไร พอจบทริปทำให้รู้เลยว่า ดำขึ้นเป็นกอง 



เราปั่นตามเส้นทางที่พี่กรูบอกไปเรื่อยๆ จนพี่กรูพามาสุดทางลาดซีเมนต์ จากซีเมนต์ลงไปเป็นหาด เดี๋ยว!ข้างหน้าไปไม่ได้แล้วนะ! เราตะโกนบอก ได้! นี่ไงแผนที่บอกให้เลาะริมทะเลไป พี่แนนพูด! บ้าและลงไปก็ตกน้ำพอดี ไม่เอากลับไปทางอื่นดีกว่า! มีรถขายไอศครีมโบราณกำลังวิ่งผ่านมา มีเสียงตะโกนถามเราว่า พี่! จะไปไหน ทางนั้นมันไปไม่ได้แล้ว (ในใจคิด…เดี๋ยวนะ พี่น่าจะแก่กว่าหนูนะ แต่เรียกหนูซะพี่เลย55 ??? ) อ๋อ จะไปอุทยานค่ะ เราตอบ ทางนี้เลย ตามผมมาทางนี้ เค้าขับมอร์เตอร์ไซค์ พร้อมบอกให้เราปั่นตามเค้าไป เอ่อ……???? ไม่นะ เส้นทางแบบนี้ กรูเกิ้ลพามา ถนนเป็นเส้นทางลัดไปอุทยาน สภาพ เป็นหลุม เป็นบ่อ ฝนตก น้ำขัง ต้องลงจูงกันเลยทีเดียว จากทางเลี้ยวเข้าทางลัด ลองนึกว่าเราอยู่บนอุกกาบาต =_=” หลบหลุมซ้ายหลุมขวา พี่มอเตอร์ไซคันนั้นตะโกนมา เอ้าพี่ไม่ปั่นละ…ในใจคิด (นี่ก้อพูดไม่คิด ถ้าให้พี่ปั่นจะปั่นได้มั้ยละ) เดินจูงจักยานจนพ้นช่วงซอยอุกกาบาตมา โอ้…เย่…ทางดีแล้ว^0^ แต่ยังจูงอยู่ จูงตามมอเตอร์ไซค์ไป ยึ๋ย…ดินโคนแฉะ ไปไม่ได้ 

พี่แนน! ไปไม่ได้ ติดอยู่กลางทางกว้างๆ สองข้างทางเป็นป่าโกงกางใหญ่ๆ

 : มาทางนี้สิ มันไม่เปียก

เราก้อเดินเลี่ยงๆ ไป เย่…พ้นแล้ว

แต่…..เดี๋ยวนะ เสียงอะไร เสียงมัน…ลมจากล้อรถ ฟี่ ฟี่ ฟี่ เย้ยยางรถรั่ว พี่แนนมานี่ก่อน ได้ยินเสียงอะไรมั้ย เสียงเหมือนลม มันออกเลยเนี่ยๆ ดูสิ น้ำที่ฝ่ามาก่อนหน้าแสดงให้เห็นฟองอากาศตอนลมรั่วออกมา..ไม่เห็นได้ยินเลย คิดไปเองแล้วแตงไทย ไม่นะมันรั่วแน่เลย เราไม่ยอมคิดว่าไงมันก็รั่ว! ปั่นไปก่อน ปั่นไปก่อน ถ้ามันรั่วจริงจะมาอยู่ในป่าได้ไง ปั่นไปให้พ้นป่าเผื่อมีคนช่วย หน้าบู้บี้แล้วเรา ปั่นไม่ไหวละ ยางก็รู้สึกแบน ก็บอกแล้วมันรั่วก้อไม่เชื่อ ว่าเราคิดไปเองอยู่นั่น บ่นๆ ๆ พามาทางอะไรก้อไม่รู้เนี่ย ยางรั่วเลยทำไงละ 

เดินไปไม่นานถึงอุทยานพอดี งั้นพักที่นี่เลยมั้ยพี่แนนถาม เดี๋ยวถามคนแถวนี้ว่ามีร้านซ่อมมั้ย ทำการติดต่อเจ้าหน้าที่อุทยาน ห้องพักส่วนมากมีแต่ห้องใหญ่ ซึ่งราคาพักอยู่ที่ 1500 ขึ้น ทางอุทยาน ลดให้เรา เหลือ 800 คงเพราะไม่มีนักท่องเที่ยวมาพัก เก็บของเสร็จหาวิธี เอาจักยานไปซ่อม ทางเจ้าหน้าที่อุทยานน่ารักมากๆ ^^ รับอาสาเอารถจักรยานของเราไปเปลี่ยนยางให้ บริการฟรี ฝ่าฝนเอาจักรยานไปซ่อมกันเลยทีเดียว ช่วงระหว่างรอจักรยาน เราเดินไปร้านอาหารสวัสดิการอุทยาน สั่งอาหารเย็นไว้เพราะทางเจ้าหน้าที่บอกร้านจะปิด 4 โมงเย็นจากนั้นจะไม่มีอะไรขาย สั่ง…ปลาหมึกผัดไข่เค็ม แกงชะครามกุ้งสด และที่เด็ดมากกสุดคือ ยำชะคราม อร่อยมาก(ลากเสียง) 55 อยากกลับไปกินอีก เป็นอาหารที่ทางร้านแนะนำ กินแล้วฟินมากๆ หลังจากสั่งอาหารเสร็จ มีบริการส่งถึงห้องพัก เจ้าหน้าที่บอกกินข้างนอกยุงเยอะ 



จากนั้นเราเดินไปดูป่าโกงกาง โห…รากใหญ่จัง สีขาวเชียว สวยอ่ะ ^○^ ถ่ายรูปๆ ถ่ายรูปเสร็จ แตงไทย !รากต้นไม้มันใหญ่จนตัวแตงไทยเล็กไปเลย!!!! เดี๋ยวนะ นั่นชมหรือเปล่า หรือยังไงหึ หึ เดินวนในพื้นที่อนุรักษ์ป่าโกงกางเกือบรอบ มีหอสูงให้ขึ้นไปชมวิวเหนือป่า ขาสั่นๆ โห….ว้าว ^0^ สวยจังจังเห็นพื้นที่เป็นสีเขียวอ่อนทั่วเลย สวยมากๆ บรรยากาศดีสุดๆ ถ่ายรูปๆ พักหลังนี่ไม่ค่อยอยากถ่าย ถ่ายแล้วอ้วนตลอด =~=” ลงจากหอสูง


เดินออกจากป่าโกงกาง ไปหยุดที่ร้านค้า จักรยานได้แล้ว เย่ดีจัง ค่าเปลี่ยนยาง 100 บาทเรียบร้อย แตงไทยมีจักรยานแล้วไปปั่นเล่นกัน ป่ะๆ วนอุทยานจะมีเส้นทางปั่นสำหรับจักรยาน เส้นทางปั่นริมทะเลสวยมาก ฝนตกลงมาปรอยๆตลอดวัน แต่ไม่ถึงกับทำให้เที่ยวเล่นไม่ได้ แตงไทย! ห๊ะ! ว่า เล่นน้ำกัน!

อยากเล่นอยู่นะ แต่หาดมันเงียบมาก ทั้งหาดนี่ไม่มีใครเลย ….เอาสิเล่นกัน เราตอบ เปลี่ยนชุดๆ เปลี่ยนชุดเล่นน้ำเสร็จปั่นหาที่ลงเล่น เลือกๆตรงไหนดี ตรงนี้ดีกว่ามีโขดหินด้วย! อะเครๆ! เดินลงไป…โห..??? เหมือนหาดส่วนตัว ทั้งหาดมีคนยืนและกำลังจะเล่นน้ำ แค่สองคน วังเวงแฮะ 55 แตงไทยจะให้มีคนได้ไง มีเราพักอยู่ห้องเดียว…พี่แนนบอกพยายามอยากให้ลงเล่นน้ำ ลงไปก่อนละนะ เดินลงไปเรื่อยๆ ทำไม…น้ำมันแค่เข่าเอง 555 จะเล่นยังไง หัวเราะลั่นเลยเรา เดินไกลออกไปจะเลยโขดหิน ไม่เอากลับมา ไกลไปละ กลัว(เป็นคนมีประสบการณ์ไม่ค่อยดีกับน้ำ) โอเค แคนี้ก็ได้ลงมาสิ อืมๆ เล่นน้ำกันได้ซักพัก ก้อกลับห้อง มีข้าวเย็นมาส่งจากที่สั่งไว้ก่อนหน้า มาแล้วหน้าตาน่ากินมากก อร่อยๆ กินข้าวเสร็จไม่นานเพลียจนหลับไป ทั้งที่เพิ่ง 6 โมงเย็นเองเด็กอนามัยนอนแต่หัววัน 55 รู้แค่ว่ามันง่วงมากเพราะเพลียมั้ง นอนจนเช้าอีกวัน 


เก็บกระเป๋าแต่เช้า 7.30 ออกเดินทางแล้ว ทางอุทยานยังไม่มีเจ้าหน้าที่มา เสียบกุญแจห้องคาไว้แล้วปั่นออกมาเลย ฝนตกปลอยๆลงมาอีกแล้ว ก็หน้าฝนนิเนอะ ได้เวลาไปที่ต่อไปแล้ว สรุประยะทางวันที่สองสั้นเหมือนเดิม เพราะฉุกเฉินลงจอด เอ้ย..ยางรั่วซะก่อนเลยไปต่อไม่ได้ เป็นความโชคดีที่มาเจออุทยาน ไม่ติดอยู่กลางทางที่พี่กรูบอก 55 ไม่งั้นวังเวงแน่ๆ 

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: