เมื่อทริปเริ่มขึ้น

30 ก.ย.


20/09/59 เราลงจากรถไฟสถานีปราณบรุรี ขนของลงท่ามกลางสายฝนที่โปรยปลายลงมาอย่างไม่ขาดสาย แตงไทยเร็วๆ!!! เดี๋ยวเปียก โห….ใช่สิไม่ได้ขนอะไรนิ แถมถ่ายรูปก่อน รายงานๆ ว่าถึงแล้ว เราก้อเอ่อคือ….ช่วยขนหลบฝนก่อนได้มั้ย ห่วงจริ๊ง(เสียงสูง)ถ่ายรูป กับเช็คอินเนี่ย =_=? 
หลบฝนกับเก็บสัมภาระ เสร็จเตรียมพร้อมจะไปต่อ แต่ก็นะ…มืดจัง ไปไงทางไหน พี่แนนบอกว่า ห้องพักไม่ไกลจากสถานี จองเรียบร้อยตั้งกะอยู่บนรถไฟ โอเคร! ออกเดินทางไปห้องพักก่อนได้ ตามจิงที่วางแผนไว้คือห้องพักจะห่างจากสถานีปราณประมา 11 กิโล ในที่พักวันแรก แต่ด้วยสภาพอากาศและบรรยากาสเลยต้องใช้แผนสำรอง หาที่พักใกล้ที่สุด


ยกจักรยานข้ามทางรถไฟ และปั่นไปเรื่อยๆ เอ่อ…ของกินตามทางของสถานีมีแต่ก๋วยเตี๋ยว ลูกชิ้นปิ้ง เลยบอกพี่แนนไม่กินดีกว่า ปั่นไปห้องพักเลย ฝ่าสายฝนปั่นตามทางที่พี่กรู บอกไปเรื่อยๆ เอ่อ……>~<??มันใช่ทางนี้จริงๆใช่มั้ย เราตะโกนถาม พี่แนน:ใช่ๆ ทางนี้แหละ แต่เงียบมากเนอะ นี่ขนาดแถวสถานีนะ! เรา: นั่นสิเงียบแล้วก็มืดมาก ไม่มีคนสัญจรบนเส้นทางที่เราปั่นเลย!

คือ บรรยากาศมันมืดมากจริงๆ นับรถที่วิ่งผ่านพวกเราได้เลยว่ามีกี่คัน ปั่นไปเรื่อยๆ จากมืด…ก็ยิ่งมืด มืดเพราะไม่มีแสงไฟถนน มีไฟถนนแค่หัวซอยทางเข้าก่อนเลี้ยวเข้ามาเส้นที่กำลังปั่น กับแสงไฟจักรยานของเราทั้งคู่ เริ่มคิด คิด คิด ความมืดไม่น่ากลัวเท่า อะไรที่อยู่ในความมืด ให้ตายเถอะกลัวๆ0_0″ รีบปั่นๆ เย้!! มีมอร์ไซผ่านมาด้วย 1 คัน คันเดียวและก้อไม่มีอีกเลย=_=…. 


ปั่นจนถึงปากซอยเริ่มมีแสงไฟจากไฟถนน เฮ้อ..โล่งละความกลัวเริ่มค่อยๆเบาลง อย่างน้อยก้อเริ่มมีบ้านคนที่อยู่อาศัยบริเวณนั้น เลี้ยวขวาเลยแตงไทย เสียงพี่แนนตะโกนบอกข้างหลังแล้ว ปั่นตรงไปเลย จะถึงแล้ว เย้!!! ถึงแล้วๆ
เลี้ยวเลย นั่นแหละ!พอปั่นเข้าไปในที่พักที่จองไว้…????? เงียบจัง มืดตึ๊ดตื๋อเลย ออฟฟิตอยู่ไหนน้า เบอร์โทร! ลองโทรบอกเค้าสิ! ไม่มีเบอร์อ่ะ…=_=” ทำไงละ หมาในโฮมสเตก็เห่าไม่หยุด โอ่ย…เห่าเก่งจิง! สวัสดีคร้า เสียงคุณป้าคนหนึ่งร้องทัก หาที่พักหรอคะ ใช่ค่ะพอดีจองจากเว็บไว้เมื่อ 1 ชั้วโมงกว่าๆ ที่แล้ว อ๋อสักครูนะคะคุณป้าลากเสียงยาว.. พอดีลูกชายไม่อยู่ เสร็จคุณป้าก้อเรียกลูกชายน่าจะเป็นคนเล็กให้โทรหาพี่ชายถามว่ามีชื่อนี้ ชำระค่าห้องผ่านเว็บหรือเปล่า สรุปว่ามี เราได้ห้องพักเบอร์ 5 เย้!จะได้นอนซะที อิอิ 

จากช่วงบ่ายเดินทางถึงที่ปราณตอน หกโมงเย็นกว่าๆ ปั่นฝ่าสายฝนถึงที่พักก็ตอนทุ่มเศษ กว่า6 ชม. ของการเดินทางวันแรก เหนื่อยและเพลียแดด ตอนนี้จะได้พักแล้ว ตื่นขึ้นมาจะได้เริ่มโปรแกรมปั่นวันใหม่ จะเป็นที่ไหนบ้าง ยังไม่รู้เลย เพราะเป้าหมายกับเส้นทางปั่นของพี่แนนเปลี่ยนได้ตลอดเวลา…เก็บไว้ลุ้นเสมอเลยจริงๆ …

เรื่องเล่าโดย “แตงไทย” ผู้ร่วมทริป

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: