ยังไม่ทันตั้งตัว #2

30 มี.ค.

nanjan

ครบไหมแจนแจน กระเป๋าสองใบ กล่องจักรยานสองกล่อง เดี๋ยวเขาไปเรียก taxi มาในซอยดีกว่าไม่ต้องขนเดินแบกไปหนัก แค่เดินออกจากบ้านก็สะดุดล้มบันได อะไรเนี่ยเดินทุกวันไม่เคยล้ม แท็กซี่ก็น่ารักมาช่วยเราขน นั่งยิ้มๆ กันไปในรถดีใจจะได้ไปเที่ยวกับแจนแจนอีกแล้ว ตอนเช้าถนนโล่งๆ ยังจะขึ้นทางด่วนอีก เปลืองจริงๆ ทีแรกคิดว่าจะปั่นไปกันแล้วแบกเป้ แต่แจนแจนไม่อนุมัติ เราต้องเดินทางแต่เช้านะ นั่นสิล้อก็เล็กมากด้วย

nanjan

ถึงสนามบินก่อนเวลามากมาย แจนแจนไปขอสก๊ตเทปที่ออฟฟิศมาแปะกล่องอีกทีดีกว่าเพื่อความหนาแน่น แล้วเราค่อยโหลดของและไปกินข้าว เข้าแบบนี้แนแนนหิวแล้วหรอ วันนี้กินข้าวเช้าจังนะ หิวแล้วละ ตื่นมาก็หิวเลย แจนแจนเคยทำงานที่นี่นินะรู้ทางไปที่กินพนักงานนิ เช้าแบบนี้เปิดหรือยังนะ ข้าวไข่ดาวราดน้ำพะโล้ ตั้งสามสิบแหนะ ไมแพงจัง ไข่ดาวเขียวว่า 10 บาท ข้าวเปล่าก็ 10 บาท น้ำพะโล้เปล่าๆ เต้าหู้ก็ไม่ได้ตั้ง 10 บาท เอ้าน่ากินกินไปนะแจนแจนบอกว่ามันก็กำไรตรงนี้แหละ โห แบบนี้กินอย่างอื่นดีกว่า

nanjan

nanjan

เข้าไปข้างเดินเล่นกัน อีกตั้งนานกว่าเครื่องจะออกนะ มีอะไรเดินเล่นไหม มีแต่ของที่ไม่อยากได้ โอ้โหมีเสื้อผ้าตัวละร้อยขายเป็นกองด้วย ช็อกกันได้ทุกที่เลยเนอะ ไปเดินเล่นถามสายการบินอื่นสิเอาจักรยานขึ้นได้ไหม จนได้เวลาขึ้นเครื่อง คนเยอะแยะแน่นๆ เต็มๆ ทุกที่นั่ง มองดูวิวก่อนเครื่องบินขึ้น พอจากนั้นก็หลับ ตื่นอีกทีตอนเครื่องลง เปิดเครื่องมือถือมีสายเข้าไม่ได้รับ พี่อาคเณย์โทรมา

nanjan

กำลังเข้าไปเอากระเป๋าแล้วค่ะ พี่รออยู่ที่ทางออกแล้วนะ แจนแจนพี่เขามาถึงก่อนตั้งนานแล้วนะ น่ารักมากมาย ได้รับของก็รีบเข็นไปหาขนของขึ้นรถมา แล้วนั่งคุยไปตลอดทาง ทริปนี้แนนแค่อยากมาเจอพี่อาคเณย์ที่หาดใหญ่ เพราะตามดูผลงานใน Facebook ตลอดว่าพี่เขาผลักดันเรื่องจักรยานอยู่ที่นี่ก็เลยบอกพี่อาคเณย์คนเดียวว่าจะไปหาที่หาดใหญ่ และอยากฝากกล่องจักรยานด้วย ช่วยระหว่างก่อนเดินทางพี่อาคเณย์ก็โทรมาบอกข้อมูลเป็นระยะว่าต้องเดินทางยังไง จนในที่สุดก็หารถมารับเราสองคนจนได้ ขอบคุณมากค่ะ

nanjan

เดี๋ยวเราไปกินข้าวแล้วนั่งคุยวางแผนเดินทางกันนะ ได้แต่ตอบพี่ไปว่าค่ะ แล้วแจนแจนก็บอกให้พาไปที่ท่ารถตู้ก่อนดูว่ามีรถออกเวลาไหนบ้าง ไปจองไว้ก่อนก็ดี พอลงไปติดต่อรถตู้ เจ้าของอู่บอกว่ารถกำลังจะออก เอ้าออกไปแล้วจะไปไหมยังเหลือที่ว่างอีกหลายที่ถ้าไปจะโทรตามกลับมา มองหน้ากันไปมาแล้วบอกว่าไปค่ะ เพราะอีกรอบก็บ่ายไปถึงก็เย็น ไม่รู้จะอันตรายไปไหมถ้าไปถึงเวลานั้น สรุปแล้วยังไม่ทันได้รู้จักพี่อาคเณย์และพี่ๆ ที่มารับเราก็ต้องโบกมือลา พร้อมฝากกล่องจักรยานไว้ หิวก็หิวแต่ก็ต้องขึ้นรถไปเลย แจนแจนบอกว่าไปถึงเราจะได้กินไก่เบตง

nanjan

nanjan

ระหว่างทางเราเห็นถนน โอ้ถ้าปั่นมาคงสุกแน่ๆ เลย ไม่มีอะไรเลย ถนนเหมือนโลกพระจันทร์ด้วย ต้อง mtb เท่านั้น ดูน่ากลัวแบบเปลี่ยวๆ นานๆ จะมีบ้าน หรือเป็นทางพิเศษที่รถตู้ใช้นะ ดีนะคนน้อย ทั้งคันรวมคนขับก็มีกัน 5 คนเอง อากาศถ่ายเทสบายไม่มีทีท่าเมารถ สองชั่วโมงผ่านไปกำลังจะถึงด่านผ่านแดน ดีนะเป็นรถตู้ท้องถิ่นขับประจำเลยชินเส้นทางมาก เพราะถ้ามากันเองคงคิดว่าหลงทางแล้ว นี่ชายแดนบ้านเราประเทศไทย โอ้โห เหมือนในหนังที่ผู้ร้ายกำลังจะหนีข้ามแดน ดูน่ากลัวมากมาย คนขับรถแนะนำให้เราไปติดต่อทำเรื่องผ่านแดน นี่ด่านตรวจคนเข้าเมืองนะ โน่นทางโน้นถ้าสร้างเสร็จก็ดูดีขึ้นเยอะ ตอนนี้เจ้าหน้าที่อยู่ในตู้คอนเทนเนอร์ดูน่าสงสาร

nanjan

nanjan

nanjan

nanjan

สวัสดีค่ะ ปกติคนมาเยอะไหมคะ ไม่เยอะเลยวันละไม่กี่คนเอง เข้าใจทันทีเลยว่าทำไมถึงต้องอยู่ตู้คอนเทนเนอร์ ถ่ายรูปเจ้าหน้าที่ไม่ได้นะ แจนแจนโดนดุ เปล่าถ่ายสักหน่อย เรียบร้อยแล้วขึ้นรถตู้ข้ามแดนไปมาเลเซีย โอ้โห แค่ทางเข้าเมื่อกี้กับตรงนี้ผิดเหมือนประเทศเขาพัฒนาไปไกลโพ้นมาก บ้านเราต้องตามอีกสักสิบๆ ปี เป็นยี่สิบปี เรียบกริบกว้างมากดูดี ตรงด่านตรวจคนเข้าเมืองไอ้เราก็เชยมากตามหาแผ่นกระดาษจะเขียนขอผ่านแดน เขาบอกว่าเอานิ้วสแกนตรงนี้นะ วางนิ้วชี่้ลงไปเดี๋ยวเครื่องจะอ่านค่าเก็บไว้เป็นอันเสร็จเรียบร้อย กระเป๋าก็เอามาสแกนก่อน นี่ชายแดนเขานะ ทางไทยบอกว่ามีคนผ่านไม่กี่คน ทางนี้ก็น่าจะเช่นกันเพราะติดกันแต่เขาทำอะไรไปไกลกว่ามากๆ โปรดพิจารณาอีกครั้งหนึ่ง

nanjan

จากตรงนี้ถนนดูน่าปั่นมากๆ แบบว่าอยากเอาจักรยานปั่นตั้งแต่ด่านไปเลย สองข้างทางมีแต่ต้นปาล์มเขียวๆ ดูสดชื่น ถ้าเอาหมอบมายิงคงสนุก พอเห็นถนนก็คิดวางแผนอยากจะมาปั่นที่มาเลเซียนะ ไปปีนังดีไหม มีวันคาร์ฟรีโซนด้วย คิดไปเรื่อยๆก่อนนะ ยังมีเวลาไปอีกหลายทริป ในใจอยากเที่ยวไทยให้ทั่วก่อน เริ่มเข้าเขตบ้านคนเป็นชุมชนถนนก็เปลี่ยนไป ธรรมดามากขึ้นแต่ยังดีกว่าริมชายแดนประเทศไทยอยู่ดี รถตู้จอดเติมน้ำมัน ไหนๆ ขอลงไปดูหน่อยสิราคาเขาถูกว่าแค่ไหน จริงๆ ด้วยนะ ปกติปั่นจักรยานก็ไม่ค่อยสนใจราคาน้ำมันเลย ไม่เคยโดนผลกระทบ ห้าปีแล้วที่ไม่ได้จ่ายเงินเติมน้ำมัน ไปดูในมินิมาร์ทสิมีอะไรขายบ้างหิวแล้วละ เดินดูขนมไปจบลงที่ลูกเกดเคลือบช็อกโกแล๊ต เดินยิ้มมาแบ่งแจนแจน

nanjan

nanjan

กินเยอะไม่ได้นะ ยังเจ็บคอไม่หาย ปกติไม่เคย ไม่เคยเลยนะ ที่ซื้อช็อกโกแล๊ตห่อเล็กๆแบบนี้มาแล้วต้องรัดยางเก็บไว้กินวันต่อไป วันนี้เป็นครั้งแรก นั่งรถต่อไปอีกชั่วโมงถึงด่านออกประเทศมาเลเซีย เพื่อเข้าด่านเบตงของไทย โอ้โห ตรงนี้สวยกว่าเมื่อกี้เยอะมาก ค่อยดูเทียบเท่าประเทศเพื่อนบ้านสักหน่อย แต่ไม่มีคนเลยเนอะ มีแค่เราสี่คนอีกตามเคย เพราะคนขับรถตู้เขาทำบัตรผ่านแดนพิเศษไม่ต้องมาต่อคิวแบบเรา ใช้ได้อาทิตย์หนึ่งต่อทีหนึ่ง วันหนึ่งเข้าออกไทยมาเลสี่รอบ ไปสองกลับสอง คือขับไปส่งเราที่เบตง แล้วก็รับคนจากเบตงกลับหาดใหญ่ ขับแบบนี้ทุกวันจนหลับตาก็บอกทางได้

nanjan

nanjan

อีกหนึ่งชั่วโมงจากนี้เราก็ถึงคนขับรถตู้บอก ดีใจจะได้ลงจากรถแล้ว ดีนะที่ไม่เมา จอดตรงหอนาฬิกานะคะเสียงแจนแจนบอกคนขับรถ ทิ้งเราลงตรงนี้ไปต่อทางไหนไม่รู้แล้ว แจนแจนรีบเดินไปถามคนแถวนั้นว่าโรงแรมที่เราพักอยู่ตรงไหน ส่วนแนนกำลังใส่บันไดให้เจ้าจิ๋ว กำลังจะกางจักรยานแจนบอกว่าเข็นไปเลยนะไม่ต้องกางข้างหน้าก็ที่พักแล้ว เราก็เข็นจักรยานกับแบกเป้เดินไปตามทางฟุตบาทน่าจะร้อยเมตรเองนะจากหอนาฬิกาก็ถึงที่พัก โห แจนแจนหาเก่งมากกลางเมืองเลยใก้ลมาก รีบเก็บของแล้วเราไปกินข้าวกันเถอะ หิวมากๆ แล้ว

nanjan

nanjan

โรงแรมมีลิฟท์ถึงชั้น 5 เองนะ เราพักชั้นหกลดไป 100 บาท ก็เลยต้องแบกจักรยานกับเป้เดินขึ้นบันไดหนึ่งชั้น ก็โอเคนะสามารถอยู่ ห้องก็ใช้ได้ ไม่มีผีหลอกก็ผ่านละ วางกระเป๋าแล้วกางเจ้าจิ๋ว ยกลงมา พอพ้นประตูโรงแรมเราก็มุ่งหน้าไปร้านไก่เบตง อยู่ตรงไหนก็ไม่รู้แจนแจนไปถามทางและนำทางให้ ร้อนที่สุด สุดจะร้อน เห็นแดดแล้วกลัว แต่เมื่อมาเที่ยวแล้วจะเสียเวลาอยู่นิ่งไม่ได้ที่สำคัญหิวด้วย เข้าร้านนี้แหละน้องเหมยแนะนำมา ทีเด็ดอยู่ที่ผักน้ำ ไก่เบตง อย่างอื่นไม่สั่งเพราะแจนแจนกินไม่ได้ ทริปนี้พิเศษมากนะแจนแจนขอกินไก่ ปกติแจนแจนกินได้แต่ปลา

nanjan

nanjan

nanjan

มาแล้วไก่กับผักน้ำ ข้าวยกมาเป็นโถ เราก็ตกใจสิมาสองคนให้มาทั้งโถ ก็เลยบอกว่าเอาแค่สองจานเขาบอกว่ากินไปเถอะเราคิดเป็นจาน ถ้าเติมจะคิดเงินเพิ่ม ทางร้านเป็นคนตักให้ สำหรับสองคนกับข้าวสองอย่างพอดีๆ เพราะอยากไปลองอย่างอื่นกันต่อด้วยโดยเฉพาะขนม อิ่มพอดีสี่โมง แต่แดดยังเหมือนตอนเที่ยง แจนแจนเราไปอุโมงค์กันเมื่อกี้ตอนปั่นผ่านหอนาฬิกามาทางซ้ายมือเห็นมีอุโมงค์ ได้สิไปหมีนำนะ โอเค ตามมานะ แล้วแจนแจนก็แซงขึ้นหน้าไป ไหนว่าเข่าเจ็บไงทำไมมีแรกเยอะจังปั่นขึ้นเนินแซงหน้ากันเลยนะ จะรีบไปถ่ายรูปให้ไง

nanjan

nanjan

nanjan

nanjan

nanjan

nanjan

ดูเป็นนักท่องเที่ยวกันมากๆ เพราะเล่นจอดเจ้าจิ๋วสองคันหนัาอุโมงค์แบบไม่กลัวรถเพื่อถ่ายรูป แล้วก็ปั่นเข้าไปในอุโมงค์ ตื่นเต้นข้างในจะยาวแค่ไหนนะ เย็นดีจังเลยเนอะ ไปแบบไม่รู้ทางว่าจะออกไปเจอกันไร แล้วไปทางไหนต่อก็ไม่รู้ รู้แต่สนุก แค่มีคนไปด้วยหนึ่งคนก็อุ่นใจ ออกอุโมงค์แล้วเจอป้าย สุดชายแดนสยาม ทริปนี้เน้นปั่นถ่ายรูป จอดถ่ายรูปเก็บภาพ ใก้ลๆ กันมีไก่เบตงสองตัวใหญ่ ปั้นไว้เป็นอนุสรณ์ แจนแจนบอกให้ไหว้ ไหว้ด้วยหรอ ใช่เรากินไก่ก็ต้องไหว้ขอขมาสิ อย่างนั้นเลยนะ ฟังดูน่าเชื่อถือทำตามก็ได้ ขอบคุณนะคุณไก่เบตง เนื้อเพื่อนๆอร่อยมากเลย

มีทางเนินขึ้นไปอีกด้วยแต่ไม่กล้าปั่นไปดูมีต้นไม้เงียบๆ ไม่รู้ออกไปไหน อีกทางเห็นเหมือนมีคลองลองไปทางนี้ดูนะ ดูเหมือนริมคลองไม่ใช่สินี่แม่น้ำ หรอแม่น้ำดูเล็กจัง แถวนั้นเหมือนจะมีตลาดนัดขายของ เอาไว้เย็นๆ เราปั่นมากันอีกทีนะ แล้วน่าไปที่ไหนอีกละแจนแจน มาที่นี่เขาบอกว่ามีสนามกีฬาที่สวยมาก เป็นการสร้างเลียนแบบสนามกีฬากลางหุบเขาของมาเลเซียนะ แล้วไปทางไหนละทีนี้ ลองใช้ตัวช่วยแผนที่ในมือถือหาทางไปดีกว่า พิมพ์ไปแล้วก็บอกหาไม่เจอ ดีนะมีภาพถ่ายทางอากาศ รู้พิกันว่่าเราอยู่ตรงไหนแล้ววางแผนเอาเองว่าเราต้องปั่นไปทางไหน

nanjan

nanjan

nanjan

จากแผนที่เราเหมือนต้องย้อนอุโมค์ออกไปทางซ้ายนะ ไปลุยอิ่มแล้วไปไหนก็ได้ เห็นเนินแล้วถ้าปั่นขึ้นได้ปวดเข่าหรือไม่ก็หงายหลังก่อน เก็บกำลังเอาไว้เที่ยวหลายๆวันจึงเลือกเข็นขึ้นเนินกัน จุดหมายก็ส่วนจุดหมายระหว่างทางน่าสนใจเราก็แวะ แจนแจนดูนั้นสิตึกสวยดี เปลี่ยนทิศทางกันทันทีเลี้ยวไปตามสิ่งที่น่าสนใจ มีเด็กๆอยู่ข้างบนด้วย อยากจะขึ้นบ้างขึ้นทางไหน ตะโกนเรียกน้องถามว่าพี่จะขึ้นทางไหน น้องบอกทางนั้นแต่เรายังสงสัย น้องๆก็น่ารักมากมายเดี๋ยวหนูลงไปรับ คุยกันเพลินจนลืมว่าต้องขึ้นไป หมดเวลาแล้วพี่ที่นี่เขาปิดสี่โมง แล้วน้องๆ จะไปไหนกันต่อ ผมก็ไปนั่งตรงบันไดร้อยขั้น โอ้โห ชื่อฟังดูน่าสนใจมาก พาพี่ไปด้วยสิ ตรงนี้เองพี่น้องชี้ไป เดินไปดูใก้ลๆ ว้าว เห็นวิวเบตงชัดเจนสวยจัง ถ้าพี่ได้ขึ้นไปข้างบนที่ผมอยู่เมื่อกี้จะเห็นทั้งหมดสวยกว่านี้อีก

nanjan

nanjan

nanjan

เราคุยกันไปคุยกันมาแป๊บเดียวน้องก็ถามพี่มี facebook ไหม น้องถามว่าพี่มาจากไหน บอกไปว่ามาจากกรุงเทพ ร้องเสียงดังทันทีว่าอยากไปมาก อารมณ์เหมือนเราตอนนั้นได้ยินใครบอกว่ามาจากโคเปนโอเก้น แล้วอยากไปบ้างอย่างนั้นเลย ก็บอกน้องว่ามาสิเดี๋ยวพี่พาปั่นเที่ยว ขอผมเก็บเงินก่อนนะ ได้สิ แล้วเดี๋ยวเราไปไหนต่อ ไปปั่นกับพี่ไหมพี่จะไปสนามกีฬาเสร็จแล้วจะไปหาอะไรกินกัน เพื่อนผมต้องไปทำงานต่อครับไปด้วยไม่ได้ เอาไว้วันอื่นก็ได้พี่อยู่ที่นี่หลายวัน ลองจักรยานไหมละ ลองปั่นดูสิ ผมกลัวทำของพี่พังครับ ตามใจนะลองได้ไม่พังหรอก

nanjan

nanjan

nanjan

nanjan

เราสองคนเข็นจักรยานขึ้นเนินกันต่อตามคำแนะนำของน้องๆ ว่าให้ไปทางไหน แล้วเราก็ไปเจอน้องๆ บนนั้นอีกทีเพราะทางเข้าอยู่ตรงนี้น้องก็จอดรถไว้ข้างบน ดูดีนะมีสนามเด็กเล่นของเล่นเยอะด้วย ขอเล่นก็ดูดี จุดหมายเราอยู่ที่สนามกีฬา โน่นไงเห็นทางเข้าไปแล้วมองลงไปสีสวยมาก สนามดูเล็กกระทัดลัด มีเด็กๆ ซ้อมบอลกันอยู่ เป็นสนามที่ดูคุ้มค่าเพราะข้างๆ ก็มีคนมาวิ่งออกกำลัง เราอยากเอาจักรยานไปปั่นข้างในบ้าง ไหลลงไปดูแล้วนะ ฟิวส์….. สนุกเลยไหลลงลืมคิดถึงตอนขึ้นนะว่าต้องเหนื่อยเข็น ขอปั่นหนึ่งรอบสนามดูบรรยากาศ น่ารักมากมายนะ เด็กๆชี้มาที่จักรยานไม่ฟังโคชสอนแล้ว ล้อเล็กนิดเดียวเอง แจนแจนล้อแดงหมดแล้ว ถ่ายรูปอัถจรรย์สวยจังเลยเนอะ มันดูมีเรื่องราวมากมายกับลายธงชาติไทยที่ทำเป็นลายไว้ ตรงนั้นก็สวยนะแจนแจนถ่ายรูปไว้ยังเป็นลายกราฟฟิกตี้แบบเด็กๆ สวยแบบนี้เองที่ป๊าบอกว่ามาเบตงต้องมาสนามกีฬาให้ได้นะ

nanjan

ลองปั่นขึ้นเนินดูสิ ก็ปั่นได้อยู่นะออกแรงเพิ่มนิดหน่อย ใช้พลังงานสักหน่อยเดี๋ยวเราก็ไปกินข้าวกันแล้ว ที่จริงก็ยังไม่หิวแต่ฟ้ามืดแล้วที่ทางก็ไม่คุ้นควรต้องเข้าที่พัก เราย้อยกล้บทางเดิมเมื่อกี้เข็นขึ้นตอนนี้ว่าจะเข็นลงเพราะเนินดูชันเกิน 45 องศา กลัวกลิ้งมากมายแต่พอเห็นแจนแจนลงไปได้ก็เอาบ้าง ลองบีบเบรคเจ้าจิ๋วดูว่าจอดไหม โอ้โหแน่นๆ สามารถอยู่เบรคสนิทไม่ไหล ทีนี่ละปล่อยพลังเต็มที่ไม่มียั้งไหลลงมาด้วยความเร็วแซงหน้าแจนแจนถึงถนนข้างหน้าในเวลาไม่ถึงนาที สนุกจริงๆ

nanjan

nanjan

เราปั่นตรงไปเลยนะแจนแจนลองดูสิจะไปไหน ตรงอย่างเดียวก่อนนะ ตรงไปแบบไม่เร่งความเร็วก็ได้เห็นอะไรสะดุดตา แจนแจนมีร้านจักรยานด้วย จอดดูดีกว่า โอ้โห เจ้าของร้านผู้หญิงมุสลิมด้วย ที่นี่ปั่นกันเยอะไหมคะ ก็เยอะนะ ถ้ามาเร็วกว่านี้ก็ไปทริปทันอยู่นะ เขาเพิ่งออกไปกันเองมีนัดปั่นกันที่หอนาฬิกาแทบทุกวันหกโมงเย็น ไปไหนกันกัน ไปบ่อน้ำร้อนกันวันนี้ เราก็กะจะไปกันแต่ไม่ใช่วันนี้ เราคงตามเขาไม่ทันเอาคันนี้มาล้อเล็กนิดเดียว เดินดูข้างในร้านตามสบายนะ มีจักรยานเสือภูเขาเสือหมอบและอุปกรณ์ครบ หิวมากแล้วแจนแจนไปหาร้านน้ำนั่งดีกว่า แจนแจนก็ถามพี่เจ้าของร้านไปว่ามีร้านชาแบบใส่กระป๋องนมขายไหม มีนะมีแทบทุกร้านแต่ต้องเป็นตอนเช้าชี้ไปฝั่งตรงข้ามย้อนลงไปอีก เวลานี้ต้องไปหน้าโรงแรมสิบสามชั้น ย้อยทางเดิมไม่ใช่แน่ๆ ขอตรงไปก่อนนะ

nanjan

แจนแจนเมื่อกี้เห็นร้านกล้วยปิ้ง เอาไหมละ อยากกินแต่ไม่อยากย้อน เอาไว้พรุ่งนี้ค่อยมากินก็ได้ ข้างหน้ามีตู้ไปรษณย์พอดีเห็นตอนติดไฟแดง นี่หรือเปล่าตู้ไปรษณีย์ที่ใหญ่ที่สุดที่แจนแจนเคยเอารูปให้ดู ใช่ๆ แวะก่อนไหม ลืมหิวน้ำไปแล้วหรอ ถ่ายก่อนนะไหนๆ ก็มาแล้ว ระหว่างปล่อยให้แจนแจนไปถ่ายรูปก็มีผู้หญิงคนหนึ่งดูมีอายุเข้ามาทักทาย เธอโพกผ้าด้วยเราดูไม่ออกว่าเธอชอบปั่นจักรยานเลย เธอมาแนะนำตัวว่าเธอก็ปั่นประจำเพิ่งจะไปแข่งกลับมา เวลานั้นต้องขอโทษมากๆ หิวน้ำใจไม่อยากจะแลกบทสนทนาอยากให้แจนแจนถ่ายรูปเสร็จเร็วๆ แล้วไปร้านน้ำ ก็ลืมนึกไปว่าซื้อน้ำเปล่าดิ่มให้หายหิวก่อนก็ได้

nanjan

nanjan

ตรงไปข้ามสะพานมีป้ายบอกไปยะลาแล้วนะ ลองเลี้ยวขวาดีกว่า ระหว่างทางไม่มีร้านชาเลยสงสัยว่าเราต้องไปร้านชาที่เจ้าของร้านจักรยานแนะนำแล้วละ หิวน้ำสุดๆ ในกระติกก็ไม่เหลือสักหยดแล้ว เจอร้านชา แจนแจนยังมีตัวเลือกให้อีกว่าจะเอาร้านอาแป๊ะ หรือจะเอาร้านแอร์เย็นๆ มาเที่ยวทั้งทีมันต้องธรรมชาติลองของโบราณสิ โอ้โหแทบแย่ เราย้ายทีนั่นจนต้องออกมานั่งหน้าร้าน กลิ่นยาสูบอะไรเนี่ย บุหรี่ก็ด้วย รับไม่ได้เลย แต่นั่งร้านแบบนี้ก็ต้องทำใจหน่อย ออกไปนั่งหน้าร้านก็ได้ แจนแจนร้อนจะแย่แล้วหิวน้ำก็หิวขอสั่งเย็นๆนะ โรตีก็อยากกิน เจ็บคอไหมเป็นคำถามที่แจนแจนคอยสกัด ไม่เจ็บนะแค่ไอ

nanjan

ในที่สุดก็ได้ชาเย็นชื่นใจดูดแว๊บเดียวหมดแก้วกับโรตีกรอบๆ อีกหลายชิ้น อิ่มแล้วแจนแจนปั่นแซงหน้าพาไปจอดร้านขายยาจัดการซื้อยาแก้ไอให้หนึ่งแผง กินด้วยนะจะได้หายสักทีครั้งนี้ไอนานไปละ แล้วแจนแจนก็ถามเจ้าของร้านขายยาว่ามีของกินอร่อยๆ ขายตรงไหน เจ้าของร้านก็น่ารักออกมาหน้าบ้านชี้ทางให้คือซอยข้างๆร้านที่เราปั่นผ่าน ปล่อยเจ้าจิ๋วไหลลงเข้าซอยไปคิดว่ามาเยาวราชของน่ากินเยอะมากแต่ก็ไม่หิว ดูแล้วมีร้านขายของหวาน ถั่วเขียวต้มร้อนๆ ข้าวเหนียวดำ แจนแจนไม่รีรอสั่งมาลองทันที แนนยังเลือกไม่ได้เพราะอยากชิมทุกหม้อแต่ท้องก็อิ่ม เข็นเจ้าจิ๋วเข้าไปจอดในร้านผ่านโต๊ะที่สั่งบะหมีผัดไว้แต่ไม่มีคนนั่งอยู่ โอ้โห แจนแจนเห็นอะไรไหม น่ากินมากๆ เลยนะ โต๊ะนู้น ทันทีเลยแจนแจนรีบไปบันทึกภาพเก็บก่อนเจ้าของจานนั้นจะมานั่งโต๊ะ

nanjan

เราสั่งเหมือนเขาสักจานมาแบ่งกันกินไหมแจนแจน ได้สิ ไปสั่งแต่ไม่เอาเหมือนเพราะจานนั้นคือหมี่ผัดพริกแกง ขอเป็นหมี่ผัดซี่อิ๊วแทนนะ หมี่เหลืองเส้นกลมแบบนี้แถวบ้านจะมีขายแต่ตอนกินเจ ที่นี่ขายเส้นหมี่เหลืองเป็นเส้นปกติ ส่วนเส้นหมี่สีขาวมีอีกชื่อเรียก ในที่สุดก็กินกันหมด แล้วยังปั่นไปดูว่ามีอะไรกินอีกทั้งๆที่ท้องจะแตกแล้ว ปั่นเที่ยวย่อยอาหารสักหน่อย ผ่านตลาดผ่านหลายอย่างแต่ดูเมืองเงียบมากๆ เหมือนว่ามีแต่ร้านอาหารที่มีคน ร้านขายเสื้อผ้าก็เงียบๆ เราปั่นกันไปหลายทิศทางพอเจอนเนินสูงๆ ก็เลี้ยวเปลี่ยนทาง ไม่ต้องกลัวหลงเลยนะเพราะแค่ถามว่าหอนาฬิกาอยู่ไหนทุกคนก็ตอบและชี้ทางบอกเราได้ แต่เรื่องทางแล้วปั่นจักรยานแนนจำได้อยู่ มุดจนระบบจำทางดีใช้ทาง แจนแจนเรียกแนวว่านาวิเกเตอร์

nanjan

nanjan

นำทางกลับโรงแรมได้สบายมากซอยไหนทะลุไหนก็จำได้ นกเต็มสายไฟ อี๋…………พวกเราเริ่มกลัวนกตั้งแต่ที่คอนโดแจนแจนโดนพิราบบุกมาทำรังวางไข่ทำต้นไม้ตายปล่อยหลักฐานไว้เหม็นไปหมดเราเลยอี๋……………กับนกที่เห็น แต่แจนแจนก็ยังจอดเก็บภาพซึ่งน่ากลัวมากว่าจะได้ของฝากกลับโรงแรม ขอหลบก่อนนะ ไปดูอุโมงค์ดีกว่าตอนค่ำน่าจะเปิดไฟสวยนะ

กลับเข้าที่พักแค่เข็นจักรยานเข้าประตู เจ้าหน้าที่พนักงานต้อนรับก็มามุงดูจักรยาน ขอถ่ายรูป เชิญตามสบายค่ะ เท่าไรเราไม่บอกราคานะ บอกแต่ว่ายืมมาปั่น ครึ่งวันแรกในเบตงก็สนุกแล้ว ^^

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: