คิดถึงบางกระเจ้า

30 พ.ย.

ใกล้แค่นี้ 5 นาทีจากกรุงเทพฯ ข้ามเรือไปแล้วก็เหมือนเปลี่ยนโลกใหม่ เอาเข้าจริงๆ นั่งอยู่บนเรือเหมือนจะใช้เวลาแค่หนึ่งนาที ถ้าได้ลองนั่งเรือของชาวบ้านนี่สิเร็วมาก

คุ้มบางกระเจ้า

ครั้งที่เท่าไรแล้วไม่ได้จำ แต่รู้ว่ายังไงก็ต้องกลับมาอีก มาแล้วมาอีก นานมากน่าจะปีแล้วที่ไม่ได้ไปบางกระเจ้าทั้งๆ ที่อยู่ใกล้แค่นี้ อาจจะเพราะความใกล้ทำให้เมื่อไรก็ได้นี่สิไปที่นู่นที่นู้นไกลๆ หมดเลย วันนี้ดูตารางตัวเองแล้วว่าว่างแน่ ว่างแน่ๆ สองวันสุดท้ายก่อนจะออกเดินทาง ตารางวันนี้ยังไม่มีใครนัดไปสัมภาษณ์หรือประชุมที่ไหน โอกาสดีนี้แหละจะกลับไปบางกระเจ้า มีหลายสาเหตุทำให้ต้องกลับไป อย่างแรกเลยคือความคิดถึง อย่าที่สองคือการติดต่อมายาวนานของ Bangkok Tree House ที่อยากให้เราเข้าไปสักครั้งหนึ่ง อย่างที่สามคืออยากไปหาลุงโปสันต์ นักปั่นเปลี่ยนเมืองของที่นั่น ด้วยเหตุผลมากมายขนาดนี้จึงไม่รอช้าไปแน่ๆ

ก่อนหน้าสองวันเรามีรายการนัดสัมภาษณ์เป็นของพี่เผยจากเนชั่น แล้วแนนก็พาพี่เผยปั่นพร้อมกับเล่าหลายเรื่องความประทับใจของจักรยานจนอยากจะชวนพี่เขาไปปั่น โลกกลมๆ ใบน้อยของจักรยานก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง ไปเลยนะแนนโทรไปก่อนด้วยโจ้เขาเป็นเพื่อนพี่เอง แนนมีเบอร์ติดต่อเขาไหมถ้าไม่มีพี่โทรให้ มีค่ะ ยังมีอยู่แต่นานมากหลายเดือนแล้วตั้งแต่ต้นกุมภาพันธ์ เกรงใจค่ะไม่กล้าโทร โทรไปสิค่ะพี่ว่าโจ้เขาอยากเจอเรา ตกลงค่ะ ไม่รอช้าหลังจากจบทริปเวลานั้นก็ทุ่มได้นะกดโทรศัพท์หาพี่โจ้ พี่หรือน้องไม่รู้แต่พี่เผยบอกว่ารุ่นๆ เดียวกันนี่แหละ เสียงตอบรับทางอีกสายน้ำเสียงบอกได้ถึงความดีใจ ผมดีใจมากที่ติดต่อมาจะมาวันนี้นะได้ครับผมเตรียมต้อนรับ เรามาลอยกระทงด้วยกันครับผมจะเข้าไปเย็นๆ แล้วเย็นอีกวันก็ส่ง SMS ไปบอกว่าเราจัดเวลาได้แล้วคงจะไปค้างตามที่นำเสนอ ยินดีเป็นอย่างยิ่งครับแล้วผมจะส่งแผนที่ไปให้แนนนะ เราเจอกันครับ email ตอบกลับอย่างรวดเร็ว ดูแล้วไม่น่ายาก ลง BTS บางนา ตรงมาสรรพาวุธ ข้ามเรือท่าบางนานอก ถึงท่าวัดบางน้ำผึ้งนอก เลี้ยวซ้ายไปตามทางปูน มาดูอีกวัน อะโอ เราเอา email ฉบับนั้นไปซ่อนไว้ไหนหาเท่าไรก็ไม่เจอ

อาทิตย์ก่อนเดินทางหนึ่งวันมีสายเรียกเข้า พี่แนนครับ a day อยากขอสัมภาษณ์พี่ครับ วันไหนพี่ว่างเราก็นัดไปว่าวันพุธเช้า เราสัมภาษณ์พี่นานแค่ไหน ชั่วโมงเดียวครับ ได้ๆ แต่ขอเช้าๆ นะ เดี๋ยวพี่จะไปออกทริปต่อ ครับ วันจริงทีมงานมาสัมภาษณ์จัดซะเต็มเวลา เช้าถึงบ่าย ถามหนึ่งคำถามตอบไปเกือบครึ่งชั่วโมง แล้วต่ออีกหลายคำถาม เพลินมากเหมือนคุยกันไปมา แล้วก็ไปหามุมสวยถ่ายภาพอีก นี่ขนาดว่าขอให้มาใกล้ๆ บ้าน เพราะไม่อยากเสียงเวลาเดินทางแล้วนะ ในที่สุดฝนก็ตกลงมาทีมน้องๆ ที่มาก็เลยติดฝนนั่งเมาส์มันส์อยู่ในบ้าน หลังจากฝนซาก็แยกย้ายกัน

คุ้มบางกระเจ้า

คุ้มบางกระเจ้า

คุ้มบางกระเจ้า

เหมือนจะได้เวลาเดินทางแบตมือถือก็ดันหมดกัน เล่นเอาต้องใช้เวลาชาร์ตสักพักเพราะเราอยากจะเก็บภาพระหว่างทาง มีสายเรียกเข้า แนนจะมาบางกระเจ้ากี่โมงลุงรออยู่ที่บางกอบัวนะ วันนี้มีประชุมลุงจะรอแถวนั้นเรามาถึงโทรมานะ ระหว่างทางไปทุกทีก็ปั่นไปลงท่าวัดคลองเตยใน แต่วันนี้อยากของท่าใหม่เพราะจะได้ใกล้ที่พัก ปั่นไปตากสินขึ้นรถไฟฟ้า โอ้โหเหนื่อยตอนแบกขึ้นบันไดนี่แหละ อยู่บนรถไฟฟ้าอีกหลายนาที ต้องไปเปลี่ยนสถานีอีก ปั่นกับนั่งรถไฟฟ้าดูว่าปั่นจะเร็วกว่าแต่อยากเก็บแรงไปลุยร่องสวน แล้วลุงก็โทรเข้ามาอีกตอนนั้นกำลังปั่นอยู่ แนนลุงจะมาส่งแขกที่สวนลุมเราไปเจอลุงที่นั่นก็ได้ ลุงค่ะใกล้จะถึงแล้วค่ะ กำลังหาท่าเรือ ลุงอธิบายบอกว่าให้ไปขึ้นท่าที่อยู่ริมกำแพงวัด ด้วยความซื่อนักพอเห็นทางเข้าวัดก็เลี้ยวซ้ายอย่างไวก็ตั้งแต่ประตูบ้านชาวบ้านแถวนั้นเข้าไปจนสุดทาง ไปต่อไม่ได้ครับนั่นเขตทหาร พอดีว่าเราจะมาขึ้นเรือข้ามไปฝั่งบางกระเจ้านะคะ ลุงบอกว่ามีสองท่าเมื่อกี้เราเห็นริมน้ำมีท่าแต่ไม่แน่ใจว่าใช่ มีท่าเดียวนะครับเท่าที่ผมรู้จัก ค่ะขอบคุณมาก วนกลับออกไป ตรงไปไม่ได้นะครับต้องเข้าวัดไปออกอีกทาง เจ้าหน้าที่โบกรถหน้าวัดบอกเราก็ต้องทำตาม สรุปว่าท่าเรือที่ตามหาอย่างที่ลุงบอกจริงๆ อยู่ข้างกำแพงวัด แต่เป็นกำแพงติดริมน้ำ ต้องให้ได้อย่างนี่สิ เมื่อกี้ตรงมาก็ถึงแล้วนะ

คุ้มบางกระเจ้า

คุ้มบางกระเจ้า

คุุ้มบางกระเจ้า

คุ้มบางกระเจ้า

ฟ้าเหมือนฝนจะตก ขอให้ข้ามไปก่อนเถอะ ไม่ทันแล้วลงเรือไปมองเห็นกลุ่มฝนกำลังตกเพราะมองแม่น้ำไปไม่เห็นทางแล้ว ขึ้นท่ามาเราก็ลุยโลดเสื้อฝนก็ไม่ได้เอามาแต่คิดว่าไม่น่าไกล เปียกก็เข้าที่พัก เอาเข้าจริงๆ ก็ชุ่มแฉะให้พอเย็นสบาย อดถ่ายรูปอดปั่นเข้าร่องสวน หมกตัวเปียกอยู่ในที่พักสุดแสนจะน่ารักแทน เมื่อแนะนำตัวบอกว่าแนนที่มาจากจักรยาน อ๋อค่ะคุณโจ้บอกเราไว้แล้ว นั่งรอก่อนนะคะ เราได้สิทธิ์ขนาดนี้เลยหรอเนี่ย คิดในใจไม่ได้เอ่ยไป ทานน้ำก่อนนะคะ กรอกข้อมูลให้ด้วยนะคะ มี notebook ตัวเล็กมากให้กรอกข้อมูล นั่งเล่นก่อนนะคะเดี๋ยวมารับไปห้องพัก ร่มค่ะ ไม่เป็นไรค่ะเราตากฝนมาเดินไปแค่นี้ก็ห้องพักเดินได้สบาย ไม่ได้ค่ะเดี๋ยวจะไม่สบาย จักรยานจอดไว้ที่นี่ได้ค่ะ เอาแต่ตัวและกระเป๋าไปก็พอ

คุ้มบางกระเจ้า

คุ้มบางกระเจ้า

คุ้มบางกระเจ้า

คุ้มบางกระเจ้า

หลังจากเข้าห้องพักไปก็หายวับไปเลยเรารอสายเรียกเข้าตามตัวอย่างเดียว ระหว่าทางมาห้องพนักงานก็อธิบายว่าที่นี่ไม่มีตู้เย็นไม่มีทีวี โอ้วเป็นอะไรที่ไม่เคยใช้มานานจนเคยชิน แต่เรามีตู้เย็นกลางหยิบน้ำและไอติมที่ทำเองได้ไม่จำกัดค่ะ งั้นขอเราแวะหยิบไอติมก่อน เลือกอยู่นานเห็นบางถ้วยมีกล้วยเราไม่เอากะเอาแต่ช็อกโกแล๊ต พร้อมกับน้ำเปล่า ห้องเราไม่มีเลขที่นะคะ แต่เรามีหินวางหน้าห้อง ห้องนี้มีหินสี่ก้อน ค่ะ เปิดประตูเข้าไป บ้านหลังนี้มีสามชั้นค่ะ ข้างล่างไว้อาบน้ำ ข้างบนห้องนอน ส่วนอีกชั้นดาดฟ้า เดี๋ยวจะแนะนำข้างในนะคะ เวลานั้นแทบไม่ได้ฟังอะไรแล้ว ขอบคุณนะคะ เชิญพักผ่อนตามสบายค่ะ โอ้โห มันดู VIP มากกว่าตอนนั่งรออีกนะ มีใบไม้เขียนข้อความบอกต้อนรับพร้อมกับน้ำมะพร้าวและขนม น่ารักจนอยากจะเอาใบไม้กลับบ้านมาด้วย แต่ตื่นเช้ามาดูมันเหี่ยวแล้ว

เดินขึ้นไปชั้นสองดู เหมือนอยู่ในตู้กระจกใสไม่กว้างมากมองเห็นวิวสีเขียวชัดเจน พักสายตาได้ดีจริงๆ ออกไปข้างบนดาดฟ้ายังไม่ได้ฝนตก ลองลงไปดูข้างล่างอีกครั้ง ถ่ายรูปเล่นก็สนุกละ ทำเอาเห็นว่าจะใสไปไหน ประตูก็มีแต่ใส ห้องน้ำก็มีแต่ไม่มีประตู บรรยากาศเอาไว้มากับแฟนฮันนีมูนชัดๆ เพราะไม่รักกันจริงอาจจะลำบากมันจะเห็นกันและกันมากไปหน่อย จะกล้าเข้าไหมอะไรแบบนั้น กินไอติมดีกว่า งับคำแรกก็โอ้ว นี่มันกล้วยนิ ช็อกโก้บานาน่า ไม่หวานมากกำลังอร่อย ไม่ลายละหยดด้วย คงเพราะความเข้มข้นในเนื้อกล้วย มีสายเรียกเข้า แนนถึงที่พักหรือยัง ว่าแต่ที่พักให้ลุงไปนั่งทานข้าวได้ไหม คนนอกเข้าได้ไหมลุงจะพาแม่บ้านเปลี่ยนบรรยากาศ ได้ค่ะ ลุงไปหากี่โมงดี ของสักทุ่มแล้วกันค่ะ จะได้เจอเจ้าของด้วยเผื่อว่าเจ้าถิ่นสองคนเจอกันจะทำอะไรเรื่องจักรยานได้มากขึ้น นอนเล่นจนเย็นมีพนักงานมาเคาะประตูเรียก มีคุณลุงมาหานะคะ เวลานั้นเกือบทุ่ม ยังนอนไม่เลิกจนมีเสียงคุ้นหูมาเรียก

เปิดประตูไปผมโจ้ครับแนน สวัสดีค่ะ คุณลุงโปสันต์รออยู่ครับ ค่ะ รองเท้าแตะก็ไม่ได้เอามาต้องใส่ถุงเท้าก่อน ไปถึงก็สวัสดีลุงดูแข็งแรงกว่าเมื่อปีก่อนมาหามากๆ ตอนนั้นลุงโดนปั่นจั่นทับขาไปไหนไม่ได้ อยู่แต่บ้านฝากคนนั้นคนนู้นซื้อของมาประดิษฐ์เล่น มีจักรยานปั่นไฟ และอีกหลายอย่าง หมอบอกลุงห้ามปั่นจักรยานอีก แนนเข้าใจเลยว่าลุงจะไม่หายแน่ถ้าลุงไม่ได้ปั่น ติดขนาดนี้แล้วไม่ปั่นคงอึดอัด ได้คุยแล้วดีใจมากลุงกลับมาปั่นได้อีกครั้ง แต่ที่ลุงเล่าให้ฟังแล้วเสียใจมาก คือ ต้นลำพูหน้าบ้านลุงอายุร้อยกว่าปีที่ลุงเคยขอให้หาหมอมาช่วยชีวิตไว้ แต่ไม่ทันแล้วคุณหมอต้นไม้ก็ป่วยไม่กล้ากวน อ.มาช่วยดู ที่แย่กว่านั้นคือแนนลืมไปเลย ต้องขอโทษคุณลุงด้วยนะคะ ที่ช่วยรักษาต้นลำพูไว้ไม่ได้

เราคุยกันเยอะมากมายเหมือนเป็นญาติผู้ใหญ่ที่ไม่ได้เจอมานาน ที่สำคัญลุงรู้จักร้าน cafe’ velodome ด้วย ลุงไม่รู้มาก่อนว่าของเราไม่งั้นจะตามลูกสาวไปด้วย ลูกลุงมา lady on bike คนไหนคะลุง โอ้โห ลุงบอกให้ไปดูในเฟสบุกส์ โลกกลมๆ ของจักรยานก็เกิดขึ้นอีกครั้ง เมื่อลุงเอาภาพลูกสาวให้ดู คนนี้เองจำได้ค่ะแต่จำชื่อไม่ได้ ลูกสาวลุงทีแรกก็ไม่ปั่นแต่โดนแรงยุจากแฟนและลุงไม่ไหว ลุงยังบอกให้ปั่นไปสอน โอ้โหเก่งจังค่ะ ลุงส่งลูกไปเรียนเยอร์มันพอกลับมาก็มาสอนอยู่ที่เอแบค industrial management ว้าว อย่างเท่ห์ค่ะ เนี่ยเขามาหาลุงที่บ้านแต่ลุงมาหาแนนรู้งี้ลุงพามาด้วยดีกว่า แบบนี้มันน่าปั่นไปหาที่บ้านจังค่ะ

มื้อนี้ลุงขอเลี้ยงแนนนะ ขอบคุณค่ะ ถ้างั้นลุงไปร้านแนน ขอเลี้ยงลุงบ้างนะคะ พอเก็บเงินลุงให้ป้าจัดการ พนักงานยื่นใบไม้มาให้ ป้าก็คืนเงินไปแล้วเขาก็ทอนกลับมามากมาย ป้าบอกว่าเขาบอกว่าของแนนเขาไม่เก็บเงินเป็นการเลี้ยงต้อนรับจากที่นี่ โอ้โห ขอบคุณพี่โจ้มากๆ ค่ะ จักรยานทำให้เราได้อะไรขนาดนี้เลย วันนี้ยังไม่มีเวลาคุยกันเอาไว้พรุ่งนี้ก็ได้ครับแนน คุยกับคุณลุงไปก่อน ค่ะ ทางเราเตรียมกระทงให้ทุกคนนะครับมาลอยด้วยกัน ลุงกับป้าบอกว่าไม่ลอยเดี๋ยวกระทงคว่ำจะคิดมากกัน กลางคืนวันนี้เราน่าปั่นเที่ยวดูงานลอยกระทงแบบคนท้องถิ่นแถวนี้นะมีทุกวัด ออกไปกลัวจะกลับไม่ถูก ไม่ยากเดี๋ยวลุงพาไป

ลุงก็ปั่นจักรยานมาหรอค่ะ ลุงปั่นมาจากทางนู้นเองจอดรถไว้ในวัด ป้ายังปั่นไม่เก่งก็เลยต้องขับรถมาด้วย อ๋อแต่เดี๋ยวลุงจะปั่นให้ป้าขับตาม ผ่านวัดไปตอนไหนลุงปั่นได้เร็วจนลมเย็นๆ พัดปะทะ ว้าว ความรู้สึกอุณหภูมิแบบนี้เคยสัมผัสนานมากแล้ว มันเหมือนหน้าหนาวแต่ไม่ใช่มันเหมือนน้ำแข็งละลายแล้วลมพัดผ่าน มันมีไอน้ำในอากาศรู้สึกเย็นชื้นไม่แห้งผิว บรรยากาศดีกว่าอยู่ในห้องแอร์ สดชื่นมากๆ ปั่นกันแบบว่าไม่มีเหงื่อ ขนาดปั่นไปเร็วพอประมาณ ในที่สุดก็มาอยู่ใต้สะพานภูมิพล ลุงแนะนำใครหลายคน จนมาคนสุดท้าย นายก อบจ. แนะนำและให้แนนช่วยกล่อมให้ท่านหลงอยากทำโครงการจักรยาน ลุงบอกอยากให้มาช่วยงาน นำเสนออยู่นานนับชั่วโมง ลืมดูเวลาว่าห้าทุ่ม ในที่สุดก็กล่อมสำเร็จ แนนมาช่วยทางนี้สิ อยากอยู่ค่ะแต่ทางนั้นก็ยังต้องดูแล ยังไงก็ฝากทางนี้ด้วยนะ วัน ส. มาสิผมจะแนะนำให้รู้จักผู้ใหญ่กว่าผมอีก ค่ะ จะพยายาม ตื่นเช้ามากๆ เพราะงานเริ่มล้อหมุนหกโมง ที่เราไม่จัดวันอาทิตย์เพราะเผื่อคนที่นี่ปั่นแล้วไม่ไหว วันอาทิตย์จะได้พัก ไม่งั้นข้าราชการที่มาปั่นได้ลางานกันวันจันทร์เยอะแน่

เราแยกย้ายกันที่นี่นะ เรารู้ทางกลับใช่ไหม ใช่ค่ะ เพชรหึงส์ 27 ตอบเสียงดังฟังชัดอย่างมั่นใจ ลุงจะนอนหลับไหม เพราะที่ลุงพาออกมานั่นซอย 26 ถ้าแนนเข้า 27 คงไปนู้นเลยนะ อะฮ่า อย่าฮาเลยเรา จะถึงบ้านหรือเปล่า หรือต้องปั่นกลับตลาดน้อยแทน มันก็มืดๆ เย็นๆ ทางที่เห็นก็จำไม่ได้ ไม่คุ้นเอาซะเลย ดีนะมีน้องมา ด้วยกัน น้องพาพี่กลับมาถึงที่พักสุดแสนจะน่ารัก

ขอบใจแจนมาก พี่ยังไม่ทันเอ่ยปากน้องก็จัดภาพทุกอย่างที่คิดให้แล้ว อ่านใจพี่ออกหรืออย่างไร เป็นมือขวาของนักข่าว BBC คอยแบกกล้องตัวโตเก็บภาพสวยๆ ให้ไปแล้ว

ขอบคุณ Bangkok Tree House โดยเฉพาะ พี่โจ้ จุดหมายที่พี่ทำมันยิ่งใหญ่เพราะเราทำให้ส่วนรวมได้ ยังไงจะเป็นกำลังใจให้แล้วมีอะไรให้ช่วยก็ยินดีนะคะ
ขอบคุณลุงโปสันต์ และคุณป้า ทำให้แนนรู้สึกว่ามีบ้านอีกหลังอยู่บ้านกระเจ้าไปแล้วค่ะ

Advertisements

5 Responses to “คิดถึงบางกระเจ้า”

  1. Jansoul พฤศจิกายน 30, 2012 ที่ 12:57 pm #

    ด้วยความยินดีค่ะ ^^

  2. Chaivoot ธันวาคม 6, 2012 ที่ 12:16 pm #

    ขอบคุณสำหรับเส้นทางนะครับ
    ขอเอาไปจัดทริปให้เพื่อนๆ มือใหม่นะครับ

  3. nu มกราคม 19, 2013 ที่ 9:27 pm #

    ขอเส้นทางคับ

  4. jennynoy กุมภาพันธ์ 28, 2013 ที่ 9:02 pm #

    แวะมาทักทายคุณแนนค่ะ… เจนนี่เองง ^^

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: