อดทนไว้ #7

10 ส.ค.

เส้นทางเปลี่ยนไปบวกกับหน้าที่และความรับผิดชอบก็เลยต้องตามแผนทีมงาน ที่จริงเช้านี้กะจะออกนอกเส้นทางไปซื้อกล้วยตากที่วัดก่อน กะว่ายังไงก็ค่อยเร่งปั่นตามไปทันอยู่แล้วเด็กๆ ปั่นนำหน้าวันนี้สบายๆ

ตื่นเช้ากว่าปกติเพราะต้องกลับมาที่โรงเรียนให้ทันเจ็ดโมง แล้วก็เกือบหกโมงเพิ่งตื่นนอนหลับสบายนะ ไม่ปลุกนี่ยาวไปเก้าโมงแน่ๆ พี่ที่นอนด้วยกันบอกว่าพี่ตื่นสายแนนก็เลยสายไปด้วย ที่จริงแล้วดีใจมากมายได้นอนเพิ่มเพราะเหมือนว่าโทรศัพท์ไม่ได้ตั้งปลุกไว้ กะจะนอนให้อ่ิมๆ กว่าจะจัดการตัวเองเสร็จก็เจ็ดโมงกว่า ในที่สุดก็ยังลืมน้ำไว้ ลงมาข้างล่างพี่ๆ นั่งดื่มกาแฟรอ งั้นขอสักแก้วโอวันตินร้อนๆ กับปลาท่องโก๋

ใครจะเดินใครจะนั่งรถ จากนี่ไปแค่ 2 km แบบนี้ขอเดินดีกว่าค่ะ ฝากของสัมภาระไปกับพี่ๆ ที่เรียกรถไปค่อยๆ เดินไปคุยไปได้เรียนรู้อะไรจากอาฉัตรมากมาย ด้วยความที่อยากเรียนรู้ก็เลยถามคำถามตลอดทางว่าการเลือกที่พักให้นักปั่นแบบกลุ่มใหญ่ๆ อย่างงานปั่นกฐินที่เคยไปอาเลือกยังไงกัน ก็เลือกดูวัดที่ดูดีไว้ก่อน เพราะวัดดูดีส่วนใหญ่จะมีความพร้อม แล้วอันดับแรกระหว่างทางเข้าดูไว้ก่อนว่ามีตลาดขายของให้กินไหม อันดับต่อมาก็ขอดูห้องน้ำตามมาตรฐาน 25 : 1 สะอาดและมากพอกับจำนวนนักปั่นที่จะร่วมทริปไหม ต่อมาค่อยดูที่นอนนะ เพราะเรานอนตรงไหนก็ได้ ถ้าวัดไม่พร้อมเราก็ไป อบต ส่วนใหญ่ก็มีหลังคาให้ เราก็หาเตนท์ไปกาง เช่นกันเราต้องดูห้องน้ำก่อนว่าสะอาด มีน้ำ และมีจำนวนพอไหม ตัวเลือกสุดท้ายก็เป็นโรงเรียนนะ เรามองไปที่โรงเรียนอนุบาลอันดับแรกเพราะส่วนใหญ่จะมีห้องน้ำมีมุ้งลวด แต่ข้อเสียก็คือทุกอย่างจะลดขนาดให้สำหรับเด็กใช้งาน เพราะฉะนั้นเป็นตัวเลือกสุดท้าย

ยังไม่จบอายังสอนเรื่องหมาเห่าจักรยานอีกด้วย อาบอกว่าเราต้องทำใจให้ไม่กลัวอย่าแผ่รังสีความกลัวออกไปให้เขาได้สัมผัส ไม่ควรไปตีหรือทำร้ายมันน่าสงสารนะ เราสามารถคุยกับเขาได้นะ อาก็คุยให้ดูเป็นตัวอย่าง สวัสดี เป็นยังไง ตัวมอมแมมเลยนะ แล้วก็บอกว่าอย่าไปตัดผ่าวงที่เขานั่งอยู่ เพราะแต่ละตัวจะมีพื่้นที่อาณาเขตที่จับจองไว้ เราก็เดินอ้อมนิดหน่อย แล้วอาก็เล่าให้ฟังว่ามีพระเข้าไปปฏิบัติธรรมในป่าในป่ามีเสือ แต่เสือไม่ทำร้าย เพราะมีเมตตาไม่แผ่รังสีความกลัวออกมา จริงไหมต้องลองทำดูนะ ถ้ายังไงจะลองคุยกับมด และ แมลงสาบ ที่บ้านก่อน ว่าอย่าเข้ามาเลยนะ จะเอาอาหารใช่ไหม เดี๋ยวเอาไปวางไว้ให้ข้างนอกบ้านนะ รออยู่ข้างนอก

ปกติแล้วแนนก็กลัวหมาเวลาปั่นจักรยานนะ ถ้ามันเห่ามาทีความเร่งแฝงในร่างจะพุ่งทยายขึ้นแบบเราไม่รู้ตัวเลยทั้งๆ ที่หมดแรงก็ยังมีแรงปั่นแซงได้ บางครั้งก็ใช้วิธีทำเป็นมองไม่เห็นนะ เหมือนว่าบนถนนโล่งๆ ไม่มีตัวอะไรอยู่ เพราะทุกครั้งที่ส่งสายตาไปหาโดนเห่าทุกทีนะ เพื่อนที่ปั่นด้วยกันเขาใช้วิธีตะโกนเสียงดังทำให้มันตกใจ แนนก็จะขอออกข้างไปให้เขากันให้อะไรแบบนี้ แต่ถ้าวันไหนต้องเป็นผู้นำทริป หรือพามือใหม่ไปปั่นเราก็ต้องทำเป็นไม่กล้วนะ เดี๋ยวเขาจะกลัว ใช้วิธีปั่นแบบไม่สนใจไม่ส่งสายตาไปแทน

แล้วเราก็เดินถึงโรงเรียนพอดี ข้างในดูคึกคักมากมาย มีนักปั่นจากพิษณุโลกมาด้วย แต่ขอตัวไปเก็บของก่อนเพราะมีอีกกระเป๋าอยู่ในห้องฝากเอาไว้เมื่อคืนนี้ เรียบร้อยแล้วออกมากินอาหารเช้าเห็นหม้อแล้วแทบตกใจ นับดูคนก็ไม่มากเท่าไรแต่ข้าวผัดในหม้อแบบว่าทำเผื่อไปถึงกลางวัน ตักกันเท่าไรก็ไม่ยุบสักที เหมือนกล่องข้าวน้อยที่กินไม่รู้หมด ดูจากชามเปรียบเทียบกับหม้อ ยังมีข้าวต้มด้วยนะหากใครไม่ชอบข้าวผัด ยังไม่หมดยังมีข้าวเหนียวสังขยา ขนมตะโก้ อีก แบบว่ากะให้กินอ่ิมๆ ไปถึงบ่ายถึงเย็น

โต๊ะอาหารที่นี่ต้องนั่งให้ได้สมดุลกันทั้งสองข้างไม่งั้นจะหงายอีกข้างหากว่านั่งข้างใดข้างหนึ่ง ถ้าคนที่นั่งอยู่จะลุกก็ต้องบอกให้ทุกคนที่เหลือรับทราบเพื่อตั้งหลักฐานที่มั่น อาจจะต้องย้ายตำแหน่งที่นั่งเพื่อให้โต๊ะไม่คว่ำหงายไปอีกด้าน สร้างความสนุกบนโต๊ะอาหาร แนนๆ กินอิ่มแล้วอย่างเพิ่มลุกนะ ให้พี่อิ่มด้วยคนแล้วค่อยลุก

กินไปจานเดียวพอวันนี้ปั่นแค่เบาๆ วางแผนไว้แล้วว่าปล่อยตัวแล้วปั่นถึงถนนใหญ่จะแต่แตกแถวไปซื้อกล้วยตาก ที่สนามมีพิธีปล่อยตัวเด็กร้อยโล มีตัวแทนจากการท่องเที่ยวมาด้วย เขาพูดว่าอยากให้เส้นทางที่เราปั่นมาเมื่อวานเป็นเส้นทางท่องเที่ยว ใจเวลานั้นอยากยกมือขึ้นสูงๆ แล้วบอกว่าทำทางจักรยานให้สิค่ะ ตอนนี้นะไหล่ทางแคบมากปั่นคันเดียวยังยาก แต่ก็ต้องรักษามารยาทเอาไว้ถามนอกรอบ ทันทีที่ออกจากจุดไมค์โครโฟนก็ตรงดิ่งเข้าไปหา บอกว่าทำทางจักรยานสิค่ะ เราส่งเสริมการท่องเที่ยวด้วยจักรยานได้นะ มีทั้งคนไทยและต่างชาติปั่นจักรยานท่องเที่ยวแต่ถ้าดันดีๆ ให้เกิดให้คนต่างชาติแบบว่ายังไงก็ต้องมาปั่นเส้นทางนี้ เพราะสนุกมากได้ลงเขามาตามทางจักรยาน  ได้คำตอบว่าสนับสนุนการขับรถ เอ้ยได้ยังไงกันทำไมเป็นอย่างนั้นละคะ ขอไหล่ทางกว้างเพิ่มเขาอ้างว่าจะต้องตัดต้นไม้มาทำไหล่ทางไม่มีใครอนุญาตหรอก งั้นก็ทำทางแทรคแทนก็ได้นะคะไม่ต้องตัดต้นไม้ หรือไม่ก็ขอแบ่งเลนถนนที่มีก็ได้ค่ะ คือว่าผมเล่นแต่บิ๊กไบค์นะคะ อะไรเนี่ยแบบนี้ต้องให้นักปั่นพิษณุโลกส่งเสียงดังกว่านี้ หรือพากันปั่นไปหากองการท่องเที่ยวที่นั่นสักหน่อยแล้ว เพราะเขามองไม่เห็นคนปั่นจักรยานว่ามีจำนวนอยู่นะ ไม่คุยด้วยละแบบนี้นะต้องชวนมาปั่นจักรยานถึงจะคิดได้ ฝากนักปั่นพิษณุโลกไปชวนผู้ใหญ่ที่ดูแลเมืองและหน่วยงานราชการมาปั่นจักรยานหน่อยนะคะ

แล้วก็ได้ยินเสียงว่าจะปล่อยตัวเด็กร้อยโล มองไปเห็นความต่างอย่างแบบรู้สึกสัมผัส น้องๆ จาก กทม มาในชุดนักปั่น มีหมวก ถุงมือ แว่นตา แต่น้องๆ จากด่านซ้ายมาชุดพละ ไม่มีอะไรเลย ส่วนตัวเราก็รู้สึกแย่ว่าปั่นทางไกลแต่ไม่ใส่หมวก ถ้าใกล้ๆ ก็ว่าไปอย่างคุยกับน้องบอลที่ยืนข้างๆ ก็คิดเช่นนั้นเหมือนกัน ยังไม่ทันไรฮีโร่ของเราก็มาออกไมค์ พี่บลูก็คิดเหมือนกันจึงส่งเสียงดังผมยกหมวกให้น้อง ใครจะสมทบอีกบ้าง รีบวิ่งกลับไปที่จักรยานไปหยิบหมวกมามีครบหมดแล้ว ดีใจแทนน้องๆ จริงๆ ขอบคุณทุกคนมากๆ ที่แบ่งปัน

แล้วเสียงออกจากไมค์ว่าให้พี่แนนไปนำข้างหน้า ร่วมๆ กับพี่ๆ และ อ. อีกหลายคน ทำเอาแผนปั่นแตกแถวไปซื้อกล้วยตากต้องพับลง ปล่อยตัวออกไปตามทางมองหาแต่ร้านไหนขายกล้วยตากบ้างไม่ต้องไปแหล่งของฝากก็ได้ เส้นทางเลี้ยวเข้าสายในมองไปไม่มีร้านค้าสองข้างทางมีแต่ทุ่งนาอดแล้วนะกล้วยตากต้องทำใจ ด้วยความรับผิดชอบในหน้าที่ปั่นอยู่หน้าสุด มองไปข้างหลังก็เห็นเด็กๆ ตามมาเป็นแถวยาวๆ ตามด้วยนักปั่นกลุ่มใหญ่ๆ กะไว้ว่าสักครึ่งทางขาแรงก็น่าจะแตกแถวแซงไป เพราะแผนที่ก็มีให้ยังไงก็ตามทางไปได้ไม่หลง

ทุก 5 km ต้องหยุดพักให้น้องๆ ได้จิบน้ำ ความเร็วเวลานั้นคือ 17 km/hr ความเร็วระดับนี้สำหรับนักปั่นที่ปั่นมานานมันทรมานมากมาย เมื่อยก้นเมื่อยแขน และทรมารที่ปั่นช้าๆ ง่วงแน่ๆ ถ้านอนไม่อิ่มมีหวังได้หลับบนหลักอาน ระยะทาง 1/3 ของระยะทางทั้งหมดผ่านก็ยังไม่มีใครแซงขึ้นมาปั่นข้างๆ ถึงจุดพักใหญ่เป็นโรงเรียนอันเวิ้งว้าง แดดก็ร้อนมากๆ ไม่มีร้านอะไรขาย หิวมากเวลานั้นไปที่รถเซอร์วิสเห็นมีลูกชิ้นทอดวาง ของใครกันนะแบบว่าถ้ามีตัวเลือกอื่นมาคงไม่กินแน่ๆ แต่เวลานั้นหิวมากขอแย่งหน่อยนะ หนึ่งไม้มี 3 ลูก จะกินคนเดียวก็แย่นะ กินไปหนึ่งลูกแบ่งสองลูกให้อีกสองคน ยังหิวอยู่นะ มองไปยังเห็นมีอีกหลายไม้ไม่มีใครกล้าหยิบไปหยิบมาได้ไส้กรอกแบบว่าเหมือนแป้งทอดมากกว่า แต่หิวนะก็หยิบเอามากินไปได้เยอะเกือบหมดแล้ว มีเสียงเรียกมางั้นก็ยกให้

เวลานั้นอยากให้มีร้านขายขนม เดินไปห้องน้ำผ่านรถพยาบาลก็ถามไปเล่นๆ ว่าในรถมีขนมบ้างไหมคะนอกจากยา พอกลับมาเอ้ามาแบ่งไปกินสิ หน้าตาเหมือน power bar ดีเป็นข้าวอัดแล้วรสหวาน เรียกว่าข้าวอะไรละขนมแบบนี้ เอาไปหมดถุงได้นะ ก็ได้มาไปแบ่งให้ อ. กับเพื่อนนักปั่น กำลังตั้งขบวนออกปั่นรถไอติมก็มาจอด ไม่ทันแล้วละ บอกพี่คนขายไปว่าถ้ามาเร็วกว่านี้นะหมดตู้แน่ๆ แต่เวลานี้พวกเราต้องปั่นต่อแล้ว เสียดายทั้งเราทั้งเขาเลยก็ว่าได้ จะกินไปด้วยปั่นไปด้วยก็คงละลายแดดเวลานี้ร้อนมากมายจะสุกแล้วละ

นักปั่นพิษณุโลกที่นำทางบอกว่าข้างหน้ามีร้านก๋วยเตี๋ยวที่พวกเขาชอบมาแวะ แต่ถึงก่อนจุดพักของเรานะ ทีมชุดปั่นนำข้างหน้าฟังแล้วอยากแวะบ้างแต่พอถึงร้านพวกเราก็ผ่านไปด้วยความรับผิดชอบ ถึงเราจะปั่นนำมาก่อนหลายกิโลก็ตาม ได้แต่มองผ่านและกล่าวคำลาว่าขอบคุณที่มาส่ง ปั่นต่อไปพวกเรา อดใจไว้ก่อนอีกไม่กี่โลก็ถึงจุพักอาหารกลาวันแล้ว พอไปถึงที่ว่าการอำเภอแทบตกใจคิดว่างานอะไรของที่นั่น นักปั่นมากกันเยอะมากๆ เหมือนกับมีงานปั่นที่ กทม แบบนั้นเลย พวกเรามาต้อนรับและจะปั่นไปด้วยกัน โห ที่นี่ไม่ธรรมดาต้องมีอะไรมากกว่าแค่นักปั่นแน่ๆ เวลานั้นหิวมากขอไปต่อคิวกินอาหารก่อน ก๋วยจั๊บน่าสนใจแถวยาวสุดก็ไปต่อกับเขาด้วย ขอบคุณนายอำเภอที่ชวนตำบลอื่นๆ เอาอาหารมาฝากพวกเรานักปั่นเยอะเลย ขอบคุณนะคะ

อิ่มแล้วแต่อยากลองก๋วยเตี๋ยวหมูเพราะสุโขทัยดังนินะขออีกชามแล้วก็ นั่นพี่สาวอยู่โต๊ะแทยงทักมาแนนใช่ไหม ได้แต่ยกมือสวัสดี ใครเอ่ยคะพี่สาวคนนี้หน้าตาไม่คุ้น พออิ่มก็แวะเข้าไปหาอีกที ได้ยินเสียงจากหน้าเวทีบอกว่านายอำเภอนักปั่น คนไหนคะช่วยแนะนำทีอยากจะสวัสดีทำความรู้จัก พี่สาวก็ใจดีมากพาไปโต๊ะใกล้แล้วชี้ไปให้เดินเข้าไปหา ก็ได้สวัสดีแล้วขอถ่ายรูปคิดว่าอะไรแค่นั้นก็ดีใจแล้ว เจอทั้งคุณหมอหัวใจจักรยาน และยังได้เจอนายอำเภอนักปั่นอีก ที่จริงแล้วก็อยากจะทราบเคล็ดลับว่าทำไงคะให้คนมาปั่นเยอะขนาดนี้ คุณหมอก็นั่งอยู่ด้วย หมอก็ช่วยแนะนำแนนให้นายอำเภอได้รู้จัก

นั่งก่อนสิครับคุณหมอก็เริ่มเล่าความสัมพันธ์ระหว่างด่านซ้ายกับกงไกรลาศ เราส่งนักแข่งมาแข่งที่นี่ด้วยนะครับ ทางนายอำเภอเคยปั่นไปหาพวกเราที่ด่านซ้ายด้วยครับ คราวนี้เราก็เลยปั่นมาหานายอำเภอที่กงไกรลาศบ้าง คุยกันแต่เรื่องจักรยานว่าจะมีงานแข่งอะไรกันอีกที่ไหน เราจะได้ส่งคนไปแข่งไปร่วมงานเหมือนช่วยกันไปช่วยกันมาให้งานจักรยานดูคึกคัก น่ารักดีนะคะ

ได้เวลาออกปั่นเพิ่มผู้นำอีกหนึ่งคนคือนายอำเภอ เป็นโอกาสของที่ได้ได้เรื่องเล่าบนหลักอานปั่นตามข้างหลังก่อน รอสักพักแล้วค่อยปั่นประกบข้างๆ สอบถามเรื่องราวความเป็นมาของการเปลี่ยนที่นี่เป็นเมืองจักรยานอีกเมืองก็ว่าได้ ได้ข้อมูลที่อยากรู้มาแล้วก็ให้โอกาสคนอื่นๆ ได้ปั่นคุยกับนายอำเภอบ้าง ปั่นตามกลุ่มข้างหน้านักปั่นกงไกรลาศนำทาง เร็วไปไม่คะมองไม่เห็นข้างหลังแล้ว เราพักแล้วก็รอให้ขบวนตามมา เริ่มอีกบทสนทนาบนหลักอาน แถวนี้ปลูกข้าวเยอะดีนะคะ ก็ได้ความรู้มาว่าปลูกข้าวที่นี่จะใช้หว่าน ดูแปลงนานี่นะแบบนี้ถือว่าหว่านได้ดีมาก ส่วนทางนู้นได้แค่ 80% เห็นไหมมีแหว่งๆ ที่ว่าง ทำไมเป็นแบบนี้ละคะ บางทีน้ำท่วมเพราะฝนตกลงมาแล้วไม่ได้วิดออกที่ตรงนั้นคงต่ำนะ ปกติคนหนึ่งทำได้เยอะแค่ไหนคะ เราคิดเป็นครอบครัวครับ ครอบครัวหนึ่งสามารถทำได้ 20 ไร่ โอ้โหเก่งจังค่ะ ตอนที่ไปเรียนกสิกรรมธรรมชาติมานะคะเขาบอกว่า 1 ไร่ก็ทำเหนื่อยแล้ว นี่ตั้ง 20 แหนะ

หนึ่งไร่ได้ข้าวเยอะไหมคะ เยอะนะได้ 80-100 เกวียน ขึ้นอยู่ว่าเราดูแลดีแค่ไหน การดูแลยากไหมคะ ก็ต้องเฝ้าอย่างใกล้ชิดในสามเดือนแรกนะ ถ้ารอดโตหมดก็สบายใจได้ เดี๋ยวนี้เราไม่ค่อยทำเองหรอกส่วนใหญ่ก็จ้างคนนะ มีบริการตั้งแต่หว่านนะ ไร่ละ 5-10 บาท เขาเหมากันทีเป็นร้อยๆ ไร่ แล้วนายหน้ารับไปไปจ้างเด็กอีกที ค่ะ มีนายหน้าด้วย ใช่ครับแล้วก็ยังมีจ้างฉีดยาค่าแมลงอีก ทำไมไม่ใช้เกษตรอิทรีย์ละคะ ถ้ามีไม่กี่ไรก็ทำได้นะ แต่ถ้ามีเยอะๆ ไม่ไหวจะดูแลด้วยเกษตรอินทรีย์ ว้าแบบนี้ข้าวก็มียาเยอะสิ มันเป็นธุรกิจไปแล้วอยากให้เมล็ดข้าวสวยดูดีก็ใช้กันวิธีนี้แหละครับ แบบนี้จะคุ้มหรอคะ ก็คุ้มนะ เพราะขายได้เกวียนละ 1200 บาท ก็ดูชาวนาไม่น่าจะเป็นหนี้นะคะ

บางคนขายข้าวทีได้เป็นล้านก็มีนะ ต้องมีที่เยอะๆ แต่หลายครอบครัวก็ยังต้องเช่าที่นา แล้วบริเวณนี้โดนน้ำท่วมไหมคะ ท่วมครับเสียหายกันเยอะเลย ไร่หนึ่งลงทุนก็หลายหมื่นนะ เสียหายทีหนึ่งก็เป็นแสน ดูพวกเขาน่าจะมีความสุขนะคะ เราปั่นผ่านเห็นทุ่งนาเขียวๆ ยังมีความสุขเลย เขาอาจคิดตรงข้ามกับเราก็ได้ครับ เขาอยู่แบบนี้มาตั้งแต่เกิดก็อยากจะมีบ้านปูนนะ บ้านไม้น่ารักดีออกนะคะ ทุ่งนาสวยจังเลยค่ะ แบบนี้ละครับคนกรุงเทพก็อยากอยู่ต่างจังหวัด คนต่างจังหวัดก็อยากเข้าไปเห็นแสงสีในกรุงเทพ

ปั่นไปคุยกันจนมองกลับไปไม่เห็นใครแล้ว เราปั่นมาเร็วไปหรอคะ อีกเดี๋ยวก็ถึงวัดข้างหน้าแล้วนะ ไม่ดีกว่าค่ะเราน่าจะรอขบวนที่นี่ พี่ๆ ก็ไปซื้อน้ำกันซื้อมาฝากแนนด้วยสปอนเซอร์ หวานค่ะไม่หมดขวดแน่ ไม่ขอรับดีกว่าค่ะ ขอบคุณมากๆ งั้นเอาน้ำเปล่าไปเติมนะ ขอบคุณนะคะ ได้ยินพี่ๆ คุยกันว่าวันนี้นายน่าจะดีใจนะคนมาเยอะ พวกพี่ๆ มาปั่นจักรยานได้ยังไงคะ ก็นายปั่นเราก็เลยปั่นตาม คนนี้ปั่นมาทำงาน ส่วนคนนี้ปั่นแต่วันหยุด ทำไมไม่ปั่นมาทำงานบ้างละคะ ไกลนะตั้ง 10 กิโลแหนะ แค่สิบโลเองค่ะป่ันได้สบาย ปกติไม่ค่อยได้ปั่นนะต้องทำนาทำสวน

จักรยานพี่ๆ เท่มากทุกคนนะคะ เป็นเสือภูเขากันหมด ครับนายประกอบให้ ขายให้ ซ่อมให้ ขบวนมาแล้วค่ะพวกเราไปต่อได้ พี่ๆ นำหน้าไปก่อนนะ ยังไม่ทันถามชื่ออะไรปั่นไปซะแล้ว มีนักปั่นคนใหม่ขึ้นมาช่วยนำทางเป็นพี่มาจากสุโขทัย ผมไปดักรอรับทางถนนใหญ่ แต่พวกพี่มาทางสายในผมก็ปั่นตามมาจนมาเจอ เดี๋ยวผมนำทางต่อให้ดูพี่เขากระตือรืนร้นมากๆ แบบว่าตั้งใจมากช่วยเต็มที่ เราจะแวะพักตรงไหนดี ที่หน้าบ้านผมดีไหมข้างหน้านี้เอง จอดก่อนใครจะเข้าห้องน้ำมาเข้าในบ้านผมได้ ใจดีมากมาย เอ้าไปต่อ มีคนบันไดพังปั่นไม่ได้คุณพอจะมีบันไดข้างซ้ายเหลืือไหมครับ พี่บลูมาถามหาบันไดไปซ่อมให้จักรยานที่มีปัญหา ผมไม่มีนะ ยืมก็ได้ครับถอดจากคันที่มีได้ไหมครับให้น้องเข้าได้ปั่นต่อ เดี๋ยวผมไปถอดจากคันในบ้านมาให้แล้วก่อน รอก่อนนะ

ระหว่าทางปั่นจุดหมายวันนี้อุทยาประวัติศาสตร์สุโขทัย เมื่อมีใครมาปั่นข้างหน้าก็ไม่พลาดที่จะได้แลกเปลี่ยนเรื่องราวบนหลักอานกับแนน พี่ปั่นมาได้ไม่นานเมื่อก่อนอ้วนมากๆ ลดมาตั้งหลายกิโลนะ แล้วพี่ปั่นวันละกี่กิโลคะถึงลดมาได้หุ่นดีขนาดนี้ เอาเป็นว่าวันที่ไม่ปั่นนะ คือ 50 km บ้าดีไหมละ พี่ปั่นอยู่บนเข้าลูกโน้งข้างหน้าที่เราเห็น แบบว่าอยากได้กำลัง ปั่นโหดจังค่ะ ใช่พี่กินเยอะแล้วก็ออกกำลังเยอะ เยอะมากๆ ค่ะ เนี่ยทุกอย่างดีหมดแต่ยังติดเสียอยู่คือเลิกหล้าไม่ได้  เวลาไปงานเลี้ยงที่ร้านขายเครื่องเสียงก็ต้องไปพบลูกค้า ไปงานนั้นงานนี้ในวงก็มีพี่ก็ดื่มนะ มันก็เลยติดมาจนทุกสัปดาห์ต้องอย่างน้อย ได้ลองพยายามเลิกไม่ไหมคะ ปั่นให้เหนื่อยแล้วเข้านอนเลย อยากให้เลิกนะคะ

คุยกันตั้งนานยังไม่รู้ว่าพี่ชื่ออะไร พี่ชื่อเดชา เอาเป็นว่าเรามีเพื่อนสุโขทัยแล้วนะคราวหน้าได้ผ่านมาก็อย่าลืมมาแวะทักทายกันละ จะให้ช่วยเหลืออะไรก็บอกนะเราเป็นเพื่อนกันแล้ว ว่าแต่น้องเล่นปิดหน้าตลอดเวลาแล้วจะรู้จักหน้าตาไหมเนี่ย ให้ดูหน่อยสิพี่จะได้จำได้ กลัวแดดค่ะ ยิ้ม จำได้ละ ระบบความจำพี่เร็วมาก อีกนิดก็ถึงแล้วละ ไปก่อนได้เลยนะพี่จะรอน้องๆ ไปก่อนแล้วก็ไปรอข้างหน้านึกถึงหน้าที่ได้ว่าเราต้องนำขบวน จะถึงแล้วอีกไม่กี่กิโลยังไม่เจอนักปั่นแซงมาเลย เป็นไปได้ยังไงเนี่ยทุกคนอยู่ตามหลังเด็กๆ กันหมดเลย สุดยอด

ในที่สุดก็ถึงอุทยาประวัติศาสตร์ ได้ยินเสียงของนักปั่นหลายๆ คนบอกว่าเป็นทริปที่ทรมานมากมาย ปั่นช้าๆ  หยุดพักบ่อยๆ ระยะทางเกือบร้อยกิโลปั่นตั้งแต่เช้าจนเย็น ปกติปั่นกันครึ่งวันก็จบทริปแล้วระยะทางแค่นี้ นั่นสิค่ะ เก่งกันมากมายวันนี้แนนยังโชคดีได้อยู่หน้าสุด ปั่นแบบไม่ต้องระวังใครจะเบรค ปั่นได้เต็มที่แค่หยุดรอข้างหน้าเป็นระยะ ถ้าวันนี้แนนต้องปั่นในขบวนคงขออยู่หลังสุดนะคะ อยู่ในแถวคงไม่ไหว ได้เกี่ยวกันล้มแน่มันอึดอัดด้วยละเพราะทำความเร็วก็ไม่ได้ สุดยอดเลยทุกคน ยังไม่จบทริปนะเพราะยังไม่ครบ 100 km ตามเป้าหมายเด็กๆ ยังต้องปั่นวนในอุทยานต่อ

แต่ดูเหมือนพลังพวกเขายังไม่ได้ถูกใช้ออกมา แตกกระจายแซงกันมั่วไปหมดคุมไม่อยู่แล้วสิได้รอบเดียวเอง พี่เดชาก็ปั่นมาส่งบอกให้ไปไหว้พ่อขุนรามคำแหงก่อน เดี๋ยวพี่จะไปดูเด็กๆ ต่อ ก็ไหว้แล้วก็ไม่อยากลุกไปไหนนั่งแปะอยู่ตรงบันได กะว่ารอพี่เขากลับมา นั่งคุยกับคุณลุงที่เฝ้าอยู่ข้างๆ ลุงมานั่งตรงนี้ไม่ร้อนหรอคะ ลุงไม่ได้นั่งทุกวันสักหน่อยวันนี้วันพิเศษนะก็มานั่ง นั่นสิค่ะเมื่อต้นปีมาไหว้ที่นี่ก็ไม่เห็นว่ามีใครนั่ง ลุงมาทำหน้าที่ของลุง มาสอนคนมาไหว้ มีหลายคนกราบครั้งเดียวไม่ได้นะต้องสามครั้ง เนี่ยเวลานี้มานะดีแล้วพ่อลงมาแล้วนะ ลุงเห็นด้วยหรอคะ พ่อลงมาวันละสองเวลา เย็นๆ เนี่ยท่านอยู่ในห้องน้ำ ดูแลความเรียบร้อย ใครรู้ก็จะมาไหว้เวลานี้นะ หนูมาถูกเวลาดีมากเลย ไม่ได้ทราบมาก่อนค่ะแต่จักรยานปั่นมาถึงก็แวะมาไหว้ก่อน

นั่งอยู่ตรงนั้นนานจนฟ้าเริ่มเปลี่ยนจนต้องเปิดไฟจักรยาน ปั่นกลับไปหาเพื่อนที่ลานข้างหน้า มองหาไม่เจอแล้วยังไม่ได้กล่าวคำลากันเลยนะ คืนนี้เราจะพักกันข้างๆ พ่อขุน ทางทีมงานจะมีเตนท์ให้ อาบน้ำที่ห้องน้ำตรงนู้น มองไปมีสามห้องเองจะพอหรือเนี่ย หาลู่ทางก่อนเผื่อไปอาบน้ำที่ร้านจักรยานได้ ปั่นออกไปคนเดียวไปที่ร้านจักรยาน K Bike ร้านเช่าจักรยานที่บริการดีที่สุด เพราะเคยมาขอสัมภาษณ์ร้านนี้ตอนทริป human ride  หวังว่าจะยังจำแนนได้นะ ปั่นไปสวัสดีพี่เขาสักหน่อย พี่เห็นเราปั่นผ่านไปเมื่อกี้ พี่จำแนนได้ด้วยหรอคะ จำได้สิ เนี่ยผลตอบรับดีนะนิตยสารเล่มนี้ มีคนอ่านแล้วมาตามหาพี่ใจดีถึงที่นี่ ค่ะ aday  ฉบับจักรยานี้กระแสแรงมากๆ แทบไม่เหลือกลับมาออฟฟิต เหลือมา 10 เล่มเอง

จะมาชวนพี่ไปเวียนเทียนด้วยจักรยานค่ะ เนี่ยการท่องเที่ยวก็มาเช่าจักรยานพี่ไป 30 คันเห็นว่าจะกลับมาเอาอีกถ้าไม่พอ พี่คงไปไม่ได้นะต้องอยู่ดูแล มีคนที่นี่หลายคนรู้ข่าวก็มารอเวียนเทียนด้วยนะ จะเวียนกันกี่โมง น่าจะสักทุ่มค่ะ ดึกจังพี่คิดว่าหกโมงนะ ค่ะกว่าน้องๆ จะปั่นมาถึงก็หกโมงแล้วค่ะ ต้องมีพิธีของที่นี่ีอีก ดึกนะคะพี่ตามมาทัน ว้าแต่ร้านกาแฟปิดแล้วหรอคะ ใช่ของหมดแล้วปิดแล้ว แล้วพี่เขาก็เปิดตู้เย็นหยิบผ้าเย็นกับสไปทร์มาให้ ดื่มน้ำก่อนสิ ขอบคุณนะคะ ว่าจะมารบกวนพี่ขอใช้ห้องอาบน้ำค่ะ ได้สิบพี่มีหลายห้องมาใช้ได้ เราชวนเพื่อนมาด้วยก็ได้นะ แต่อย่าให้เกิน 4 ทุ่ม ประตูอุทยานจะปิด เราโทรมาหาพี่ได้นะถ้าจะเข้ามา ขอบคุณนะคะ ขอตัวไปร่วมงานก่อนค่ะ

แล้วคืนนี้แนนจะนอนยังไง พี่ๆ ที่เมื่อคืนนอนโรงแรมด้วยกันถาม ถ้ายังไงลองปั่นดูแถวนี้อาจจะยังมีที่ว่าง นอนเตนท์ละคะ พี่ๆ ไม่นอนนะกลัวผีหรอคะ ใช่จ๊ะ คิดในใจผีไม่มีหรอกมีแต่สิ่งศักดิ๋สิทธิ์ จำได้ว่าพี่โอมเคยบอกไว้ตอนไปปั่นกับหลวงพ่อ ทำเอาเลิกกลัวผีไปได้เยอะ

กลับเข้าไปที่งานทุกคนนั่งอยู่หน้าเวที จูงจักรยานเข้าไปจอดใกล้ๆ แล้วทำตัวเป็นนักข่าวขอขึ้นไปเก็บภาพบนเวทีด้วยคน มองลงมาสวยจังมีนักปั่นและจักรยานละลานไปทั่วสนาม คนเยอะมากๆ ทำพิธีเปิดเสร็จแล้ว ถ้วยที่เพ้นวันนั้นก็เอามาติดที่จักรยานมีก้านเป็นดินสอใช้ริบบิ้นผูกไว้กับจักรยาน ของแนนผู้ไว้ที่หน้าแฮนด์ บางคนก็ผู้ไว้ข้างหลังตระแกรง บางคนก็ถือ ใก้ลจะปล่อยตัวแล้วยังไม่ได้จุดเทียนกับเขาเลย ปั่นไปอยู่หน้าสุดแล้วก็ถามหาที่จุดเทียน มีเจ้าหน้าที่ของ ททท ช่วยบริการ ข้างหน้าปั่นออกไปแล้ว คุณหมอก็มาทักทาย แล้วถ้วยของหมอละคะ ผมใช้ไฟจักรยานช่วยลดคาร์บอนครับ ได้ฟังดังนั้นก็รีบดับเทียนแล้วเปิดไฟหน้าที่ติดอยู่บนแฮนด์แทน แล้วก็ปั่นตามหมอไป

เวลานี้ต้องตั้งสมาธิไว้เพราะเรากำลังเวียนเทียนอยู่ จำได้หลวงพ่อเคยสอน หายใจเข้าเป็น จักร หายใจออกเป็น ยาน ก็เลยใช้สมาธิ จักรยาน จักรยาน ไปตลอดทาง รอบแรกคนเยอะมากๆ ปั่นไปได้อย่างช้าๆ ครบหนึ่งรอบฟ้าเริ่มมืดมองไม่เห็นทางเพราะบางช่วงไม่มีไฟ ขรุขระด้วยเทียนในถ้วยกระเด็นลอยหายไปมองไม่เห็น เหลือแต่ถ้วยเปล่าๆ ติดไว้บนแฮนด์ ครบรอบที่สอง รอบที่สามคนเริ่มหายฟ้าก็มืดขึ้นแบบมองไม่เห็นทางสำหรับจักรยานชาวบ้านที่มาร่วมเวียน คุณหมอก็เลยส่งเสียงบอกทางเลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวา เวลานั้นสมาธิจักรยานหลุดหายไปแล้วค่ะ มัวแต่คอยระวังระยะว่าจะไม่เลี้ยวพลาดลงน้ำในสระ มืดจริงๆ ครบสามรอบแล้ว

ว่าแต่วันนี้เรากินข้าวเย็นกันหรือยัง คิดว่าตอนที่ไปนั่งแมะอยู่ที่พ่อขุนจะมีอาหารเย็นแล้วไม่ได้มาร่วม ยังค่ะ ยังครับ งั้นเราปั่นไปข้างนอกกินข้าวกันดีกว่า มีน้อง บอล บรีส จันทร์จ๋า และ พี่บลู หิวมากๆ แล้ว ร้านไหนดี ร้านนี้ หรือร้านนั้น แล้วฝนก็ตกปรอยๆ ลงมาก็เลยไม่ต้องเลือกมากแล้วเอาร้านข้างหน้านี่แหละจอดเลย มีเพื่อนนักปั่นนั่งรออยู่ก่อน บอกว่าช้ามากๆ เนี่ยรอมาครึ่งชั่วโมงแล้วนะ แต่พวกเราก็ยืนยันว่าจะเอาร้านนี้ ตามนั่น รอกันไปนานๆ ก็ดีจะได้ชาร์ตแบตโทรศัพท์ให้เต็ม คืนนี้นอนเตนท์ไม่มีปลั๊กให้เสียบด้วย นานประมาณสองชั่วโมง ได้มาแต่เพื่อนบางคนก็ยังไม่ได้ ดูเวลาว่าไม่ทันไปอาบน้ำที่ร้านจักรยานแล้วละ มื้อนี้พี่บลูเลี้ยง ขอบคุณนะคะ

ปั่นกลับเข้าไปที่เตนท์เหมือนว่าจะหลับกันแล้วส่วนใหญ่ แล้วมีเตนท์ไหนว่างบ้างคะ จะดูยังไงเนี่ย น้องๆ ออกเดินตามหาเตนท์ที่ว่าง ทีแรกกะว่าจะกางเตนท์ใหม่นอนคนเดียวอยู่แถวนี้แล้ว แล้วน้องก็บอลและบรีสก็เดินกลับมาบอกว่าพี่แนนไปนอนกับจันทร์จ๋าสิ ขอบใจมากนะ เตรียมชุดไปอาบน้ำ ได้ยินแล้วตกใจ อาบน้ำทางนู้นนะแนนในเตนท์ที่มีผ้าพลาสติกสีนำ้เงินขึงไว้ ฝั่งขวาของผู้ ญ ฝั่งซ้ายของผู้ ช พอเดินไปต้องเดินออกมา จะอาบยังไงคะ ก็เอามาผ้าถุงมาอาบไง ไม่ได้เตรียมอะไรมาเลยคิดว่ามีห้องน้ำให้อาบ พี่ก็ใส่ชุดชั้นในยืนอาบ หรือจะแก้ผ้าอาบไปเลยก็ได้นะ รอทุกคนอาบหมดก่อน แล้วจะไม่มีใครเข้ามาหรอคะ เดินเข้าไปอีกที มองเห็นถังแล้วก็นิ่งไปชั่วครู่ พินิจพิจารณาดูเหมือนถังขยะสีเหลืองไม่มีผิด ใช่เลยนะ มองดูในน้ำแล้วจะกล้าเอามาแปรงฟันไหมเรา จะอาบยังคิดนาน จะเริ่มจากยังไงดี เวิ้งวางกลางอุทยานประวัติศาสตร์ คิดในใจวันนี้สินะควรจะไปพักโรงแรม ไม่ใช่เมื่อวาน วันนี้ดูยากกว่าเมื่อวานหลายเท่านะ คิดต่อไปอีกแบบนี้ก็ยังดูง่ายกว่าตอนดูข่าวช่วงน้ำท่วมที่เขาอยู่กันนะ ฝึกไว้ให้อยู่ง่าย กินง่าย เจออะไรจะได้รู้สึกสบายมาก

คิดให้ดีโอกาสแบบนี้หายากมากๆ จะได้อาบน้ำกลางอุทยาประวัติศาสตร์จะแก้ผ้าอาบไม่มีใครเห็นก็ยังอายอยู่ดี ผ้าที่มีก็ผืนติดเดียวเอง กะเอาไว้เช็ดตัวแค่นั้น จะห่อปิดร่างก็ไม่พอ คงปิดได้แค่แบบทาซาน อาบแต่แขนก่อนแล้วกัน อาบแต่ขาก่อนแล้วกัน เป็นการอาบน้ำที่ยากมากๆ ที่เหลือขอเซ็นเซอร์เอาไว้ สรุปว่าไม่ค่อยสะอาดกะว่าพรุ่งนี้ตื่นเช้าไปขออาบที่ร้านจักรยานอีกที เดี๋ยวค่อยไปห้องน้ำแปรงฟันดีกว่า อ่างล้างหน้าก็น่ามีน้ำไหล เปลี่ยนชุดใหม่เดินออกมาจากเต้นท์ที่มีผ้าพลาสติกสีน้ำเงินล้อมรอบ แล้วเดินต่อไปที่ห้องน้ำ ก๊อกแรกเปิดมาน้ำไม่ไหล หรือว่าก๊อกจะเสีย ลองดูในห้องน้ำ น้ำก็ไม่ไหล มีเวลาเปิดปิดน้ำด้วยที่นี่ ยังทำใจแปรงฟังจากถังน้ำสีเหลือไม่ได้ ขอใช้น้ำดื่มแปรงฟันแล้วกัน

ดีนะมีพกน้ำมาตอนที่เลิกเวียนเทียนให้หยิบคนละขวดเอาไว้ ยังไม่ได้เปิดดื่มรัดไว้อยู่ตระแกรงท้ายจักรยาน ขอใช้น้ำนี่แหละแปรงฟัน เป็นการแปรงฟันที่น้ำแพงมากจะใช้อย่างประหยัดที่สุดนะ ครี่งขวดพอละ ค่อยโล่งปากหน่อย เก็บของไว้ในเตนท์แล้วเดินไปร่วมวงดนตรี ไปนั่งฟังเฉยๆ นะ ร้องเพลงกับเขาไม่เป็นบางเพลงที่เขาร้องกันก็ไม่รู้จัก เป็นวงดนตรีนักปั่นที่ชอบมากเพราะมีเสียงจากกริ่งจักรยานด้วย ฟังไปหลายสิบเพลงจนง่วงมากๆ ขอตัวไปเข้านอนก่อนนะ แทรกตัวลงในถุงนอนแล้วก็หลับไป รู้สึกตัวตอนมีละลองฝนสาดเข้ามาที่ช่องหน้าต่าง น้ำคงไม่ท่วมหรอกนะปล่อยมันสาดไปเย็นสบายดี ลืมเรื่องทุกอย่าง ปล่อยใจว่างๆ แล้วหลับฝันดี

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: