มุ่งหน้าสู่น้ำตกปอย #5

8 ส.ค.

ปั่นลงเนินแรกจากที่พักมารวมตัวกันที่พระธาตุศรีสองรักทานอาหารเช้าแล้วก็ออกปั่นเป็นกลุ่มตามสี ทีแรกคิดว่าจะได้เห็นวิวด่านซ้าย หรือมีจุดชมวิวเหมือนตอนนั่งรถตู้มา ที่ไหนได้มาอีกทางมองไม่เห็นอะไรนอกจากต้นไม้ รู้สึกว่ายังไม่ได้ร่ำลาด่านซ้านยังงั้นเลย

เช้านี้มีพิธีเปิดเล็กๆ ก่อนจะออกเดินทางดูเหมือนแดดจะร้อนมาก นักปั่นเจ้าถิ่นบอกว่าตลอดสัปดาห์มาฝนตก นึกในใจจะดีใจดีไหมนะแดดแบบนี้ ระหว่างรอปล่อยตัวเราก็ใส่เสื้อสีดำเพราะอยากใส่ลายผีตาโขนที่ซื้อมาใหม่รู้สึกว่าร้อนเข้าไปถึงผิวข้างใน คิดผิดไหมที่ใส่ตัวนี้จะเปลี่ยนก็ไม่ทันแล้วสิกระเป๋าถูกขนไปกับรถสัมภาระแล้ว ดีใจจริงๆ วันนี้จะได้รู้จักด่านซ้ายของจริง เพราะเจ้าถิ่นบอกว่าเมื่อวานนั่นยังไม่ใช่ด่านซ้ายของแท้ต้อง เนิน เนิน เนิน ฟังแล้วมือใหม่หลายคนในทริปอาจจะรู้สึกเหมือนโดนหลอกมาป่าวเนี่ย ไหนบอกจักรยานอะไรก็มาได้ มีแม่บ้านมาด้วยนะทริปนี้ และพี่อีกคนก็เพิ่งถอยจักรยานแบบว่าทริปแรก

การปล่อยตัวของวันนี้จะปล่อยไปทีละกลุ่มห่างกัน 5 นาที เพื่อให้แต่ละทีมไม่ติดกัน ตอนออกจากพระธาตุก็เริ่มรู้สึกถึงความหนืดในการปั่นแค่เลี้ยวไปเท่านั้นทุกอย่างก็ช้าลง และช้าลง แรงไม่ได้หมดแต่วิวก็ข้างทางนั้นเขียวได้ใจแบบว่าเราอยู่แต่ป่าคอนกรีตทุกวันเจอนานๆ แบบนี้แล้วไม่รู้เมื่อไรจะได้มาปั่นผ่านเส้นนี้อีก ก็เลยของเสพความเป็นธรรมชาติระหว่างทาง แบบว่าค่อยๆ โดนแซงไปทีละคัน คำนวณในใจแล้วว่าถ้าปั่นจริงๆ ไม่นานก็ถึงแหละ แต่ทริปนี้มีเวลาให้ปั่น 8 ชั่วโมง งั้นของใช้ทุกนาทีไปกับบรรยากาศข้างทางแล้วกันนะ

เดินยังเร็วกว่าก็ว่าได้เวลานี้ ความเร็วอยู่ที่  6 km/hr วิวข้างๆ เหมือนภาพ wallpaper มีภูเขาโอบล้อมสองข้าง ข้างหนึ่งสูงชิดขอบ อีกข้างมองลงไปข้างล่างได้ หรือว่าถนนที่ตัดผ่านอยู่ระหว่างกลาง มองเห็นไร่ข้าวโพดข้างทาง สลับกับการขึ้นเนินลงเนิน ช่วงแรกจำได้ว่าขึ้นเขาอยุ่ 7 km แบบไม่มีลง พอถึงโค้งเราก็จอดถ่ายรูปกัน ที่จริงแล้วอยากจะถ่ายรูปตลอดทางแบบว่าสวยทุกองศา แบบนั้นเย็นนี้คงยังไม่ถึง เลือกแค่บางโค้งก็พอแล้วกัน ผ่านเนินขึ้นมาถึงความสนุกช่วงลงเหมือนนั่งรถไฟเหาะเลยนะ ฟิวววววว มองดูเลขไมล์ตัวเลขขึ้นไป 56 km/hr ลงและลงและลง เป็นระยะทาง 5 km แบบว่าปล่อยไหลไปตามแรงส่ง แค่บังคับแฮนด์ให้เลี้ยวไปมาตามโค้งของภูเขา ที่สุดจริงๆ สนุกอยากลงไปไหลมาอีกรอบ น่าจะสนุกขึ้นเพราะรู้จักเส้นทางแล้ว รอบแรกยังยั้งๆ ไว้ว่าจะเป็นอะไรต่อไปข้างหน้า ว่าแต่อยู่บนนี้จะรู้ว่ามีกรุงเทพไหมนะ ลองถามเด็กๆ ระหว่างทางว่ารู้จักกรุงเทพไหมเขาได้แต่ยิ้ม

เราหยุดพักเติมน้ำกันก่อนกระติกแรกของแนนหมดไปแล้ว และแวะเข้าห้องน้ำด้วย ห้องน้ำอยู่ไหนคะไปถามเจ้าของร้าน เดินลงไปข้างล่างนะ พอปิดประตูแทบตกใจ ต๊ดโต๊ะ ตัวใหญ่เกาะอยู่ข้างบน ตัวสีเท่ามีจุดสีแดงที่ใครๆ เรียกว่าตุ๊กแกใช่ไหมนั่น จะเปลี่ยนห้องเข้าอีกด้านก็ไม่ทันเวลานั้นมันคลานลงมา อ๊าาายยยย รีบทำภาระกิจแล้วหนีดีกว่า เป็นเพื่อนกันนะบอกในใจแต่ไม่มองหน้า แบบนี้จะมาอยู่กับธรรมชาติได้ไหมเรา

จับจักรยานแล้วออกปั่นต่อ อีกนิดเดียว 3 เนิน ไม่รู้ว่าคนด่านซ้ายเขานับเนินกันยังไง เพราะปั่นไปนับได้เป็นสิบๆ หรือเนินที่สูงที่สุดคือสามเนิน เวลานั้นแทบหมดแรงอาหารเมื่อเช้าย่อยหายไปหมด เราจะพักทานอาหารกลางวันที่ครึ่งทางนะ หิวแล้วละ ตั้งแต่เนินแรกที่ทิ้งความเร็วก็มี อ. น้ำ ปั่นมาด้วยกัน ไม่ต้องรีบครับค่อยๆ ไป ก็น่าเกรจใจสมาชิกสีตัวเองอยู่ เพราะขนาดทีมงานยังปั่นล้อเล็กแซงมารอก่อน แล้วล้อเราใหญ่กว่าหน้าแคบกว่าแต่ปั่นมาถึงได้ช้าสุดในทีม ได้เติมกล้วยหนึ่งใบ ปกติแล้วจะไม่กินกล้วยสดๆ แบบนี้ชอบมากคือกล้วยแปรรูป โดยเฉพาะทริปนี้ตั้งใจมากๆ จะมาพิษณุโลกซื้อกล้วยตากสัก 10 กิโล เพราะติดใจตั้งแต่คราวนู้นยังหาอร่อยๆ กว่าที่นี่ไม่เจอ

หัวหน้าทีมบอกว่าไม่รอแล้วนะถ้าจอดถ่ายรูป ค่ะไม่ต้องรอไปก่อนได้ แนนจะค่อยๆ ไปเพราะวิวแบบนี้ที่บ้านไม่มีให้เห็น ขอค่อยๆ ปั่นเก็บอย่างละเอียด พอเป็นเส้นทางปกติไม่มีวิวสวยๆ และทางเรียบราบ ต้องเน้นว่าราบ เพราะถ้าบอกทางเรียบที่นี่เนินเล็กๆ ก็นับเป็นทางเรียบ ความเร็วก็กลับสู่ปกติที่ ปั่นแล้วดูไมล์ระยะทางได้ 47 km ก็ถึงจุดพักทานข้าว คนมาก่อนอิ่มก่อนไปนานมาก หัวหน้าทีมบอกว่าพี่อิ่มแล้วแนนเพิ่งมาถึง ไปรับอาหารมาข้าวกระเพราไก่ทอด และน้ำซุปหนึ่งถ้วย หมดอย่างแรกนะน้ำซุป อร่อยดีจนต้องขอเติม ชอบราดข้าวให้แฉะๆ รู้สึกว่าจะกินข้าวเยอะกว่าตอนอยู่ที่บ้าน และกินครบ 3 มื้อด้วย ดูอนามัยมากๆ ปกติแล้ว 2 มื้อเอง เน้นผักๆ

พอมาทริปจักรยานเหมือนว่าฝึกตัวเองทุกครั้งให้  กินง่ายๆ อยู่ง่ายๆ เพราะอยู่บ้านถ้าเทียบตัวเองเมื่อก่อน หรือทุกวันนี้ มีแต่เนื้อๆ ไม่มีผักก็ไม่ค่อยอยากนะ ข้าวก็ขอนิดเดียวพอ แห้งๆ ก็ไม่ชอบต้องขอมีน้ำราด แต่มากับจักรยานอะไรอยู่ตรงหน้าก็กิน กลัวจะไม่มีแรงปั่น และหิวด้วย พอกลับไปหลายอย่างที่เราไม่เคยกินมาก่อนก็กินเป็น ทำเอาที่บ้านงงว่าแนนกินได้ด้วยหรอ แนนอยู่ได้ด้วยหรอ รู้สึกชีวิตง่ายขึ้นเยอะ อะไรก็ได้ นอนตรงไหนก็ได้ นั่งตรงไหนก็ได้ พื้นทั่วไปนั่งได้หมด นอนได้หมด ยังคิดในใจถ้าม่าม้ามาเห็นต้องโดนดุแน่ๆ กางเกงเลอะหมดลงนั่งที่พื้นได้ยังไง

อิ่มแล้วก็มีแรงปั่นต่อ ส่วนทีมงานที่ใช้ล้อเล็กก็หมด ตามสภาพเพราะอัดมาแต่เช้าถือว่าเก่งมากๆ ยังไม่ยอมขึ้นรถ ความแรงของแดดเข้มข้นขึ้นจนทีมงานยอมแพ้เหลือแต่สมาชิกที่สมัครมาร่วมทริปปั่นกันเอง ช่วงแรกก็เถอะกลุ่มไปกับทีม เหมือนเดิมพอเห็นถนนสวยๆ สองข้างทางต้นไม้เขียวๆ ก็ขอลาทีมค่อยๆ ไป ยังไงๆ ก็ยังมีสีอื่นๆ ตามมาข้างหลังอยู่ดี ไม่ต้องรีบ หยุดเป็นระยะๆ ไปเรื่อยๆ ตามร้านข้างทางเห็นใครจอดก็จอดตามแบบไม่ได้ตามสีแล้วเรา เส้นทางช่วงนี้เข้ามาพิษณุโลกแล้ว เส้นทางก็ยังสนุกแต่คนละแบบกับเมื่อเช้า ยังมีเนินขึ้นลงแต่ไม่ยาวและไม่โค้งไปมาเยอะๆ แต่รู้สึกถึงลมต้าน เห็นคุณหมออยู่ข้างหน้ารีบปั่นไปอยู่ข้างหลังขอดูดไปแบบสบายๆ

ตอนแรกหมอบอกว่าไม่ชอบเนินไงค่ะ ปั่นเนินไม่ไหวผมไม่ค่อยไปกับทีมเวลาที่มีเนิน เท่าที่ตามดูดข้างหลังคุณหมอนั้นขาแรงมาก เนินก็เนินความเร็วก็ยังคงที่ ถ้าชอบเนินเหมือนพวกพี่ๆ ด่านซ้ายจะขนาดไหนคะ แค่นี้แนนก็ตามคุณหมอขึ้นเนินไม่ทันแล้ว มาทันอีกทีตอนลงเนิน สนุกมากเส้นทางนี้ทั้งสวยและโหดนิดๆ เพราะต้องพิชิตหลายๆ เนิน ดิ่งลงเนินสุดท้ายก็ถึงน้ำตกแล้วนักปั่นด่านซ้ายบอก แต่เท่าที่ปั่นสัมผัสได้ถึงการขึ้นอีก 3 เนินนะ หรือนั่นเรียกว่าทางเรียบของนักปั่นด่านซ้าย เพราะสูงน้อยกว่าเนินแรกที่บอกสุดท้ายนั่นเยอะเลย

ในที่สุดก็มาถึงทางเข้าน้ำตก ดีใจว่าเนินจะหมดเพราะเห็นเป็นทางตรง พอปั่นเข้าไปสักพักเริ่มมีทางลงและมองไปข้างหน้ายังมีทางขึ้น อีกสองเนินก็ถึง ที่พักที่นี่เงียบจัง ไม่ค่อยมีใครมาพักหรือรู้จัก ได้ยินเสียงน้ำตกดังฟังชัด ที่พักก็น่ารักเปิดประตู้บ้านพักก็เห็นต้นไม้ เวลานี้คิดถึงพี่ๆ กลุ่ม Big Trees เอามากๆ ต้องชอบบรรยากาศที่นี่แน่ๆ คืนนี้พักอยู่ข้างน้ำตก ห้องพักก็เกินคาดอยู่กับธรรมชาติแบบว่ายังมีแอร์ ห้องน้ำก็กว้างมาก ในเมื่ออยู่สบายขนาดนี้อายน้ำสระผม ซักผ้าตากผ้าสบาย

เรียบร้อยแล้วปั่นไปดูน้ำตกสักหน่อยเสียงดังชวนให้ชมจริงๆ น้ำต้องแรงมากแน่ๆ มีใครจะไปดูน้ำตกด้วยกันไหม ไปมาแล้วครับ ทีแรกคิดว่าจะเข้าไปดูต้องผ่าดงป่าลึกเข้าไป ง่ายกว่าที่คิดนะเพราะปั่นจักรยานเข้าไปถึงน้ำตกได้ และก็ยังสามารถยกข้ามก้อนหินไปถ่ายรูปด้วยใก้ลๆ รู้สึกมาทริปนี้แล้วเกินคาดจัง ได้เจอคนรักจักรยานแล้วยังได้สัมผัสธรรมชาติอย่างใกล้ชิด สถานที่นี่เจ้าถิ่นยังไม่เคยมาเพราะเป็นที่ของกรมป่าไม้แทบไม่มีใครรู้จัก หรือไม่คิดว่าข้างในจะสวยนั่นเอง

ยามเย็นเด็กๆ ก็สนุกสนานมากมายมีทางให้ปั่นจักรยานขึ้นลง ดูว่าพลังพวกเขาเหลือเฟือมากๆ ปั่นกันไม่หยุด เริ่มหิวแล้วสิไปดูสิอาหารเสร็จยัง ระหว่างที่พักกับศูนย์การก็ไกลเหมือนกัน เพราะแนนได้อยู่หลังสุดท้าย การเดินทางก็เลยใช้จักรยานปั่นไปมา หารู้ไม่ว่าห้องอาหารอยู่อีกทาง ก็ยังนั่งรออยู่หน้าที่ทำการรอดูว่าเมื่อไรคนจะออกมาจากห้องพักกัน นั่งอยู่นานจนพี่ๆ ด่านซ้ายเดินมาถามว่ากินข้าวยังครับ ยังค่ะ งั้นไปด้วยกัน ถึงจะทราบว่าทุกคนอยู่ที่นี่หมดแล้ว บางคนก็อิ่มแล้ว อาหารอีกหลายโต๊ะยังดูเต็มๆ แนนก็เลยนั่งคนเดียวกินคนเดียวไม่มีใครแย่ง แต่ก็เกรงใจกลัวจะมีคนมาเพิ่มก็เลยกินกับน้อยๆ เพิ่มข้าวเยอะหน่อยให้อิ่มท้อง

เหมาเลยครับไม่มีใครกินแล้ว อ้าวหรอค่ะ มื้อนี้มีผักและไข่เจียว ก็เลยสามารถนั่งกินผัดเล่นๆ ไม่มีข้าวต่อได้ แต่ยังไงก็กินไม่หมด อิ่มมาก คืนนี้จะมีรายการสยามวาระ จักรยานกับประชาธิปไตย ก็บอกทีมงานไว้ ระหว่างรอเราทำมาเพ้นแก้วที่จะเอาไว้เวียนเทียนที่สุโขทัยกัน น่ารักดีลายแก้วของแต่ละคน ส่วนใหญ่ก็มีจักรยานทั้งนั้น ส่วนของพี่ๆ ด่านซ้ายขอไปดูสักหน่อย ดูเป็นงานศิลป์ผีหัวโขนปั่นจักรยานน่ารักดีๆ

บางคนเหนื่อมากไม่ไหวแล้วขอตัวไปนอน ยังเหลืออีกหลายสิบคนนั่งดูสยามวาระด้วยกัน จบแล้วทุกคนแยกย้ายไปนอน ส่วนแนนยังนั่งคุยต่อกับพี่นพ พี่น้ำ จนถึงสี่ทุ่ม คาดว่าการประชุมจะไม่จบเพราะแต่คนตัวจี๊ดทั้งนั้น พี่น้ำแบบว่าพูดเรื่องทางเท้า ถนน จนคิดตามไปว่านั่นสิทำไมไม่เรียบ ตลอดเวลาคิดว่ามันเรียบนะ แต่เวลาปั่นก็รู้สึกถึงความสะเทือน มองดูเหมือนเรียบไง ส่วนพี่นพก็ถามว่าชอบปั่นถนนแบบไหนที่สุด ผมชอบยางมะตอย มันนุ่มและปั่นสบายดี แนนบอกว่าแนนชอบปั่นบนเส้นขาวที่กั้นระหว่างขอบทางกับถนนเพราะมันลื่นดี ยังมีสาระดีๆ จาการนั่งคุยคืนนี้อีกเยอะถ้าได้คุยก็คงไม่ต้องหลับต้องนอนแน่เรื่องจักรยาน แยกย้ายกันไปนอนดีกว่าครับ

คือนี้ยกเตียงให้แม่ลูก แนนมีถุงนอนห่อเป็นหนอนอยู่ข้างๆ ฝันดีนะ

Advertisements

4 Responses to “มุ่งหน้าสู่น้ำตกปอย #5”

  1. เสือพ่อลุกอ่อน สิงหาคม 8, 2012 ที่ 9:39 pm #

    รออ่านตอนต่อไปคร๊าบ ^_^

  2. Angel Paradise สิงหาคม 8, 2012 ที่ 11:20 pm #

    ตอนนี้สนุกดีรออ่านต่อนะคร้าบ เฮ้อ อ่านแล้วอยากปั่นช่วงด่านซ้ายมั่ง

  3. เสือหมูน้อย สิงหาคม 9, 2012 ที่ 9:42 am #

    เสียดาย ไม่ได้ไปด้วยครับ แต่อ่านแล้วเหมือนร่วมป้่่นไปด้วยเลย รอตอนต่อไปครับ

  4. Noppakun Dibakomuda สิงหาคม 20, 2012 ที่ 12:43 am #

    หนุกดี like ๆ แต่ขอแก้ว่า สวนป่าเขากระยาง หรือน้ำตกปอย ไม่ได้ขึ้นกับกรมป่าไม้นะจ๊ะ เป็นขององค์การอุตสาหกรรมป่าไม้จ่ะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: