สะพานกรุงเทพ

14 พ.ค.

หลังจากเปลี่ยนสไตล์การปั่น เพราะด้วยอากาศร้อนสุดๆ อยากออกทริปทางไกลไปต่างจังหวัด ติดใจการปั่นแบบทัวร์ริ่ง แต่ทริปที่เปิดก็โหดไปหน่อยกับอากาศฤดูร้อนนี้ ร่างกายยังไม่ไหวแน่ปั่นกันร้อยปลายๆ สองร้อยต้นๆ กิโลเมตรต่อวัน กลัวจะเกิดอาการซ้ำรอยเดิม เคยปั่นไปอยุธยาแล้วหัวเหมือนจะระเบิดจนต้องจอดซื้อน้ำเย็นมาราดหัว

ช่วงนี้ขอยอมแพ้กับแดดเมืองไทย ทริปที่อยากไปหลายทริปพอนึกถึงแดดก็ไม่กล้าลงชื่อ พอเห็นเพื่อนๆ ที่ไปบอกว่าถึงแล้วแดดโคตรร้อนเลยก็ดีใจที่ตัวเองไม่ไป ทริปวันเดียวที่เข้าจัดทางไกลก็มีแต่ที่เคยปั่นไปแล้ว ทริปกลางคืนมืดไปก็ไม่ไปอีกเพราะกลับบ้านดึกเกินจุดเริ่มทริปก็ไกล เรื่องมากสุดๆ แบบนี้ต้องเปิดทริปเอง แต่ก็อีกยังไม่พร้อมจะประจำวันไหนก็ไม่กล้าชวนใครอยากเป็นทางการ แค่ชวนมาคนเดียวเป็นเพื่อนก็พอละ

วันนี้ติดต่อไปหาเหมือนเคย ไปปั่นกันไหม แต่ละคนดูไม่ว่าง ความอยากปั่นก็ทำเอาอยากปั่น พยายามอยู่บ้านดูทีวีใจก็บอกว่าไปเถอะคนเดียวก็สนุกได้ ถ้าไม่ได้มีเป้าหมายเวลาปั่นคนเดียวมันเหงาไปหน่อย หรือคิดไปเองก็ไม่รู้ ก่อนจะไปปั่นคนเดียวยังไม่รู้จะไปไหนหรือปั่นไปทางไหน จับจักรยานแล้วปั่นออกไปยังถามตัวเองว่าเอ้ยทำไมเรามาทางนี้ แปลกดีหรือเพราะชิน

ก็เลยต้องตั้งโจทย์ให้ต้วเอง จะได้มีเป้าหมายการปั่นหน่อย ทีแรกแค่อยากจัดการเรื่องที่รับปากว่าจะซื้อเฉาก๊วยให้พี่สาว บอกไว้อาทิตย์หนึ่งแล้วแต่แดดร้อนไม่ออกไป จำได้ว่าตอนเย็นๆ ก็ยังขายทำเอาเป้าหมายวันนี้คือร้านเฉาก๊วยที่บางรัก แต่ก็อีกความอยากปั่นกับระยะทางแค่นี้มันยังไม่หายอยาก จากบ้านไปบางรัก 2 km แค่นั้น

จัดเส้นทางอ้อมหน่อยก็แล้วกันตั้งเป้าไว้ 40 km พยายามอ้อมให้มากที่สุด จากบ้านปั่นไปขึ้นสะพานพระปกเกล้า ตอนลงยังลังเลว่าจะซ้ายเข้าตากสินดีไหม แต่มือบังคับแฮนด์ตรงยาวไปวงเวียนใหญ่ จากนั้นก็มีโจทย์ให้ตัวเองไปหาจักรยานตามชุมชนดีกว่า หรือทางลัดก็ได้ที่ไม่ใช่ถนนใหญ่ ทางเดิมที่เคยปั่นจะไม่ปั่นหากไม่จำเป็น รู้แล้วละว่าตัวเองเป็นโรคเบื่อทางเดิม ผิดกับหลายคนที่ปั่นทางเดิมซ้ำจนเป็นเส้นทางซ้อมปั่นได้ ผิดกับเราแค่คิดก็ไม่อยากออกจากบ้านแล้ว หรือนอกจากจะมีความพิเศษ

เลี้ยวซ้ายที่สองเข้าไปในชุมชน ความสนุกก็เริ่มขึ้นเพราะทางไม่รู้จัก และยังเจอชาวบ้านในซอยใช้จักรยานกันอีก ทางแยกเยอะแยะไปหมด ก็ได้แต่เลี้ยวตามคันหน้าไปเขาไปทางไหนก็ตามเขาไปตาก็สอดส่ายไปซอยข้างๆ ตลอดทางทะลุได้ไหมหรือตัน คิดอยู่ประมาณนี้ คราวหน้าต้องมาใหม่อีกเพราะถ้าปั่นเข้าทุกซอยจะไม่ได้เส้นทางแบบที่ให้คนอื่นตามได้ จะหลงเอาซะก่อน รู้แต่ว่าคราวหน้าต้องมาปั่นใหม่แต่เปลี่ยนทางเลี้ยวเผื่อเจอทางลัดออกได้อีกทาง

เมื่ออาทิตย์ก่อนก็ปั่นเก็บวิวสะพานไปแล้ววันนี้กะไม่เอาสะพานอีก แต่ก็ได้สะพานมาอีกแบบบังเอิญมากๆ เพราะที่จริงแล้วแค่อยากทำระยะทางให้ได้ตามที่วางไว้เอง วนอยู่ในชุมชนออกมาโผล่ทางที่จะขึ้นสาทรได้ ยังรู้สึกใกล้ไปมองเห็นทางซ้ายมือมีป้ายทางลัดไปเจริญรัดก็ลองเลี้ยวเข้าไป ปั่นไปตามทางจนเจอทางแยกก็ยังตรงไปออกมาถึงลาดหญ้า เห็นฝั่งตรงข้ามมีซอยน่าปั่นเข้าไปมากๆ ทำเอาเข็นจักรยานข้ามทางม้าลาย ระหว่างนั้นก็เจอจักรยานปั่นหมอบมาคันเดียว

พอข้ามไปได้จะกลับไปซอยที่เล็งเห็นก็เลยมามากไม่อยากปั่นย้อนทาง เส้นทางเปลี่ยนกระทันหันอีกแล้วมุ่งหน้าตรงไปเรียบเจริญนครแทน อยากลองเข้าสักซอยว่ามีทางเชื่อมไปซอยอื่นๆ จนไปถึงสะพานกรุงเทพได้ไหม มองเข้าไปแต่ละซอยดูไม่มีแวว ต้องปั่นบนถนนยาวไปตลอดทาง ได้เจอจักรยานหลายคัน อยากหยุดเก็บภาพก็ไม่ทันกว่าจะหยิบมือถือขึ้นมากดเขาคงปั่นไปไกลแล้ว

จนมาถึงทางเลี้ยวซ้ายขึ้นสะพานกรุงเทพ ปกติเคยปั่นแต่บนถนนข้ามกลับไป แต่ขาข้ามมาฝั่งธนเคยใช้ทางข้างๆ วันนี้เห็นจักรยานที่ไล่ตามกำลังยกจักรยานขึ้นฟุตบาทเพื่อปั่นข้ามสะพาน เอาบ้างดีกว่า รู้ละเพราะไม่มีทางลาดให้ปั่นขึ้นทำเอาทุกครั้งที่จะข้ามสะพานไม่เคยใช้บริการทางข้างๆ น่าจะเป็นการกันมอเตอร์ไซด์ด้วยมั๊ง ยกขึ้นไปปั่นแล้วไม่ผิดหวังจริงๆ รู้สึกว่าตัวเองพลาดวิวสวยๆ ของสะพานนี้ไป

วิวนี้จากสะพานดูไม่เหมือนกรุงเทพ แต่ก็ไม่รู้เหมือนประเทศไหน สรุปแล้วที่นี่เมืองไทย กรุงเทพบ้านเกิดเราด้วย ถ้าไม่ปั่นจักรยานจะรู้ไหมนะว่ามีมุมสวยๆ

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: