พี่ศักดิ์ชัย

1 พ.ค.

ได้รู้ได้เข้าใจอะไรมาขึ้นหลังจากได้พูดคุยกับ รปภ ตัวจริง ที่ไม่ได้ปั่นแค่จักรยานแม่บ้าน ใช้เสือภูเขาปั่นมาทำงาน

ตื่นมาเช้าตั้งใจแค่ออกไปเก็บภาพจักรยานแถวบ้าน พอรับประทานอาหารเช้าเตรียมของเสร็จแดดก็ออก เกือบจะไม่ออกไปปั่นแล้ว เวลานั้นก็ 8 โมง ไหนๆ ก็อุส่าห์ใส่ปอกแขนทาครีมกันแดดก็ปั่นสักหน่อยใกล้ๆ เต็มยศ หมวกกันน็อก ถุงมือ ถุงแขน เสื้อยืน กางเกงขาสั้น และแว่นกันแดด

ถ้าไปปั่นถิ่งอื่นแต่เต็มยศแบบนี้โดยทักทายเป็นภาษาอังกฤษทุกที บางทีก็งงว่าต่างชาติเขาแต่ตัวมิดชิดแบบนี้ด้วยหรอ แทบไม่เคยเห็น หรือไม่ก็คงคิดว่าร้อนแบบนี้ใครที่ไหนจะออกมาปั่น นอกจากนักท่องเที่ยวที่อยากตากแดด แถวนี้เป็นถิ่นตลาดน้อยทุกคนคุ้นชินกับการแต่งตัวแบบนี้ เพราะปั่นผ่านหน้าบ้านพวกเขาประจำ

ปั่นขึ้นมาทางสี่พระยาแล้ววกกลับเข้ามาในพื้นที่ตลาดน้อย พี่ค่ะขอถ่ายรูปพี่คู่กับจักรยานได้ไหมคะ ลุกขึ้นจากเก้าอี้โดยไม่ถามอะไรมาประกบที่จักรยาน มันง่ายมากเพราะเราสื่อสารกันด้วยจักรยาน ได้ยินคนแถวนั้นบอกว่า คนจักรยานอยากได้รูปคนปั่นจักรยานเอ้ายิ้มหน่อย กดไปสามแซะไม่มียิ้มสักรูป สงสัยผู้ชายต้องวางมาดเข้ม

มองไปเห็นจักรยานคันเล็กบนจักรยานคันใหญ่ทำเอาหนุ่มมาดเข้มยิ้มออก จักรยานคันเล็กนี้เพื่อนพี่ให้มาเพราะเขารู้ว่าพี่ชอบจักรยาน ส่วนบังโคลนหลังพี่ต่อเองเพราะที่มากับจักรยานมันยังกระเด็นใส่เสื้อพี่ตอนหน้าฝน

เริ่มเข้าคำถามสามัญ พี่มาปั่นจักรยานเพราะว่าขาตรงบริเวณข้อเข่าเวลาลุกนั่งเจ็บมาก เพราะอาชีพ รปภ นั้นไม่ได้ออกกำลังกาย แต่ละวันก็นั่งเฉยๆ แทบไม่ได้เดินไปไหนเลย เพื่อนข้างห้องได้ยินบ่นเจ็บก็บอกว่า เฮ้ยมึงลองปั่นดูสิเดี๋ยวก็หาย ก็ลองไปซื้อจักรยานแม่บ้านมาปั่นดู อาทิตย์แรกนี่เกือบตายปวดขาเมื่อยขามากมายกว่าเดิม เกือบถอดใจไปแล้วด้วย

พอเข้าอาทิตย์ที่สองเหมืองร่างกายเริ่มปรับสภาพปั่นได้อย่างสบายไม่เมื่อย เห็นผลเลยว่าลุกนั่งได้ไม่ปวดข้อเข่าแล้ว มันดีจริงแฮะ จักรยานช่วยได้ ตั้่งแต่วันนั้นมาก็ใช้จักรยานมาโดยตลอด 2 ปี ใชัจักรยานไป 3 คัน บางคนบอกว่าประสบการณ์ปั่นสองปีแต่เอาเข้าจริงๆ แล้วมันก็มีวันที่ไม่ได้ปั่นบ้าง ส่วนของพี่คนนี้ 2 ปี คือ 365 วัน x 2 นะ 730 วัน เป็น รปภ ที่นี่ไม่มีวันหยุด แล้วพี่ก็ไม่มีลาป่วยด้วยปั่นจักรยานทำให้แข็งแรงขึ้นมาก จากที่่นั่งขัดสมาธิไม่ได้เพราะปวดเขาเดี๋ยวนี้สบายมาก

น้ำหนักลดไป 10 โล เพราะปั่นไปทำงานเช้าเย็น จากสาธุประดิษฐ์มาตลาดน้อย โอ้ก่อนหน้าแนนก็ทำงานแถวนั้นเหมือนเราสวนทางกันทุกวันไปทำงาน คาดว่าจะไม่เจอกันเพราะขามานั้นพี่ใช้ถนนใหญ่ ถ.นราธิวาสฯ ทำไมใช้ถนนใหญ่ละคะปกติแนนจะปั่นในซอย พี่ว่าถนนใหญ่มันเรียบกว่านะในซอยมันขรุขระเจอพื้นไม่เท่ากัน แล้วรถละคะไม่กลัวหรอ รถติกนะไม่กลัวเลยถ้าถนนโล่งเมื่อไรนั่นละพี่กลัวมันจะซิ่งมาชนเรานะ พอขากลับพี่ก็เลยไปอ้อมอีกทางผ่านเจริญกรุงอ้อมหน่อยเข้าพระรามสามแล้วค่อยมาสาธุประดิษฐ์ อ้อมนี้เพิ่มกำลังขาหรือคะ ก็ตามที่บอกพี่ชอบปั่นถนนรถติดปั่นง่ายดี

เย็นวันเสาร์หลังเลิกงานก็ปั่นไปเที่ยวคลองถม ว่าแต่คลองถมแนนปั่นไปไม่รู้จะเอาจักรยานไปจอดที่ไหนพี่มีแนะนำไหมคะเอาแบบปลอดภัยด้วยนะ ง่ายมากเลยพี่จะซื้อกระทิงแดงไปหนึ่งขวด แล้วก็เอาจักรยานล็อกไว้กับเสาที่มี รปภ อยู่ บอกว่าฝากจักรยานด้วยนะ พี่ก็ไปเดินเล่นสามสี่ชั่วโมงสบายกลับมาก็ปั่นกลับ โอ้ว้าว แบบนี้ถ้าวันหนึ่งมีคนมาฝากหลายคัน รปภ จะดื่มกระทิงแดงกี่ขวดคะเนี่ย ข้างขวดเขาห้ามดิ่มเกินวันละสองขวด !

มีแต่คนบ่นเรื่องน้ำมันแพง เงินเดือนหมื่นกว่าบาทไม่พอใช้จากที่ฟังข่าว จะว่าไปเสียงที่พวกเขาบ่นกันยังได้เงินมากกว่าพี่แต่พี่พอใช้และเหลือด้วย พี่ฝากท้องกับข้าวแกงหน้าอำเภอจานละ 25 บาทก็อิ่มสบาย ทั้งวันสามมื้อ 75 บาทเอง แต่จักรยานพี่เสียบ่อยต้องซ่อมทุกเดือนหรือพี่น้ำหนักเยอะก็ไม่รู้ พอพื้นไม่เรียบแบบขรุขระยุบตัวสักนิ้ว หรือฝาท่อตระแกรงถ้าลงไปละก็ ซี่หักทุกที มีครั้งแรกๆ ปั่นแม่บ้านปั่นไม่ทันดูพื้นว่าเป็นฝาท่อตระแกรงคอหักเลย จักรยานถูกๆ ซื้อตามตลาดติดแอร์ไม่ทนเลย พี่ก็เลยเก็บเงินเดินเข้าร้านจักรยานบอกเขาว่าเอาคันที่ถูกที่สุดเขาก็แนะนำคันนี้ให้ สี่พันกว่านะที่ซื้อมา รวมกับจ่ายค่าซ่อมซี่ลวดจักรยานเดือนละร้อยกว่าบาทพี่ว่าเงินเดือนก็ยังเหลือเก็บนะ พี่ว่าเราเลือกใช้ชีวิตได้นะ เลือกที่จะไม่จ่ายค่าน้ำมัน เลือกจะไม่กินของแพงใช้ของแพง เลือกที่จะให้เหลือเงินก็ได้ด้วย

พี่อยากบอกพวกคนมีรถทุกคนว่าถ้าคุณมีเงินซื้อรถ คุณก็ควรมีเงินซื้อที่จอดด้วย บนถนนมันที่สาธารณะไม่ใช่หรอครับแทนที่เราจะได้พื้นที่ว่างตรงนั้นให้รถสัญจรได้ หรือปั่นจักรยานได้ไม่ต้องกลัวไปเชี่ยวรถเข้าด้วย ถ้าไม่มีเงินซื้อที่จอดรถก็ยังไม่ควรจะมีรถ

พี่อยากขออะไรกับ ก.ท.ม. เกี่ยวกับเรื่องจักรยานไหมคะ ? ผมขอถนนเรียบก็พอแล้วครับเส้นเจริญกรุงไม่อยากให้มีฝาท่อตระแกรง จะได้ไม่ต้องจ่ายค่าซ่อมซี่ลวด แล้วก็ทำราคาจักรยานให้ถูกลงกว่านี้หน่อยเพราะผมอยากมีจักรยานดีๆ กับเขาบ้าง ที่่อยากได้ที่สุดก็เสือหมอบ ไปถามราคามาตั้งหมื่นกว่าแหนะ แล้วเลนจักรยานที่ ถ.นราธิวาสปั่นไม่ได้เลย ทางจักรยานอะไรปั่นไปเจอเสาอยู่ตรงกลาง จะทำอะไรทั้งทีคิดถึงคนที่ใช้งานจริงๆ บ้าง กลุ่มคนที่ใช้จักรยานเยอะสุดผมบอกได้เลยว่าเป็น รปภ

พี่ : ศักดิ์ชัย
อายุ : 42 ปี
อาชีพ : รปภ
ประสบการณ์ปั่น : 2 ปี ไม่มีวันไหนหยุดปั่น
ฝากอะไรถึงทุกคน : แค่คุณอย่าซื้อรถมาจอดเกะกะก็พอแล้ว วันหยุดคุณแต่คุณมาจอดเกะกะบนถนนสาธารณะหน้าบ้าน ไม่มีที่จอดก็ไม่ต้องซื้อรถ จักรยานมันทำให้ผมเหลือเงินเป็นพันจากการที่ไม่ต้องจ่ายค่ารถ

Advertisements

มีการตอบกลับหนึ่งครั้ง to “พี่ศักดิ์ชัย”

  1. rugbyboyz พฤษภาคม 10, 2012 ที่ 12:52 am #

    ความคิดของ รปภ. ท่านนี้ดีมาก! ถ้ามีเงินก็อยากจะช่วยซื้อล้อใหม่มาเปลี่ยนให้ เอาแบบทนๆ ไปเลย….จริงๆ ล้อเดิมที่ติดรถมียี่ห้อหน่อยก็ทนทานพอสมควรสำหรับการปั่นธรรมดา ผมน้ำหนักตัว 100 กก.ปั่นโดดขึ้น-ลงฟุตบาททุกวันกับล้อเดิมๆ ของ Merida Matts5D ก็ไม่เคยมีปัญหาอะไร แต่กับพี่ รปภ. ที่ปั่นธรรมดาๆ ทางเรียบแต่ล้อคงจะไม่ค่อยได้คุณภาพก็เลยมีปัญหาบ่อย แบบนี้น่าเห็นใจครับ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: