รวมญาติวันประชุมสามัญประจำปี

24 เม.ย.

เรามาเป็นครอบครัว ครอบครัวจักรยาน ปั่นไปเที่ยวธุระทำงาน ปั่นไปบ้านเพื่อนใกล้เรือนเคียง ประหยัดวันละนิดมลพิษไม่เกี่ยว แค่เรามีเพียงทางจักรยาน นึกถึงเนื้อเพลงท่อนนี้ขึ้นมาในใจ เราจะมีการนัดประชุมสามัญประจำปีนะครับวันอาทิตย์ มาไหมครับ มีเลือกตั้งนายกสมาคมด้วยครับ จดบันทึกลงตารางนัด จัดเวลาให้ว่างไว้ อยู่ได้แค่ครึ่งวันนะคะช่วงบ่ายมีนัดประชุมกับอีกกลุ่ม

ตั้งใจจะไปให้เช้าไปช่วยงาน แต่แล้วก็ตื่นสายไปสาย ปั่นไปถึงสนามกีฬาประตูด้านหลังตามหาประตู 12 อยู่ไหนเอ่ย จะวนไปซ้ายหรือขวาดีนะ มองตามตัวเลขที่เห็น 17 18 แบบนี้ 12 ต้องวนขวาสิ ปั่นเกือบจะถึงเห็นมีคนโบกจักรยาน และมีจักรยานเลี้ยวเข้าไปคงมาไม่ผิดที่แล้วค่ะ

ราวเหล็กสองข้างเต็มไปด้วยจักรยาน วินาทีแรกที่เห็นราวเหล็กคิดไปถึงร้านก๋วยเตี๋ยวเจ้าประจำ ถ้าแต่ละร้านมีที่ให้แขวนจักรยานแบบนี้คงจะดี เพราะส่วนใหญ่จักรยานที่มีไม่ได้ติดขาตั้ง ร้านไหนมีบริการที่แขวนแบบนี้ก็รู้สึกว่าให้ใจกับชาวจักรยานมากๆ เลย คนจักรยานต้องการแค่นี้เองน้อยนิดมหาศาล เต็มแล้วจอดที่ไหนได้ค่ะ มาๆ ทางนี้พอจะมีที่ว่างสำหรับอีกคัน ขอบคุณนะคะ

เดินเข้าไปทางซ้ายเป็นที่ลงทะเบียน แล้วบัตรสมาชิกเราไปเก็บไว้ไหนนะหาไม่เจอ เลขที่สมาชิกก็จำไม่ได้ด้วยค่ะว่าเลขอะไร กรอกแต่ชื่อนามสกุลได้ไหมคะ ต้องใส่เลขที่สมาชิกด้วยมีจับรางวัล ไปให้พี่หล่อช่วยค้นเลขให้สิแนน เดินไปดูพี่หล่อจะยุ่งอยู่ พี่กะปิช่วยได้นะ 4xxx นะแนน โอ้โหเราเป็นสมาชิกรหัสที่สี่พันกว่าหรอคนเยอะจัง ถ้ามาครบหมดทุกครั้งคงจะเหมือนปิดถนนจัดงาน car free day แน่ๆ

อยู่แค่หน้าห้องยังไม่เข้าไปในห้องประชุม ก็รู้สึกเหมือนมาเจอญาติผู้ใหญ่เพราะหันไปทางไหนก็มีแต่คนรู้จักยกมือสวัสดีทักทายกันไปมา ไม่แค่แต่แนน พี่ๆ อาๆ ท่านอื่นๆ ที่เจอเพื่อนสมาชิกอายุเยอะกว่าก็ยกมือไหว้กันทั้งนั้น น่ารักมากๆ อบอุ่นทีเดียว ที่พวกเรารู้จักกันก็เพราะบางครั้งได้ออกทริปแล้วเจอกัน เพราะไม่ทุกคนจะมาครบทุกทริป ใครไปร่วมทริปบ่อยๆ ประจำก็จะรู้จักคนเยอะ แนนก็รู้จักคนไม่เยอะค่ะ ยิ่งชื่อจำไม่ค่อยเก่งเลยต้องเจอกันบ่อยๆ ถึงจำได้แต่พี่ๆ อาๆ จะจำแนนได้ทักแนนก่อนกันประจำ ก็ทำเนียนไปยกมือไหว้อย่างเดียว

มีโต๊ะพิเศษอยู่ตรงกลางมีกระดาษถูกมัดวางไว้เป็นกองๆ เหล่าซือบอกว่าจะสารสองล้อตั้งแต่วันแรกที่เป็นสมาชิกมาให้ชม ยังเก็บไว้ครบทุกฉบับ ตั้งแต่ลายมือกระดาษ A4 แผ่นเดียวจนถึงเย็บมุงหลังคาสี่สีรุ่นปัจจุบัน ทำเอาสมาชิกคนที่สี่พันกว่าประทับใจ เหมือนได้ศึกษาประวัติศาสตร์ที่ก่อตั้งชมรมมาจนเป็นสมาคม

มีแต่คนมาถามหาเหล่าซือ เอาเรื่องของฉันไปลงตอนไหน ฉันยังไม่ได้อ่านเรื่องของฉันเลย ยังไม่ได้เอาลงอย่างเป็นทางการค่ะ เรื่องราวอยู่แค่ใน blog ของแนนเอง อยากจะ print ไปให้เหล่าซืออ่านแต่ที่บ้านก็ไม่มีเครื่อง print ว่าจะมาขอสมาคมวันนี้ละคะ ถ้าอยู่ใน website เหล่าซือเปิด internet ดูได้แค่จดชื่อมาให้ก็พอ รู้สึกว่าคนปั่นจักรยานทันสมัยดีจังค่ะ บางคนก็มีมือถือที่เล่นเนตเปิด web เล่น facebook ผู้ใหญ่ที่บ้านป๊าม้าไม่กล้าแตะคอมฯ เหล่าซือก็ต้องรู้เรื่องคอมฯ สิ ก็หลายๆ ทริปลงสารสองล้อไม่ทันก็ต้องเปิดอ่านในเนต ดีค่ะรู้สึกว่านี่เป็นเหตุให้คนจักรยานไม่ว่าจะอายุกี่สิบต้องหัดใช้คอมพิวเตอร์ และเล่น facebook ไม่งั้นจะพลาดทริปสนุกๆ

ทักทายจนทั่วได้เวลาเดินเข้าห้องประชุมแล้วค่ะ เดินตั้งแต่มุมขวาไปมุมซ้ายมองหาที่นั่งว่างๆ ไม่เจอแม้แต่ที่เดียว มองไปเห็นหลายคนนั่งพื้นหลบมุมอยู่ เดินย้อนกลับมาที่เดิม ยืนฟังอยู่หลังห้อง แล้วก็มีพี่ๆ ใจดียกที่นั่งให้เกรงใจจังค่ะ เดี๋ยวแนนไปยกเก้าอีกมาเองก็ได้ กะจะนั่งพื้นอยู่เหมือนกันมองหาทำเลอยู่ รอเมื่อยขาก่อน นั่งเลยนะพี่ไม่นั่งแล้ว ค่ะขอบคุณมาก แล้วพี่เขาก็ไปยกเก้าอี้มาอีกตัว

นั่งฟังแต่สายตามองไปยังคนจักรยานรอบๆ ใครว่ามีแต่วัยรุ่นแต่งตัวเท่ๆ ปั่นจักรยานมองดูดีๆ ผู้ใหญ่ bike chic ที่นี่ก็มีเยอะมาก ถึงเวลาสนุกแล้วสิ เป้าหมายก็เลยแปรเปลี่ยนจากนั่งฟังเป็นนั่งเล็งว่าใครนะ จะติดในแคนดิกคาเมร่าแนนบ้าง คิดดูแล้วไม่ค่อยดีอย่าเลียบแบบนะคะ เขาให้มาฟังประชุม แต่รู้สึกว่าถ้าไม่ได้เก็บภาพกลับไปบ้านต้องรู้สึกเสียดายแน่ๆ แล้วก็อยู่รอจนจบงานก็ไม่ไหวด้วย ติดอีกประชุม

เที่ยงกว่าแล้วหิวจัง จะออกไปทางก่อนก็รู้สึกเกรงใจคนทั้งหมดที่มาก่อน ขอไปรับอาหารเป็นคนหลังๆ ดีกว่า เกือบสุดท้ายไปต่อแถว ไข่พะโล้วหมดหม้อแล้ว ถั่วเขียวก็หมด ได้ขนมจีนแกงลูกชิ้นมาช่วยบรรเทาความหิว แล้วก็มีสายเข้าจากอีกประชุม ผมมาถึงแล้วแนนอยู่ไหน หลังอิ่มทุกคนเข้าฟังประชุมกันต่อ ยังลุ้นว่าใครจะได้เป็นอุปนายก อยากลองให้คนใหม่ๆ มาเป็นบ้าง พี่เร เฮียคากิ หรือ พี่ป้อม จะมีใครสักคนติดไหมคะ ได้ยินมีใครเสนอชื่อแนนด้วย ไม่คิดว่าตัวเองจะทำหน้าที่ได้เต็มที่ดีพอและเวลาให้สมาคมมากพอ แต่ยังไงก็ทำเรื่องจักรยานเต็มๆ อยู่แล้ว ขอบคุณนะคะ

ข่าวดีที่ทราบจากงานนี้ก็คือว่านายกสมาคมไม่อยากให้จ่ายค่าเช่า ก็เลยจะซื้อตึกให้กับสมาคมมีงบให้ 5 ล้านบาท ค่าตกแต่งและอุปกรณ์อีก 1 ล้านบาท ทีนี้ก็ไม่ต้องกังวลต่อไปแล้วค่ะเราจะมีสมาคมจักรยานจักรยานเพื่อสุขภาพที่เป็นอมตะ ขอบคุณนะคะ

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: