ทางเดินของนิค

10 ก.พ.

เปรียบเทียบกับน้องที่เจอวันนี้ไม่ได้เลยเมื่อตัวเองอยู่ ม.3 เรายังต้องขอเงินพ่อแม่ ร้องอยากได้นู่นนี่ แต่น้องคนนี้ส่งตัวเองเรียน หลายคนให้ข้ออ้างกับคนอื่นว่าเพราะครอบครัวมีปัญหาเลยเป็นเด็กมีปัญหา แต่น้องคนนี้บอกว่าเพราะพ่อแม่เลิกกันผมเลยต้องรับผิดชอบตัวเองให้ได้

วันนี้หลังจากไปร่วมทริปของ รพ. พยาไท 2 ปั่นมาช่อง 3 แล้วตามกำหนดการเดิมคืนงานเสร็จก็เกือบเที่ยง แต่กำหนดการเปลี่ยนเลิกเร็วขึ้น 8 โมงเช้าจบแล้วสิ จากนั้นก็ยืนคุยกับพี่ๆ ที่รู้จัก ทุกคนแยกย้ายกลับหมด จะต้องไปรับเอกสารต่อแถวพระราม 9 จะวนกลับบ้านก่อนก็เหมือนต้องย้อนมาอีกที เวลามีเหลือๆ ก็เลยนึกขึ้นได้ว่า มีน้องคนหนึ่งที่เคยคุยกันอยู่ร้านจักรยานแถวสุขุมวิท ว่าจะไปหาตั้งหลายทีแล้วก็ไม่ได้ไป วันนี้ได้โอกาสก็ลองโทรไปหา

เกือบ 9 โมงได้โทรหา น้องเข้ามาออฟฟิศหรือยังครับ ยังครับผมอยู่หน้าปากซอยแวะซื้อน้ำอยู่ พอดีพี่มาแถวนี้ก็เลยว่าจะแวะเข้าไปทักทาย พี่เข้ามาหาที่ทองหล่อ 7 นะครับ ไม่นานผมก็ถึงออฟฟิศ เวลานั้นอยู่หน้าปากซอยสุขุมวิท 36 ที่ลัดออกมากจากพระราม 4 ข้ามถนนไปแล้วปั่นเพลินเลยไปทางเอกมัย ต้องปั่นย้อนขึ้นฟุตบาทกลับมาทองหล่อ ไล่มองหาว่าข้างไหนเลขคู่เลขคี่ ปั่นทีแรกมองไปเห็น ซ. 2 อยู่ฝั่งขวาก่อน

เจอทองหล่อ 1 แล้วไม่นานนักก็ถึงทองหล่อ 7 เลี้ยวเข้าไปมีแต่บ้านเป็นหลังๆ มีรั้ว มองซ้ายขวาตลอดทางบ้านไหนขายจักรยานนะ มองหาตลอดซอยก็ไม่เจอ ก่อนสุดทางมีทางเลี้ยวขวา เห็นคนปั่นจักรยานมาจากด้านตรงข้ามแล้วจอดอยู่ที่หน้าบ้านหลังหนึ่งประตูรั้วสีเงิน รีบไปเข้าไปหาโดยคิดว่าน้องคนนั้นคือคนที่เราจะไปหา ก็ตะโกนไปว่าใช่นิคไหมครับ มีน้องผู้ชายในบ้านตะโกนออกมาผมเองครับ

น้องเข้าก็ชวนดูของในร้าน มีเฟรมเห็นแล้วปิ๊งด้วยเพราะสีส้ม เป็นสีประจำทีมของจักรยานยี่ห้อนี้ครับ ส้มดำ น้องชวนดูอะไหล่ต่อ เราก็มองๆ แต่ไม่ได้สนใจจริงจัง เพราะมีหลายคันละ พอก่อนที่จอดไม่มีเดี๋ยวหาที่จอดได้ก่อนค่อยมองเพิ่ม ก็ชวนคุยไปเรื่อยเปื่อยเรื่องจักรยานนี่แหละ มีของอะไรในร้านบ้าง ติดต่อเข้ามายังไง ทำไมมาทำอยู่กับจักรยานได้ คุยไปคุยมาเรื่องของน้องเขาน่าสนใจกว่าจักรยานอีกนะ เป็นตัวอย่างให้เยาวชนรุ่นหลังได้

ตามที่เกรินไปน้องเขาส่งตัวเองตัวเองเรียนหลังจากที่พ่อแม่แยกทางกัน ตอนนั้นผมอยู่ ม.3 แล้วส่งตัวเองยังไงค่ะ ผมไปเก็บลูกเทนนิสครับพี่ เลิกเรียนก็ไปเก็บ ได้เงินมาก็เอามาเก็บไว้จ่ายค่าเทอม ผมส่งตัวเองจนจบ ม.6 ผมรู้สึกว่าผมต้องรับผิดชอบหลายอย่าง ไม่เรียนแล้วดีกว่า ออกมาทำงาน ทำงานหลายอย่างมากพี่ แล้วผมก็ไปเปิดเนตเจอคลิปจักรยาน

จักรยานอะไรฟรีขาก็ไม่ได้ ต้องปั่นตลอดเวลา แล้วก็สวยด้วยพี่ เห็นแล้วมันสงสัย ผมก็ปรินท์รูปออกมา ไปถามหาคนนั้นคนนี้ว่ารู้จักจักรยานแบบนี้ไหม มันเรียนว่าอะไร ผมไปเจอพี่คนหนึ่งเขาบอกจักรยานแบบนี้มีในอเมริกา ผมก็ไปหาข้อมูลเพิ่มในเนตเพราะผมชอบมันมาก ศึกษาจนหาทางว่าอยากจะมีจักรยานแบบนี้สักคัน

ผมไปหาเฟรมเสือหมอบเก่าๆ ทั้งตัดทั้งอ็อกเพื่อให้ได้หางปลาแบบในรูป ส่วนดุมผมก็ไปหาดุม BMX มาปรับใช้ ในที่สุดก็ได้จักรยานเหมือนในรูป เพื่อนๆ ผมก็อยากได้ก็ใช้วิธีเหมือนกัน เพราะเวลานั้นไม่มีขาย ผมเริ่มใช้ fixed gear เมื่อ 5 ปีที่แล้ว มันทำให้ผมหลงเสน่ห์และชอบใช้จักรยานตั้งแต่นั้นมา

แล้วผมก็หาคำตอบให้ตัวเองว่าถ้ายังต้องทำงานผมขอทำงานกับสิ่งที่ผมรัก ผมเหมือนพี่ละครับทันทีที่หาตัวเองเจอก็ลาออกจากงาน โชคดีมีเพื่อนทำเกี่ยวกับจักรยานอยู่ พอเขาออกจากงานผมก็เลยมารับช่วงต่อแทน ผมมีความสุขมากครับพี่ ได้อยู่กับจักรยานทั้งวัน นายผมก็ใจดีด้วย จักรยานผมทั้งคันมีอุปกรณ์ของผมสองชิ้น เฟรมนายเขาเห็นผมอยากได้ก็ยกให้ใช้ฟรีๆ เลยครับ และก็พวกอะไหล่อีก วันเสาร์อาทิตย์ก็ได้หยุดด้วยพี่ ผมก็มีเวลาปั่นจักรยานด้วย

เวลาไม่มีลูกค้าเอาจักรยานมาให้ซ่อม ผมก็อยู่บนเทรนเนอร์ซ้อม เย็นวันศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ ก็ไปออกทริปกับเพื่อน เพื่อนกลุ่มนี้ก็สไตล์เดียวกันครับพี่ ผมชอบเพื่อนกลุ่มนี้มาก ที่จริงแล้วผมก็เพิ่งเข้ากลุ่มนี้ไม่นาน ตอนนี้ปั่นด้วยกัน 7 คน ที่ประจำนะพี่ ทีแรกผมไปร่วมทริป ปั่นตามไม่ทันเลยครับพี่ พวกเขาปั่นเร็วมาก ปกติแล้วถ้าเจอแบบนี้คนส่วนใหญ่ไม่กล้ามาอีก ผมพยายามฝึกปั่นบนเทรนเนอร์ แล้วก็ไปร่วมทริปอีกเป็นครั้งที่ 2 ยังไม่ทันอีก ก็พยายามฝึกอีกจนครั้งที่ 3 ผมก็ตามทัน แล้วผมก็ติดจนทุกวันนี้อ่อนนุชฟิกซ์

พวกผมปั่นกันเร็วพี่ 45 – 50 km/hr มีคนดูถูกผมเยอะนะ ผมว่าถ้าเป็น fixed ในกรุงเทพฯ ผมว่ากลุ่มผมเร็วสุดแล้ว ผมไปแข่งหลายสนาม แต่กลุ่มทางเชียงใหม่ผมย้อมแพ้พี่พวกเขานักแข่งตัวจริง ที่ไหนมีให้ fixed ลงแข่งพวกผมก็จะไปกันครับ ก.พ. นี้ก็ว่าจะไป พี่ไปด้วยกันไหมครับ พี่คงไม่ได้ไปนะ ส่งกำลังใจไปเชียร์เราแทนแล้วกันนะ

ผมชอบจักรยานมากเลยพี่ ผมนะถ้าเห็นจักรยานมีปัญหาบนถนนที่ผมปั่นผ่านนะ ผมก็จอดลงไปช่วย หลายทีเลยครับผมเห็นคนปั่นจักรยานแม่บ้านยางแบนๆ มา ผมก็บอกเขาจอดๆ แล้วผมก็สูบยางให้ ผมอยู่แถวทองหล่อผมเจอต่างชาติบ่อย บางคนจักรยานก็มีปัญหาผมก็เรียนมาที่ออฟฟิศผม ผมซ่อมให้ เขาให้เงินผมก็บอกไม่เอาผมช่วย เขาบอกให้รับผมก็ไม่รับ วันรุ่นขึ้นพี่เขาซื้อข้าวมาให้ผมที่ออฟฟิศ

เราไปเรียนซ่อมจักรยานมาจากไหน ผมไม่ได้เรียนจากไหนพี่ ผมชอบจักรยานผมก็ลองทำเอง พี่แต่ล้อวงแรกที่ผมตั้งนะ 2 วันแหนะ แบบว่ามันยากมากพี่ มันงงว่าต้องทำไงวันแรก สับสนมากผมก็พักมาต่อวันที่สอง จากนั้นก็ฝึกมาเรื่อยๆ เวลามันก็เร็วขึ้น เดี๋ยวนี้หรอจับก็รู้แล้วว่าต้องปรับตรงไหน บางทีของมาจากโรงงานใช้เครื่องตั้งมาก็ต้องมาตั้งมือใหม่ มือแม่นกว่าเยอะพี่

จักรยานของยี่ห้อนี้ที่ส่งออกไปตามร้านผมประกอบเองหมด เซตรถเองหมด ลูกค้ามาซื้อที่ร้านผมก็จัดการประกอบให้ทุกคนก็ปั่นแล้วติดใจกัน ส่วนใหญ่ลูกค้าต่างชาติเยอะครับ อย่างฮาครับพี่ นั่งหัวเราะกันกับเพื่อนอีกคนที่ออฟฟิศ ผมก็พอได้ภาษาเวลาคุยก็งูๆ ปลาๆ บางทีนายผมถามว่าของล็อตนี้ใครสั่งไปทางนั้นงงโทรไปหานายอีกที ผมเองละครับ

ที่ออฟฟิศส่วนที่เป็นจักรยานเรามีกัน 3 คน นายผม และ เพื่อนอีกคน ปกติผมอยู่กับเพื่อน 2 คน นายเป็นคนใต้หวัน อายุรุ่นๆ ผมเลย คุยกันง่ายๆ บางทีผมดูในเวบตัวนี้น่าสั่งเข้ามานะน่าใช้ดี ถ้าชอบก็สั่งสิ ผมก็สั่งมาพี่ ผมก็มีติดต่อต่างประเทศบ้าง ติดต่อร้านในนี้ให้เอาของไปขาย ทำแทบทุกอย่างครับพี่

แล้วอนาคนเรามีเป้าหมายยังไง ผมหรอผมใช้ชีวิตวันต่อวันทำ ผู้ชายอะพี่พอคิดถึงอนาคตผมรู้สึกเป็นเรื่องเพ้อฝัน ผมแบบทำวันนี้ให้ดีที่สุด แล้วคิดว่าชีวิตที่ผ่านมาคุ้มค่าไหม คุ้มพี่ผมว่าชีวิตผม 27 ปีที่ผ่านมาผมไม่เสียดายนะพี่ ถึงผมจะลำบากแต่ผมว่ามันมีรสชาติของชีวิตดีไม่จืด ยิ่ง 2 ปีหลังผมมาปั่นจักรยานจริงจัง ผมว่าใช้ชีวิตคุ้มสุดๆ ผมว่าจักรยานเปลี่ยนผมหลายอย่างนะ เมื่อก่อนนี้กินเหล้าสูบบุหรี่ เดี๋ยวนี้เลิกกินเหล้าแล้วพี่ บุหรี่กำลังพยายามเลิก

จากที่จะแค่แวะทักทายทำเอาคุยกันยาวเกือบสองชั่วโมงทำให้เห็นว่าน้องคนนี้ไม่ธรรมดา ดูภายนอกเหมือนเกเรนะ แต่เขาจริงจัง รับผิดชอบงาน มองปัญหาเป็นโอกาส และที่สัมผัสได้คือความคิดของเขา หรือจะว่าไปดีกว่าเด็กจบปริญญาหลายคนนะ ถ้างั้นก็แสดงว่าการศึกษาไม่เกี่ยวสิ หรือมันก็แค่กระดาษหนึ่งใบที่คนส่วนใหญ่มายึดติด

ได้ความรู้ใหม่มาด้วยว่าเฟรมจักรยานยี่ห้อนี้ life time warranty นะคะ และก็ made in Spain เจ้าของผู้ผลิตต้องการให้คนปั่นจักรยานเพิ่มขึ้น ก็ถ้าใช้แล้วพัง หรือ ไม่ชอบสีไปทำสีใหม่ การรับประกันก็ไม่หมดอายุ น้องบอกว่าถ้าเฟรมมีปัญหา แค่ผมถ่ายรูปส่งไป ทางบริษัทก็ส่งเฟรมตัวใหม่มาให้แล้ว มีลูกค้าหลายสิบได้รับการเปลี่ยนเฟรมใหม่ไปใช้ เท่ากับว่าซื้อครั้งเดียวใช้ลืม ราคาซึ่งแพงกว่าแต่ก็คุ้มในระยะยาวนะ

Advertisements

3 Responses to “ทางเดินของนิค”

  1. นาโน มีนาคม 19, 2012 ที่ 9:15 am #

    ขอบเบอร์น้องกับที่อยู่ร้านหน่อยได้ป่าวคับ จะไปอุดหนุนเค้าหน่อย น่าประทับใจมาก

  2. นาโน มีนาคม 21, 2012 ที่ 9:41 am #

    ขอบคุณคับ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: