ลางานไปเป็นอาสา

30 พ.ย.

คิดไว้นานแล้วว่าอยากพาน้องๆ ในทีมไปทำงานอาสา ทางฝ่ายบุคคลจะอนุมัติหรือเปล่าก็ไม่รู้ แต่ที่รู้ๆ ยังไงก็จะไป นี่คือข้อเสียเลย เมื่อใดคิดจะทำอะไรแล้วไม่มีอะไรมาขวางความคิดได้

ได้โอกาสเหมาะ จะมีการรื้อพรมห้องทำงานเปลี่ยนเป็นกระเบื้องยาง ต้องย้ายของออกจากออฟฟิศให้หมด แล้วให้ย้ายโต๊ะทำงานไปห้องประชุม หลายแผนกก็มีการย้ายแต่ไม่รู้ไปนั่งตรงไหนรอ แต่แผนกเรา เราขอไม่รอคำตอบ ส่ง email บอก แล้วนัดรวมตัวออกเดินทาง

พี่ส่ง email ไปบอก HR แล้ว พรุ่งนี้เจอกันที่สภากาชาดนะ พวกหนูไปคงมาเจอกันที่ออฟฟิศก่อนแล้วค่อยไป เมกี้ไม่รู้จักทาง ได้ๆ นอนกันให้อิ่มๆ เผื่อใครอยากบริจาคเลือดนะ

ปกติมาทำงานไม่เคยเช้าหรอก ไม่รู้เพราะอะไร แต่ถ้าเรื่องแบบนี้ตรงเวลาได้สบายมาก ไปก่อนเวลาก็ยังสามารถ ทั้งๆ ที่ตั้งใจว่าจะไปบริจาคเลือด ก็ควรจะนอนเร็ว แต่ก็ยังนอนดึก (สิ่งไม่ดีอย่ามาลอกเลียนแบบนะ)

คิดว่าจะไปยังไงดีสภากาชาด จะปั่นไปแล้วถ้าเผื่อมีกิจกรรมต้องออกไปลงพื้นที่ใครจะเฝ้าจักรยานให้ละ แล้วจะจอดตรงไหนถึงปลอดภัย คิดได้ดังนั้นวันนี้พักปั่น 1 วันเดินทางด้วยรถไฟใต้ดินแทนแล้วกัน

จะไปสภากาชาดลงสถานีไหนดีนะ สีลม เดินย่อยมาท่าจะใก้ล เดินต่อมาอีกไกลพอสมควรเลย มุ่งหน้าตรงไปลงทะเบียนเป็นอาสา ได้ใบลงทะเบียนมาอย่างภาคภูมิใจ

คิดว่าจะไปได้ลงพื้นที่สะอีก เจ้าหน้าที่บอกว่าถ้าจะลงพื้นที่ต้องมาต่อคิวตอน 7 โมงเช้า 8 โมงรับลงทะเบียนคนก็ต่อแถวยาวแล้ว วันหนึ่ง มี 7 คันเอง รับคันละ 4 คน ชาย 2 หญิง 2 อย่างคิดว่าไปสนุกนะ มันต้องแบกถุงข้าวสาร เราแบกไหวไหม ต้องนั่งรถตากแดด เราทนแดดได้ไหม ต้องลุยน้ำ เราพร้อมลุยน้ำไหม ต้องมีร่างกายที่พร้อม ต้องมีชุดที่พร้อม

วันนี้ไม่พร้อมสักอย่างแล้วเวลานี้ 9 โมงก็ไม่ทันแล้วนะ เห็นคนมีป้ายแบบเราติดเสื้อไว้ยืนว่างงานรอกันเต็มเลย วันนี้กะว่าลางานมาทั้งทีจะทำหน้าทีอาสาให้คุ้ม

ไปบริจาคเลือดก่อนดีกว่า ยืนรอเฉยๆ เสียเวลาแย่ กรอกใบลงทะเบียน ดื่มน้ำสี่แก้ว กดบัตรคิวรอตรวจความเข้มข้นของเลือด

หมายเลข 178 รอที่ห้องหมายเลย 5 ยิ้มหน้าบานเข้าไปสวัสดีคุณหมอ เมื่อคืนนอนดึกไหม นอนดึกค่ะ แต่ตอบไปว่าไม่ดึกค่ะเพราะอยากบริจาค เพราะเราตื่นสายกว่าคนปกตินะถือว่เจ๊ากันคิดเองเอ่อเอง คุณพยาบาลก็เจาะนิ้ว จึก รอผล เดี๋ยวรอพบคุณหมอนะ ดูเหมือนว่าจะผ่านขั้นตอนที่หนึ่งไปได้

คุณหมอแอบมาเห็นป้ายอาสาของเรา ตกลงนี่จะบริจาคเลือด หรือ จะไปเป็นอาสา มาทำทั้ง 2 อย่างค่ะ หมอมองหน้า จะทำอะไรได้อย่างเดียวแค่นั้น จะเป็นอาสาก็ไปเป็นวันหลังค่อยมาบริจาค ถ้าจะบริจาคก้ต้องกลับบ้านนอนพัก ค่ะๆ มาบริจาคค่ะ จำต้องดึงใบอาสาที่คิดว่าเท่มากจากเสื้อออก

ไหนบัตรบริจาคเลือด ไม่มีค่ะ งั้นไปติดต่อข้างนอกข้อเลขที่มานะ มาแล้วพร้อมมีโน๊ทเล็กๆ มาในกระดาษด้วยว่าเลือดจาง หนูเดี๋ยวหนูไปอีกห้องนะไปให้เขาตรวจละเอียดก่อนว่าจางเพราะอะไร รอบนี้จะบริจาคได้ไหม ค่ะ โดนดูเลือดไปเยอะเลยเป็นหลอดเลย เข็มใหญ่พอๆ กับตอนเจาะบริจาคเลย นั่งรอผลแ๊ป๊บนะ สุดยอดค่ะ เจาะได้เบามากไม่รู้สึกเจ็บเลย ขอบคุณนะคะ

สรุปว่าเลือดจางมากนะ ขาดโปรตีนอย่างสาหัส ตำกว่าเกณฑ์มากเลย จะบริจาคก็ได้ แต่มันก็จะจางลงไปอีก เอายาไปกินนะ ปกติกินก่อนนอนใช่ป่าว คราวกินก่อนอาหารตอนเช้านะ ตื่นมากินยาเลยนะจะได้ไม่ลืม ยาบำรุงเลือด 2 เม็ด วิตามินบี 6 และ บี 12 อย่างละเม็ด ส่วนโปรตีนหมอไม่มียาให้ ไปกินเนื้อสัตว์เยอะๆ นะ กินเป็นโลๆ ได้เลย ปกติทานแต่ผักค่ะ งั้นก็เพิ่มไข่นะ วันละ 2 ฟอง ทั้งหมด 100 วัน แล้วครั้งหน้ามาเจาะดูว่าปกติหรือยัง

ได้บริจาคแล้วเรา ขึ้นไปชั้น 2 รับบัตรคิวอีกครั้ง แต่เป็นกังวลจัง จะมีเลือดออกมาไหม มันจะนานไหมกว่ามันจะเต็มตามปริมาณที่ต้องการ แขนซ้ายหรือ แขนขวา โดนเจาะแขนขวาแล้ว รอบนี้ต้องแขนซ้าย ค่ะ ซ้ายก็ได้ ครั้งที่แล้วมีปัญหาอะไรไหมคะ มีค่ะ รู้สึกเหมือนเส้นเลือดหย่อน กระตุกจึกๆ เวลางอแขน แต่เป็นไม่นานนะคะ นานๆ เป็นที อ๋อ แบบนี้ไม่อันตราย

ผิดคาดทุกอย่างดำเนินไปอย่างปกติเลือดก็ไหลเต็มถุงเร็วเหมือนปกติ นอนพักสักครู่นะ ลุกขึ้นมาเดินก็ไม่มึนด้วย ไปรับประทานของว่างต่อที่ห้องด้านหน้านะคะ

จัดเรียบทุกอย่างไม่เหลือ แล้วก็เดินกลับไปตรงที่งานอาสาแพ็กของ ไปเดินตามหาว่าน้องๆ อยู่ไหน น้องโทรเข้ามาบอก พี่แนนพวกหนูมาถึงแล้วนะ เมื่อกี้พี่ไปหาพวกเราไม่เห็นเจอเลย พี่เลยมาบริจาคเลือดก่อน เดินกลับไปถึงเจอน้องนั่งทำงานอยู่ น่ารักจริงๆ

พวกเรากำลังแยกถุงอยู่พี่ เขาบอกให้แยกมัดละ 20 ใบ งานเบาๆ แบบนี้เราน่าจะทำได้นะ ก็ลงไปนั่งแยกถุงละ 20 มัดยางเอาไว้ เร็วมากทำไปได้ไม่กี่ชุดของก็หมด อดทำ เด็กๆ มาช่วยกันเยอะมาก

ต่อไปเราจะมีการแพ็คของนะคะ ใครสนใจแพ็คของไปต่อแถวได้ ขอลองดูเชิงก่อนว่า ของที่จะใส่ลงถุงนั้นเยอะแค่ไหน น้องมาเรียก พีี่แนน พวกผู้ชายอยู่ข้างบน เห็นแล้วรู้สึกดีน้องๆ สนุกกับการทำงานอาสาไม่ต่างจากนั่งทำการ์ตูนในออฟฟิศ

เห็นถุงแล้วคาดว่าเรายกไหวนะ ไปต่อแถวกับเขาดีกว่า ในถุงยังชีพ ของกาชาด อยู่เดือนหนึ่่งได้สบายๆ เลยนะ มาม่า 1 ลัง เลย ยังมี ข้างหุงสุก ปลาประป๋องอีกครึ่งโหล มีน้ำยาทากันยุง โอสารพัดเอาเป็นว่าได้แล้วอยู่รอดสบายๆ เดินวนแพ็คถุงอยู่ 3 รอบ ได้ยินประกาศ รับอาสาไปทดสอบเรือ รอบที่ 1 ผ่านไป จนรอบที่ 3 คนยังไม่ครบจริงๆ หรือเนี่ย เดินแว๊บหายตัวไป

พี่ค่ะคนยังขาดอยู่ไหม ทดสอบเรืออะไร ต้องว่ายน้ำเก่งแค่ไหน อ๋อ แค่ว่ายน้ำได้ก็พอเรามีเสื้อชูชีพให้ ทดสอบเรือที่เขาให้มาใหม่ เรือกระด้นนั่นหรือคะ ว้าวๆ อยากเห็นแล้วอยากลองมาตั้งแต่เช้าแล้วค่ะ

ไม่รีรอ รีบไปรับเสื้อชูีชีพ แล้วขึ้นรถ เราจะไปทดสอบกันที่สี่พระยานะ ขึ้นไปบนรถแบตก็ดันหมดอดถ่ายรูป มองไปเห็นเด็กๆ เด็กๆ ประถมทั้งนั้น ทำเอางงว่าถ้าน้องๆ จมน้ำไปจะเป็นยังไง เสื้อชูชีพดูไม่ปลอดภัย แล้วต้องไปทดสอบพายเรือในแม่น้ำด้วย แล้วแต่ละคนว่ายน้ำคล่องแค่ไหน ในสระกับแม่น้ำต่างกันนะ แต่รู้สึกประทับใจน้องทุกคนที่โดนไล่ลงจากรถ เฮ่ย ค่อยโล่งใจหน่อย พอดีผู้ใหญ่จากกาชาดขึ้นมาดูความพร้อม

ขึ้นรถทัวร์แล้วเปลี่ยนเป็นรถตู้ เพราะหลังจากน้องๆ ลงไปก็เกือบจะหมดคัน ทำให้ที่นั่งจะเหลือเยอะเกิน เอารถตู้ไปดีกว่า ในรถตู้ก็นั่งที่ก่อนแถวสุดท้าย ข้างขวาเป็นพี่ผู้หญิงที่เมืองเช้าเห็นที่บริจาคเลือดนิ พี่มาต่ออาสาเลยหรอคะ ใช่ๆ ไหนๆ มาแล้วก็จัดเต็ม นานๆ จะมาทีมันไกลบ้านพี่ ข้างหลังก็เป็นพี่สาวอีกคน บ้านพี่น้ำท่วม พี่ก็เลยออกมาเป็นอาสาดูดีกว่าอยู่บ้านนั่งดูน้ำ ทีแรกพี่ก็อพยบนะ ตอนหลังก็อพยบกลับ เพราะสนุกดี ได้นั่งเรือออกจากบ้าน ประสบการณ์แบบนี้ไม่รู้จะมีอีกไหม ถัดไปก็เป็นผู้ชาย 2 คน ออฟฟิศผมน้ำท่วม ไม่ได้ไปทำงานมาเดือนแล้ว ก็เลยออกมาเป็นอาสาทุกวัน คุยกันสนุกสนาน

ทีแรกคิดว่าสี่พระยาตรงไหน ที่แท้กรมเจ้าท่า ใครรู้จักทางไปกรมเจ้าท่าบอกทางหน่อยนะ พี่คนขับรถตะโกน ได้ค่ะ สบายมาก เจ้าถิ่นอยู่นี่แล้ว

ลงจากรถอย่างเท่เลย เพราะมาในนามอาสากาชาด มีเจ้าหน้าที่กรมเจ้าท่ามานำทางไปริมแม่น้ำ ในใจคิดว่า จะเป็นไงนะ ต้องไปลอยอยู่กลางแม่น้ำเพื่อทดสอบคลื่นของจริง ถ้าคว่ำจริงๆ เจ้าชูชีพจะลอยได้ไหมในเจ้าพระยานะ สรุปแล้วทดสอบอยู่ข้างๆ กรมเจ้าท่ากั้นพื้นที่เอาท่อพีวีซีมาไว้ไปให้ลอยไปเกิน เฮ่ย โล่งไปคิดว่าต้องไปลอยกลางแม่น้ำของจริง

เอากระด้งเล็กมาทดสอบก่อน ขออาสา 4 คน เห็นแล้วเสียวจัง ใครก็ได้ลงไปก่อน เราขอดูก่อนว่าเป็นยังไง มีผู้เชียวชาญจากเวียดนามมาด้วยนะ ผู้ใหญ่อีกเยอะแยะ รายการของทีวีบูรภามาถ่ายอีก ดูแล้วเห็นว่ามีพี่คนหนึ่งคล่องมาก พายได้เหมือนมืออาชีพ เกิดมากับน้ำแน่ๆ เราจะลงกับคนนี้แหละ

หลังจากชุดที่หนึ่งขึ้น ก็เปลี่ยนกระด้งใหญ่ขึ้นเป็น รับได้ 6 คน เราก็ลงไปในเรือด้วย อะนะ เสียวจะคว่ำ ต้องนั่งตรงขอบ ตัวเกร็งแข็งเชียวเรา ได้แต่นึกว่า คว่ำไหวหว่า ทดสอบอยู่หลายนาที พายวนไปวนมา ดูว่ารั่วซึมไหม วัดความสูงว่าเรื่องจมน้ำไปกี่ ซ.ม. แล้วก็ขึ้นมาชั่งน้ำหนักทีละคน รอดแล้ว ทำหน้าที่ที่อาสามาแล้วเรา

รอบสามลำใหญ่ขึ้น 8 คน ทำตามขั้นตอนเดิมทุกอย่าง รอบสี่ ทดสอบอีก รอบห้า ขอสาอาลงอีก คราวนี้ก็ลงอีกรอบ รู้สึกเริ่มปรับตัวได้ นั่งลำใหญ่ 8 คนแล้วไม่เกร็งละ เริ่มสนุก หลายรอบ ก็มีการให้ทดลองพาย ดูเหมือนง่ายแต่พายยาก มีผู้สอนเป็นชาวประมงจากเวียดนามมาอธิบาย สอนทีละท่า มีหลายท่า

คิดในใจ ถ้าบ้านเรากำลังน้ำท่วมแล้วมีเรือแบบนี้มารับ จะกล้านั้งไหมเนี่ย แล้วจะพายเป็นไหม โห สารพัดคำถามผุดขึ้นมา ทดสอบเรียบร้อยได้เวลากลับ วันรุ่นต่างชาติผู้ชาย ตัวกลมน่าจะมีร้อยโล อยากลองลงลำเล็กกับอาจารย์ อาจารย์เล่าว่าผมคิดแล้วถ้านายนี่มาลงกับผมมีคว่ำแน่ และแล้วก็โคร้ม ลงไปว่ายน้ำจับปลา ตัวเปียกขึ้นรถกลับสภากาชาด

ขากลับทำให้รู้ว่าถ้าเมื่อเช้ามาขึ้นใต้ดินที่สถานีสามย่านเดินทะลุเข้าได้ใก้ลๆ เลย ติดกับสวนงูเลย พอไปถึงสภากาชาดอย่างหิวโซ เดินหาน้องๆ ไม่เจอ ก็เลยเดินไปสีลมกินข้าวหมูแดง ตามคำแนะนำของคุณหมอที่ต้องเพิ่มโปรตีน แล้วก็ลงรถไฟฟ้ากลับคอนโด พอมาถึงก็สลบหลับไป จนมีสายโทรเข้า พี่แนนไปปั่นไหมคืนนี้ รออ่านต่อตอนหน้า ทำถุงทรายที่สุวรรณภูมินะ 🙂

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: