ขอเกเรขึ้นโทล์เวย์สักครั้ง

29 พ.ย.

อะไรที่ห้ามเป็นอะไรที่น่าทำที่สุด ทั้งท้าทาย ทั้งสนุก ขอสักครั้ง อยากลองปั่นบนทางด่วน บนโทล์เวย์

น่าจะมีหลายคนคิดเหมือนเรานะ แต่จะกล้าทำหรือเปล่าแค่นั้น รู้ว่ามันอันตราย รู้ว่าไม่ควรทำ แต่ว่ามันห้ามความอยากไม่อยู่ เป็นรสชาติหนึ่งของชีวิต ขอลองหน่อยนะ

นานมากที่ไม่ได้ปั่นเพราะน้ำท่วม และ อพยบไปอยู่ระยอง หลังจากกลับมาอยู่คอนโดคนเดียว ปั่นไปทำงานปั่นกลับบ้าน นอกจากนั้นก็ไม่ได้ไปไหนไม่ได้ออกกับกลุ่มไหนอีกเลย

แล้ววันหนึ่งปั่นกลับบ้านเส้นทางใหม่ พระราม 3 – คลองเตย ไปเจอน้องคนหนึ่ง ไม่ได้เจอนานมากนับปีได้ จำได้เมื่อตอนนั้นยังเด็กก็ยังเล่นๆ ไม่อะไรมากก็แค่ทักทายกันตามวิถีจักรยาน แล้วน้องก็ขอตามเพราะปั่นคนเดียวมันเหงา ผมไม่รู้ไปไหนดี ขอตามพี่ไปแล้วกัน ถึงบ้านพี่แล้วผมค่อยแยกย้าย

ระหว่างทางปั่นก็มีใจเริ่มเอียงเอนอยากไปปั่นต่อ เวลานั้นสองจิตสองใจมาก หนึ่งคือไม่ได้ปั่นนานขี้เกียจอยากเข้าบ้านเล่นเนต อีกใจอยากไปลองถนนที่ไม่เคยไปได้ข่าวว่ารถน้อย โทล์เวย์ให้ขึ้นฟรี ไม่มีเจ้าหน้าที่ มันเป็นโอกาสนะ ที่จะได้ขึ้นไปลองปั่น ปกติมันไม่สามารถ แล้วความอยากก็ชนะ

กลับไปถึงคอนโด แล้วบอกให้น้องรอหน้าลิฟท์ ขึ้นไปเก็บของ แล้วก็ลงมาแบบใจยังโลเล แล้วเราก็กลายเป็นผู้นำ พี่ครับไปไหนดี ไปปั่นบนโทล์เวย์กัน ไปจริงหรอครับพี่ ผมก็อยากลองนะ ไปจริงสิ

ปั่นไปตามทาง อโศก ตรงยาวไปรัชดา เลี้ยวซ้ายออกดินแดง รถน้อยมาก ถือว่าว่างแบบไม่เคยเป็นมาก่อน มุ่งหน้าเข้าเส้นทางช่องเก็บเงิน ทีแรกก็กลัวว่าเจ้าหน้าที่จะว่า เพราะเห็นมีคนเดินไปมาเป็นทหาร

ตื่นเต้นๆ จะได้ขึ้นโทล์เวย์แล้ว ดีใจๆ อึบๆ ปั่นแบบไม่ค่อยจะมีแรงเท่าไร เพราะเอา full sus ไป ถึงไปเจอแต่รถทหารจอดเป็นแถวยาวสวยมากอยากถ่ายรูปหลายๆ รูป แต่แบตโทรศัพท์ก็เริ่มเตือน จะหมดแล้วนะ

ทีแรกตั้งใจจะปั่นไปให้ถึงลาดพร้าว น้องบอกว่าถ้าจะไปก็ปั่นให้ถึงดอนเมืองเลยพี่ มันจะมีที่กลับรถเขาเปิดตรงกลางไว้ วันนี้ก็ไม่ใช่วันศุกร์นะ เดี๋ยวพี่ต้องรีบกลับไปนอนด้วย งั้นลาดพร้าวก็ได้ครับ พอปั่นขึ้นไปได้สักพัก รู้สึกว่าทางกั้นจะหายไป รถเริ่มเยอะขึ้น รู้สึกได้ถึงความอันตราย หากจะมุ่งหน้าปั่นต่อไป อาจจะมีชีวิตหาไม่ แค่ได้ลองลิ้มชิมรสก็พอแล้ว งั้นเราไปถึงแค่ตึกดีแทกเก่า มองดูน้ำท่วมข้างล่างก็พอละ

มองลงมาจากโทล์เวย์เหมือนสถานที่เที่ยวเปิดใหม่ หรือเพิ่งค้นพบยังไงอย่างนั้นเลย มอเตอร์ไซด์ขับตรงเข้ามา รถยนต์ก็ขับเข้ามา จักรยานก็ปั่นกันมา มาจอดดูน้ำ น้ำที่พุ่งออกมาจากท่อระบายน้ำ แล้วก็มีคนถ่ายรูปมากมาย ถ่ายรูปกระน้ำแรงๆ ที่พุ่งออกมาจากท่อเป็นที่ระลึก เหมือนน้ำตกเปิดใหม่อย่างนั้น ทำเอาอยากจะลงไปดู อยากจะมีรูปคู่กับท่อระบายน้ำบ้าง ฮ่าฮ่าฮ่า

จะปั่นกลับยังไงละทีนี้ รถก็มาเร็วเหลือเกิน มีทั้งมอเตอร์ไซด์ ดูอันตรายมากๆ ที่เราจะใช้วิธีข้ามกลับรถไปอีกฝั่งปั่น พี่ว่าเราปั่นย้อนทางดีกว่านะ อย่างเสียวที่รถมาจะชนเราเอาได้ ค่อยๆ ปั่นกระดื๊บๆ ย้อนกลับทางเดิม แค่นี้แหละ ความสุขของครั้งหนึ่งได้ขึ้นโทล์เวย์ เอาไปคุยได้ละ

ปั่นลงมาดูน้ำข้างล่างต่อ มันเป็นเรื่องธรรมดาที่ไหน ถนนที่เคยมีรถแล่น ติดหนึบมากมายวันนี้กลายเป็นคลองให้พายเรือ

ยังไงก็ต้องขอเก็บภาพประวัติศาตร์ไว้หน่อย แชะ อยากจะถ่ายหลายๆ รูปแต่แบตก็หมดละ ก็มองดูน้ำแล้วคิดว่า ทำไมมันดำเช่นนี้ ได้ข่าวว่า่ที่ดอนเมืองกลิ่นโชยขึ้นมาถึงบนโทล์เวย์เลยนะ น่าเสียดายที่ไม่ได้เห็นบรรยากาศ เพราะไม่อาจจะทนกลิ่นได้

ขอบคุณน้ำท่วมทำได้ให้ลองขึ้นโทล์เวย์นะ

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: