ทริปหนาวสั่น ปั่นลุยฝน

29 ส.ค.

ตั้งใจไว้ล่วงหน้าหลายวันว่าทริปนี้ฉันต้องไม่พลาด เส้นทางไปทำงานทุกวันเลยนะเนี่ย ใกล้ออฟฟิตมาก เอาเป็นว่าจากออฟฟิตปั่นมา 5 นาทีถึงจุดหมายวันนี้ แต่จะไปรอที่ปลายทางจะสนุกอย่างไรกัน ปั่นจักรยานนั้นปลายทางเป็นแค่เป้าหมาย เรื่องราวความสนุกประทับใจส่วนใหญ่อยู่ที่ระหว่างทางมากกว่า

ท้องฟ้าวันนี้เหมือนจะเป็นใจฝนตกให้ตั้งแต่ตอนกลางวัน พอตอนเย็นลองออกไปปั่นพื้นสะอาดจัง อากาศก็ดี ค่ำคืนนี้ต้องปั่นสนุกแน่ และแล้วก็ได้เวลา 6 โมงเย็นเลิกงาน รีบปั่นกลับบ้านดีกว่า คืนนี้เรามีทริปปั่นไปกินกับสมาคม ยังไม่ทันทุ่มดีก็ถึงบ้าน อะนะ ต้นน้ำ วันนี้กลับดึกนะแนน อี้บอกอย่างนั้น ง่า…..วันนี้เขามีไนท์ทริปกัน นัดกันไว้นานแล้ว ฝนตกแน่ๆนะแนนยังจะออกไปอีกหรอ ใช่ค่ะนัดไว้แล้ว ถ้าอย่างนั้นเอาต้นน้ำ ไปอาบน้ำขึ้นห้องนอน เอาไว้มาอุ้มที่หลังนะต้นน้ำวันนี้อี้ติดทริปปั่นจักรยานจะปั่นเผื่อต้นน้ำแล้วกันนะ

รีบเปลี่ยนเสื้อผ้า จะใส่เสื้อ coffee bike ก็ไม่มีกระเป๋าหลังใส่กระติดน้ำ วันนี้ตั้งใจเอา fusion ไปออกทริป งั้นคงต้องเปลี่ยนเป็นเสื้อจักรยานแทนแล้วละงั้นก็ใส่กางเกงจักรยานด้วยเลยปั่นสบายดี เติมน้ำใส่กระติดเพิ่มหน่อย ติดไฟท้าย ไฟหน้าปั่นออกจากบ้านมาทางหัวลำโพง ไปถึงสมาคม ทุ่มกว่าๆ คนเริ่มมากันแล้ว เห็นเสื้อส้มๆ กระจัดกระจาย สมาคมเปิดไฟสว่างจ้า มองเข้าไปเห็นว่าเตรียมงานกันอย่างยุ่ง เดินสายสวัสดีพี่ๆ อาๆ ที่น่ารักทุกท่าน แล้วก็คุยแลกเปลี่ยนประสบการณ์จักรยานกันสนุกสนาน

ได้เห็นตัวจริงของ fusion วันนี้แล้ว เห็นแต่รูปมานาน อยากลองไหมค่ะพี่หน่อย ลองได้หรอแนน ได้สิค่ะ จัดไป ระหว่างรอผู้นำทริป (เฮียม้อ) มาถึง fusion ก็เป็นของเล่นให้ที่หลายคนได้ลองปั่น คุณเรนนี่ หนึ่งในสมาชิกสมาคมเป็นต่างชาติ เห็นเขาใช้ full sus ก็เลยเข้าไปคุยด้วย ถามข้อมูลว่าปกติปั่นที่ไหน เขาบอกว่าปั่นกับสมาคมนี่แหละ เป็นสมาชิกมานานแล้ว เห็นเขามายืนมองก็เลยชวนลอง fusion ด้วย แล้วเขาก็เอาจักรยานของเขามาให้แนนลองปั่นบ้าง ลองปั่นดูสิของเขาจะออกแข็งนิดนึงนะ ได้ค่ะ จัดไป สนุกดีอีกแบบ

มีหลายเสียงเริ่มบ่น ยังไม่ออกอีกหรอ ฝนจะตกแล้ว มองดูฟ้า จริงด้วยท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีอมแดงๆ แล้ว เฮียม้อมาแล้ว ใครสักคนตะโกนบอกมา รออีกพักหนึ่ง 10 นาทีได้ เม็นฝนก็เริ่มตกลงมาบนหัว เปาะแปะ เสียงพี่หลินตะโกนมา ออกทริปได้ ทำเอาหลายคันเปลี่ยนใจเลี้ยวกลับบ้าน มาแล้วก็ลุยสิแนน นั่นสิ ปรี๊ดดดดดดดดดด……..เสียงนกหวีดที่เฮียม้อเป่าก็ดัง แล้วขบวนก็เริ่มปั่นออกจากสมาคมตอนเกือบ 2 ทุ่ม

ปั่นไปตามถนน รถยนต์วันนี้น้อยมาก วันนี้ปั่นอยู่กลุ่มกลางๆ ดูบรรยากาศไม่ได้ทำหน้าที่อะไรเลย มาเป็นผู้ร่วมทริปเฉยๆตกปรอยๆ อย่างนี้หาใช่อุปสรรคไม่ กำลังเย็นสบาย ทุกคนดูสนุกสนาน เลี้ยวขวาออกพระราม 4 มาหยุดรอกันอีกทีที่ถนนมหานคร รวมได้ครบจำนวนก็ปั่นก็ต่อ ระหว่างปั่นไม่ได้มองฟ้ามองแต่ทางข้างหน้าอย่างเดียว ปั่นกันไม่เร็วมากแต่กลุ่มหลังก็ยังห่าง ผ่านไฟแดงแยกสาทร กลุ่มแรกก็หยุดรออีกครั้ง เม็ดฝนที่ตกมาโดนผิวรู้สึกว่ามันใหญ่ขึ้นนะ หลายคนเริ่มไปหลบตามร้านค้าแถวนั้น ปั่นไปหลบบ้างดีกว่า สักพักฝนก็เทลงมาหนักขึ้น คิดในใจเองว่า สงสัยเลิกทริปแถวนี้แน่ๆ ที่ไหนได้พอกลุ่มหลังมาถึงก็ปั่นแซงหน้า เอ้าไปต่อได้

ปั่นเข้าซอยโรงน้ำแข็งเวลานี้ไม่เหมือนที่ทุกเช้าเย็นปั่นผ่าน เพราะใช้อีกเส้นทางเข้าข้างๆ ทะลุชุมชน แถวนี้เป็นคนอิสลามทั้งนั้น ยังได้ยินเสียงสวดมนต์กันผ่านตามเสาไฟจากลำโพงตัวใหญ่ที่ติดไว้ด้านบน ดีเนอะ แบบนี้คนในชุมชนคนไหนไม่ว่างก็ไม่ขาดการมีส่วนร่วม เด็กๆ ก็ยังได้รับการซึมซับทำให้รักในศาสนา แบบนี้นี่เองเคล็ดลับความรักความศรัทธาของคนมุสลิม แค่ปั่นผ่านก็ได้เรียบรู้วัฒนธรรมท้องถิ่น

เวลานี้ฝนตกหนักจึงไม่เห็นใครออกมาเดินเล่น เงียบสนิทตลอดเส้นทางได้ยินแต่เสียงสวดมนต์ตามสาย สงสัยพี่หน่อยจะชอบเส้นทางลัดเส้นนี้ แนน รถผ่านได้ไหม ได้ค่ะตอนเช้าเห็นมีรถเข้าไป นายโม่ตะโกนบอกเส้นนี้ทะลุ ACC ได้ไงแนน เราปั่นลุยน้ำฝนกันบางช่วงก็มีน้ำท่วมขัง ได้ยินเสียงคนหน้าตะโกนว่า ระวังหลุมๆ ตลอดเวลา เราไปจอดรอกันสุดซอย รอกลุ่มหลัง สักพัก ฝนตกหนักกว่าเดิมอีกค่ะ บริเวณนี้ไม่มีที่หลบฝนด้วยสิ ไม่มีใครรู้สึกว่ามันเป็นปัญหาเลยค่ะ ก็จอดคุยกันท่างกลางสายฝนที่ตกมาอย่างหนัก รอเพื่อนๆ ส่วนแนนก็ปั่นวนไปวนมา ถามพี่หลินว่าวันนี้สมาชิกมากันกี่คน แนนช่วยไปนับที พี่นับได้ 50 กว่าละ ปั่นวนกลับไปที่หัวขบวนนับมา 1 2 3 4 ……..50 51 52 53 เยอะมากเริ่มสับสน ไปต่อได้ นับยังไม่เสร็จดี ขบวนก็เคลื่อนที่ สรุปยังไม่รู้จำนวนแน่ชัดค่ะ 😛

เส้นทางนี้ทำเอามันส์ เพราะฝนตกหนักมากซอยก็เล็กด้วย ระวังมอไซด์นะ มีหลายเสียของสมาชิกตะโกนว่า พวกเรามันบ้าเนอะ ไม่บ้าคงทำไม่ได้ปั่นลุยฝนแบบนี้ คาดว่ารถยนต์ และชาวบ้านแถวนั้นที่เห็นพวกเราปั่น ก็คงคิดเช่นนี้แล ไอ้พวกบ้า 555 เขาเปล่านะ

ฝนเริ่มตกหนักขึ้นเรื่อยๆ ทำเอาไม่รู้สึกหิวน้ำ น้ำในกระติดยังไม่ได้ยกดื่มสักอึกเลยค่ะ ปั่นมาได้ยินเสียงสมาชิกบอกว่า สนุกเนอะ ปั่นลุยฝน มีเสียงมาจากด้านหลังพูดดังๆ มาว่า จะมีทริปไหนจัดให้แบบนี้นอกจากที่สมาคมนี้แหละ 555 นั่นสิ สนุกจริงๆ เริ่มหนาวแล้วค่ะ หนาวมากๆ กลับไปกินยาแล้วก็นอนนะ ก็ไม่เป็นหวัดแล้ว มีเสียงแว่วมาตามสายฝนของคนปั่นตามหลัง มาหยุดรออีกครั้งที่ทางออก ถ.จันทน์ แถวนี้พอมีที่หลบฝนบ้าง พวกเราก็เลยแออัดอยู่ใต้กันสาดของตึกแถว

ไปไหนกันหรอ เริ่มมีชาวบ้านถาม ทำไมฝนตกก็ยังปั่น ปั่นวนแถวนี้ละคะ ปั่นเรียกร้องทางจักรยาน…. ไม่ใช่ๆ เรามาออกทริปปั่นไปกินประจำเดือนค่ะ ไปต่อได้ ฝนตกทุกคนก็ยังลุยต่อ คราวนี้ปั่นไปออกเจริญกรุง เราไปเที่ยวอีกชุมชนหนึ่ง ดูท้าวเวชสุวรรณ ตั้งสง่าอยู่หน้าบ้านกลางชุมชนเจริญกรุง 103 ถิ่นก็ถิ่นของคนอิสลาม อีกเช่นกัน เราจอดแวะสักการะ ใครอยากขอ หมอบคันงาม ก็ขอนะเฮียม้อตะโกนบอก หลายคนตั้งใจขออย่างจริงจัง 555 ยกมือไหว้ก็พอที่เหลือก็ขยันทำงาน

เส้นทางนี้ชอบเป็นส่วนตัวอยู่ล่ะเพราะทางเล็กๆ ในชุมชนนะของโปรดเลย ปลาหมึกปิ้งไหมค่ะ 7 บาทหนูก็ขาย สาวตัวน้อยกับรถเข็นคันโต บนเตาหมีปลาหมึกปิ้งอยู่ 3 ไม้ มีหลายคนบอกอยากจะจอดเหมานะ แต่ฝนตกหนัก ก็เลยผ่านไป น่าชมเชยเธอจัง เธอช่างขยัน และรับผิดชอบมาก ขนาดฝนตกเธอก็ยังออกมาขาย

ปั่นเลาะตามซอยมาออก สะพาน 2 ย้อนกลับขึ้น สะพาน 3 แวะพักหม่ำมื้อค่ำกันได้ หลายสิบคนมุ่งไปเข้าไปที่รถเข็นขายข้าวขาหมู เจ้านี้รับรองความอร่อย แต่เวลานี้มันดึกเกินไปที่จะกินอะไรแบบนี้นะ 5555 ที่จริงแล้วก็อยากกินแต่ว่ามีอีกตัวเลือกล่อใจ ก็ผัดไท ของโปรดนั่นเอง ไม่มีใครสนเลย กินคนเดียวก็ได้ สักพัก มีพ่อลูกมานั่งโต๊ะข้างหน้า พ่อถามลูกว่า

สนุกไหม ปั่นลุยฝน มันเป็นความลับระหว่างเราสองอย่างให้แม่รู้นะ 5555 ถ้าแม่มาไม่ได้ปั่นลุยฝนแบบนี้ ดูท่าน้องจะติดใจการออกทริปมาก ปล่อยพ่อลูกเขากินผัดไทไป เราอิ่มแล้วไปเดินเล่นดีกว่า ที่จริงแล้วเป้าหมายคือขาหมูต่างหากละ 555 จะซื้อกลับมาเป็นอาหารวันพรุ่งนี้ ปกติก็ผ่านแถวนี้ทุกวัน นานๆ จะแวะที เดินไปยังไม่ถึงร้านพี่หน่อยก็บอกไปกินเต้าฮวยกัน ทำเอาเป้าหมายเริ่มรวนเร ซื้อขาหมูก่อน เอาไปแขวนรอไว้ที่แฮนด์ เดินกลับไปดูอีกที เต้าฮวย น่ากินจริงๆ ด้วย มีหลายหม้อ มีอะไรบ้าง อยากกิน แต่กินไม่หมดแน่ๆ น้องปอนด์แบ่งของพี่ไปอีกครึ่งชามไหม ไม่ครับผมอิ่มแล้ว แล้วใครจะช่วยกิน งั้นเอาไว้โอกาสหน้าแล้วกัน แต่ถั่วเขียวต้มน้ำตาลช่างน่ากิน ขอ 1ถุงกลับบ้านนะคะ 555

สรุปได้ 2 ถุงห้อยที่แฮนด์ทำยังกับแม่บ้านมาจ่ายตลาด เพราะหันไปดูซ้ายขวา ก็เห็นมีถุงห้อยกันคนละถุงสองถุง ปั่นเพลินคุยเพลินๆ รถคันหน้าก็จอดขวางทำเอาต้องเบียดออกซ้าย แต่เจ้าแฮนด์ fusion ดันกว้างก็ไปเกี่ยวกับพี่หน่อย ล้มซะ ไม่เป็นไรลุกขึ้นมาได้ ปั่นต่อสบาย เป็นห่วงก็แต่ fusion นี่แหละ 555

ปั่นออก ถ. นราธิวาสฯ ตรงมายาวๆ ก็เริ่มเห็นว่า น้องผู้ชายคนนั้นที่มากับพ่อปั่นจักรยานพับอยู่ข้างหน้า มีพี่ๆ คอยช่วยดูแล คุณพ่อตามหลัง ก็เลยเข้าไปคุยกับคุณพ่อ ได้ความมาว่า น้องอายุ 8 ขวบ ร้องมาออกทริป พ่อก็เป็นสมาชิกสารสองล้ออยู่แล้ว ทราบข่าวว่าจะมีทริปนี้ดูระยะทางแล้ว ไม่ไกล เลยขับรถจากร่มเกล้า ขนจักรยานพามาร่วมทริปนี้ น้องเขาติดใจแล้วละ สงสัยคราวหน้าต้องร้องพามาอีกแน่ๆ โดนเฉพาะปั่นลุยฝนนี่แหละครั้งแรกของเขาเลย

แนนมาแยกกลับก่อนตรงแยกสามย่าน เฮียม้อบอกว่าปั่นกลับดีๆ นะไว้นี้ไม่มีคนไปส่ง โบกมือลา สวัสดีทุกคน ปั่นกลับบ้าน กลับมาถึงหน้าบ้านก็เอาสายยางฉีดน้ำล้างก่อนเลย ต่อมาด้วยอาบน้ำสระผม ซักเสื้อ ร้องเท้า ถุงมือ อย่างเละ 555 รอยคราบความสนุกถูกสบู่วิเศษณ์ขจัดออกไป เรื่องราวระหว่างทางที่ได้เห็นบรรยากาศความน่ารักก็เพื่อนๆ นักปั่นที่ดูแลกันตลอดทาง ทั้งๆ ที่เพิ่งรู้จักกันก่อนออกทริปก็มี น้ำใจที่มีให้กัน กั้นรถให้ตามแยกต่างๆ หยุดรอเป็นระยะๆ ระหว่างทาง สิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่ทำกันอย่างนี้แหละคะ เสน่ห์ของการออกทริปจักรยานกับกับสมาคม ยังคงอยู่ในความทรงจำ ขอบคุณทีมงาน coffee bike ที่น่ารักทุกคนนะคะ ตาจะปิดแล้วเกือบตีหนึ่งละคะ

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: