ตู้มมมม……จูบก้นรถตู้

21 มิ.ย.

เมื่อวันที่ 15 มิ.ย. กทม ให้ชวนปั่นรณรงค์เลือกตั้ง

ไปลงทะเบียนแต่เช้า ได้เสื้อมาใส่ให้เข้ากับกิจกรรม

มีโจทย์ว่าต้องปั่น ไปถิ่นที่คนเยอะๆ ลานคนเมือง – รามคำแหง

ระหว่างทางก็หยุดพักเป็นระยะๆ ทริปปั่นกันช้ามากทีเดียว

หลักจากแวะกินอาหารกลางวัน แล้วก็ปั่นกลับเกือบจะถึงแล้วเชียว อีกนิดเดียว ก็สมาคมแล้ว

ชน ตูมมมม…. เข้าเต็มๆ ก็เห็นถนนโล่ง ปั่นมาไม่เกิน 10 กิโลเมตร/ชั่วโมง ประหม่าไปนิดหน่อย ก้มลงดูเลขไมล์ อยู่ๆ รถตู้ก็จอด เพราะดูไม่ออกเหมือนรถส่วนตัวทั่วไป จะจอดก็ไม่บอกด้วยสัญญานเตือนไฟ ต๊อกแต๊กสีแดงๆ ทำเอาไม่ไ้ด้เบรค ตรงเขากลางคันเต็มๆ ตูมมมม…. หัวก็โหม่ง ตั้ม………บุบแบบไม่บันยะบันยัง อัศวินก็ปักซะเป็นรู ดีนะที่มีหมวก ไม่งั้นหัวปวมเป่ง

ณ จุดนั้น คือ ถนนศรีอยุธยา ดีนะที่มีพี่ๆ จักรยานมากันเยอะหลายคน ตามเหตุการณ์แล้ว รถตู้มีสิทธิเอาเรื่องได้ แต่รอดตัวไป ด้วยพวกมากนั้นเอง ที่จริงแล้ว รถตู้ก็ใจดี ลงมาอย่างช้าๆ ทำเอา รอยที่บุบจากหัวโหม่งยุบคืน แล้วน่าจะเป็นผู้ใหญ่ มากับคนขับรถ สีหน้าคนขับรถจะเอาเรื่อง แต่ผู้ใหญ่ที่มาด้วย ถาม เป็นอะไรมากไหม แค่นี้ไม่เป็นไรแล้วค่ะ ดูๆ รอยบุบที่รถแล้วก็ขึ้นรถไป

ดูเหมือนไม่เป็นไร แต่วันรุ่งขึ้นก็เริ่มระบบ ที่หัวไหล่ และ เข่า ได้รอยช้ำสีม่วงแถมมาด้วย ที่จริงแล้ว เพราะ ใส่คลีต แล้วมือไม่ได้จับเบรค ถ้ารองเท้าธรรมดาคงละเอาเท้าลงมาวางที่พื้นชลอได้ ถ้าจับเบรคก็คงเบรคทัน และถ้าไม่มองเลขไมล์คงไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่ได้มองอย่างเดียว แต่เอามือไปกดเปลี่ยน ฟังก์ชั้น อยากรู้ว่าวันนี้ปั่นมากี่กิโลนี่สิ

ฝากเตือนเพื่อนๆ ที่แวะเข้ามาอ่าน ต้องมีสติตลอดเวลาที่อยู่บนหลังอานนะคะ

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: