ความภูมิใจ Bangkok Marathon 2010

22 พ.ย.

รู้สึกดีจัง เพิ่งมาปั่น แต่ได้รับเลือกให้ทำหน้าที่กรรมการด้วย ย้อนไปเมื่อ 3 ปีก่อน

ปีนี้อีกปีที่ 3 ที่ได้ทำหน้าที่กรรมการจักรยาน ดูแลนักวิ่งมาราธอน Bangkok Marathon 2010 นานๆ จะมีกิจกรรมใหญ่ๆ ที่จักรยานได้มีส่วนร่วม

ปีแรกตื่นเต้นมากๆ โห เราได้รับเกรียรติให้ทำงานใหญ่ระดับชาติขนาดนี้เลยหรอ ตื่นเต้นที่สุด คุมนักวิ่ง Full Marathon ด้วย ความรู้สึกนั้น ค่อยๆ ลดลงเพราะความเคยชิน จนกลายเป็นความภูมิใจประจำปีเข้ามาแทน

หลังจากประชุม 2รอบ เพื่อนัดเตรียมความพร้อม รอบแรกเราประชุมกันใกล้ๆ ที่สมาคม แค่สนามจุ๊บนี้เอง รอบสองเราไปประชุมกันไกล ที่สวนรถไฟ ที่จริงก็ไม่ไกล แต่วันนั้น มี อีกงานแต่เช้า ตี 5 ทำให้นอนไม่พอ เลยไม่อยากปั่นไปไกลถึงสวนรถไฟ 😛

ประชุมเสร็จก็ไปกินข้าวกับพี่ๆ น้องๆ ชาวจามฯ แล้วก็แยกย้ายกลับบ้าน เกือบจะไม่ได้กลับ เพราะพี่ตรี อยากจะไป ร้านจักรยาน แต่เวลานั้น ร่างกายแนนฟ้องแล้วว่า ต้องพักแล้ว มันร้อนวูบว๊าบไปทั้งตัว แรงปั่นแทบไม่มี จะให้ปั่นไปถึงพัฒนาการคงไม่รอดแน่ๆ

ขอตัวกลับบ้านดีกว่า ทำเอาทริปล่มอีกแล้ว แต่สมาชิกหลายคนก็เห็นด้วยกับการยกเปลี่ยนเส้นทางครั้งนี้

ฝนเริ่มตกพร่ำๆ ตลอดทาง จากสวนรถไฟกลับบ้าน มาตกหนักเป็นเม็ดโต แถวสมาคม ทำเอาพื้นแฉะไปหมด คราบสกปรกที่สะสมบนพื้น ก็เลยกระเด็นมาติด อัศวิน กลับบ้านกะว่าจะนอน ก็เลยต้องเช็ดขัดอัศวินให้สะอาดก่อน ตรวจเช็กสภาพลม นิ่มไม่หน่อยนะ เติมลมอีกนิด

6 โมงเย็นได้เวลาเข้านอน คำนวณจากเวลา มีเวลาพัก 7 ชั่วโมงกว่าจะถึงตี 1 เวลานัดหมายเจอกัน หลับๆ ตื่นๆ เจ้อฝันจิตนการ สารพัด เพราะกลัวว่าจะนอนแล้วลืมตื่น ทั้งๆ ที่ก็ตั้งเวลาปลุกเอาไว้ นอนหลับไปฝันอะไรจำไม่ได้ แต่ตื่นมาตอน 4 ทุ่ม แย่ละสิ แทนที่จะนอนให้ถึงเช้าวันใหม่ ดันตื่นซะนี่ พยายามหลับอีกครั้ง

กว่าจะหลับก็ 5 ทุ่มได้ คราวนี้หลับลึกไม่ฝันอะไร ตี 1ตื่นตามที่ตั้งใจคิดไว้อย่างนั้น เที่ยงคืน 25 นาที ปู้ปี้ๆๆๆ เสียงโทรศัพท์ ก็ดัง ปลุกให้ตื่น แนนๆ ตื่นยัง พี่ตรีโทรถาม กำลังหลังสนิทเลยคะ ตื่นได้แล้วนะ ตี 1 สิบ5 พี่จะไปรับนะ

อยากจะนอนต่อ เพราะเหมือนยังชารต์แบตให้ร่างการไม่พอรู้สึกอย่างนั้น แต่ก็เป็นห่วงว่าจะเตรียมตัวไม่ทัน เสื้อก็ตากไว้ที่ระเบียง เวลานี้น่าจะแห้งแล้ว ไหนต้องเอาเข็มกลัดมาติดป้าย กรรมการหน้าหลังอีก ปอกแขนอีก ถ้าไม่รีบเตรียมตัว พี่ๆ เขารอนานแน่ๆ

ตื่นเลย เตรียมทุกอย่างพร้อม พี่ๆ มารอหน้าประตูพอดี ไปกินอะไร ร้อนๆ ที่เยาวราชกัน

ก๋วยจั๊บ ร้อนๆ ร้านหน้าโรงหนัง น้ำซุ๊ปอบอวลด้วยกลิ่นพริกไทย เพิ่มปลาท่องโก๋กรอบหน่อย ซดน้ำเข้าไปตื่นแล้วโล่งคอมากมาย

เวลานั้น ตีหนึ่งกว่าๆ รู้สึกได้ว่าเป็นวันใหม่ที่เริ่มต้นแล้ว…เพราะมีภารกิจยิ่งใหญ่ที่ต้องทำตอนตี 2 แต่เวลานั้นรู้สึกได้อีกว่ายังเป็นวันเก่าของใครอีกหลายคน เพราะบรรยากาศเยาวราชเวลานี้ช่างครึกครื้น แสงสีตระการตาเต็มไปด้วยร้านขายอาหาร บางคนก็กำลังจะกลับบ้านพักผ่อนนอนหลับ

เหมือนว่าได้สัมผัสชีวิต คนกลางคืน แต่น่าเสียดายวันนี้คลองถมที่พวกเราจะไปเยี่ยมชม ร้านส่วนใหญ่ปิดกันหมด โล่งตา เพราะเมื่อเย็นฝนตก คงมีคนมาเดินน้อย และ ไม่สามารถเดาได้เว่าจะหยุดกี่โมง เจ้าของเลยก็เลยกลับบ้านพักผ่อนดีกว่าเอย

งั้นเราก็ปั่นไปยังจุดหมายของเราดีกว่า เวลาค่ำๆ อากาศ เย็นๆ รถวิ่งน้อย นี่มันกรุงเทพฯ ในฝัน สูดอากาศ ปั่นไปตามทางจนถึงหน้างาน ว้าวๆ คนมากันเยอะแยะแล้ว เห็นแล้วรู้สึกดีบอกไม่ถูก ได้เห็นคนมาทำกิจกรรมออกกำลังกายไม่ทำลายสิ่งแวดล้อมเพราะวันนั้น รถเข้าไม่ได้ นอนกจากรถทีมงานเท่านั้น

รายงานตัวกับเฮียคากิ แนนมาแล้วคะ รับเบอร์เกอร์ 2 ชิ้น น้ำผลไม้ 1 ขวด จากนั้นก็ไปเดินชมงาน ถ่ายรูปบันทึกบรรยากาศความสนุก บทเพลงช่วยได้จริงๆ บนเวทีเห็นกี่ปี นักดนตรี ก็มาแนวนี้ ชุดคันทรี เสื้อลายสก๊อต เล่นดนตรี ร้องเพลง สร้างแรงฮึดๆ ให้นักวิ่งทุกๆ คน บิ๊วอารมณ์ให้มีแรงและกำลัง สุดๆ กันไปเลย

เดินไปได้ไม่ไกล แค่หน้าจุดเริ่มต้น มองไปเห็นคนวิ่งซ้อมวนไปมา ดูทุกคนฟิตกันจังเลย นักกีฬา วิวแชร์ อยู่ไหนกันเอ่ย ไม่เห็นเลยไปเก็บตัวตรงไหนกัน จนได้เวลาปล่อยตัวถึงเห็น ว้าวๆ ปีนี้วิวแชร์ หญิง 2 คันด้วย เท่ สุดๆ ไปเลย แค่มาร่วมแข่ง คุณก็ เจ๋ง สุดๆ แล้ว ถือได้ว่าเทียบเท่าชายหนุ่มอีก 8 คัน

321 ปี๊ดดดดดดดดดดด…….. ปล่อยตัวออกไปแล้ว ผู้หญิง ที่อยู่หน้าสุด โดนหนุ่มๆ แซงหมดเลย เหลือ 2 คัน อยู่ข้างหลัง กับกรรมการจักรยาน  สู้ๆ นะคะ ขนาดใช้ 2 ขาออกแรงกดขึ้นสะพานปิ่นเกล้า ยังโหดสำหรับพวกเราจักรยานเลย แล้วนี่คุณสองคนใช้ 2 แขนหมุนล้อ ให้ไม่ถอดหลังลงมาได้  ยังไม่จบแค่นั้น ยังมีขึ้นอีกสะพาน โอ้ว บรมราชินี้ เป็นแนนก็หมดแรงที่สะพานแรกแล้วคะ แต่สองสาวนี้ ไม่ธรรมดาเพราะหลุด ทางขึ้นมา ก็ตามหนุ่มๆ ทัน

ตามไปๆ แซงๆ  พวกเรากรรมการคุมนักวิ่ง 42.195 กิโลเมตร full marathon แซงหน้า  วิวแชร์ 2 คันนั้นมารอดัก นักวิ่ง 1 ถึง 10 ชาย หญิง หยุดรอไม่นาน นักวิวแชร์ก็หายวัวลับตาไป
มาแล้วๆ มืดๆ ญ หรือ ช ละนั่น มากันกลุ่มใหญ่ สิบกว่าคน มองดูป้าย  M ตามด้วยรหัส แสดงว่าไม่มี ญ นะ พวกเรารอต่อไป กรรมการจักรยานที่คุมนักวิ่ง ช  ก็ปั่นออกไปกันหมด เหลือแต่พวกเรา 11 คน คุมนักปั่น ญ

ช่วยกันมองหน่อยนะ ญ หรือ ช ประเทศนี้ดูยากจริง มาแล้วๆ F2043 F2044 F2045 Fxxxx Fxxxx ผิวดำทั้งหมด มาพร้อมกัน โห มากันทั้งเผ่า พี่บั๊กเรียกอย่างนั้น ทำให้นึกถึง หางนกยาวๆสีสันสดใส เสียไว้ที่หัว พร้อมกับชุดประจำเผ่า แบบอินเดียแดง

ปีนี้แนนคุมอันดับ 2 แบบไม่เหงา เหมือนปีก่อนๆ ที่คุมอันดับท้ายๆ เพราะ ผู้หญิง 5 คน เขาวิ่งเกาะกลุ่มกันตลอดทาง สุดยอดจริงๆ พวกเรากรรมการจักรยานก็เลย สบายๆ คุยกันไปตลอดทางได้ เพราะปั่นเกาะกลุ่มเช่นกัน

อะแฮ่มๆ คอก แค็ก คั๊กๆ  พี่บั๊กเป็นอะไรไป พี่แพ้กลิ่นเขียวๆ มันลอยเข้าปาก กลิ่นแบบนี้มันโหดร้ายสำหรับพี่มาก ขนาดทำเอามึน พี่ต้องปั่นเหนือลมสิ เฮ่ย ค่อยยังดีหน่อย แต่ทุกครั้ง ที่นักวิ่ง เปลี่ยนจากซ้าย หรือ ซ้ายไปขวา พี่บั๊กของเราก็เลยอาการแบบนี้อีกครั้ง คิดว่าพี่ทำละมาด ห้ามกลืนน้ำลายซะอีก ผมไม่ได้กลิ่น จมูกผมรับกลิ่นได้ช้า งั้นเฮียลองขึ้นมาข้างหน้าสิ พี่บั๊กชวนอาเสแดง

คอกๆ แค็กๆ คั๊กๆ โห สูดเข้าปอดเต็มๆ อาเปลี่ยนใจ มาอยู่ข้างหลังแทน กลิ่นเขาแรงมากๆ ไม่รู้ของใครสักคน พี่บั๊ก ยืนยันว่าไม่ใช่กลิ่นจากทั้ง 5 คน แค่คนเดียว โหย……ถ้า 5 คน กรรมการคงเป็นลมอยู่บนสะพาน

แนนก็ได้กลิ่น แต่ไม่ถึงกับแพ้เหมือนพี่บั๊กนะ ก็พยายามปั่นห่างๆ เหนือลมเข้าไว้ นักวิ่ง ญ 5 คันนั้นเหมือนรู้จักสนิกกันมากมาย เพราะคุยกันตลอดทาง สงสัยคงแอบนินทากรรมการ 5 คน เหมือนกัน 5555 เพราะเห็นว่าเขาหันกลับมามองเราด้วยละ จุดแวะพักดื่มน้ำ พวกเขารับน้ำมาก็แบ่งกันกินอีกนะ ดูเป็นทีมเวอร์ดีจัง

ยังคุยกับเอเลยว่า คนไหนจะได้ ที่ 1 เสื้อขาวดูมีแวว ที่สุด หุ่นเขา และชุดแต่งการมันฟ้อง แต่ เอว่า สีส้มนะแนน จากประสบการณ์ คนผอมๆ ไม่น่ามีแรง ต้องมีเนื้อนิดหน่อย เอ๊หรือจะเป็นสีเหลือง น้องคนเล็ก แนนว่า เขาเตี๋ยมกันได้เลยนะเอ ว่าจะเข้าพร้อมกัน หรือ ให้ใครเข้าก่อนหลัง เพราะดูเขาสิ วนกลับมาอีกด้านของสะพาน บรมราชินี แล้วยังไม่มีทีท่าว่าจะเหนื่อยสักนิด ยังคุยกันเหมือนวิ่งมาแค่ 200 เมตรเอง ดูที่ไมล์จักรยาน ความเร็วอยู่ที่ 14-17กิโลเมตร/ชั่วโมง ช่วงที่พวกเขาวิ่งขึ้นทางลาดนิดๆ จักรยานไม่ได้เปลี่ยนเกียร์ คุยเพลินๆ กับเอ ทำเอานักวิ่ง หายแว๊บ ต้องเร่งสปี๊ดไปที่ 20 ถึงตามทัน

ความเร็วไม่ตกกันเลย จะเป็นทางลาดขึ้นลาดลง ความเร็วสม่ำเสมอตลอด จาก 5 คน ตอนนี้เหลือเกาะกันอยู่ 3 คน  F2043 F2044 F2045 พวกเขาก็ยังวิ่งไปคุยไปตลอดทาง ฟิตจริงๆ ไม่เหนื่อเลยหรอ ไม่มีอาการหอบแฮ่ก หายใจเสียงดังให้ได้ยิน เอ ดูสิ แบบนี้ เขาวิ่งแทนปั่นจักรยานไปมาบุญครอง 5 นาทีถึงเหมือนเราปั่นจักรยานได้สบายๆ เลยนะ นั่นสิแนน เป็นเอนะ วิ่งแบบนี้พูดไม่ออกแล้ว เขาทำได้ไงเนี่ย

born to be run แน่ๆ เลยเอ ดูรูปทรงร่างกายเขาสิ ขายาวเรียวผอม เหมือนหนังหุ้มกระดู ดูข้างหลังหน้ารักสุดๆ แต่ข้างหน้าก็ดูเหมือนผู้ชาย เพราะผมสั้น เขาโกนหัวเลยนะแนน สงสัยช่วยเรื่องแอร์โรไดนามิค ตามที่เอ รู้จักเพื่อนมานะผอมๆ แบบนี้ ไม่มีแรง สงสัยเอต้องเปลี่ยนทฤษฏีแล้วสิ เพราะดูจาก 3 คนนี้ เขาผอม ขาเรียว น่องไม่ปูดนูน แต่แรงมี ไม่มีแรงตก

สุดทางลงสะพานพระราม 8 คู่หูคุยฮา ตลอดทางก็ต้องแยกกัน ได้ยินเข้าคุยกันคำสุดท้าย แล้วที่ 1 2 3 ก็ฉีกตัวออกห่าง ทีละเมตร จนเกิน 100 เมตร อย่างรวดเร็ว ที่สองตามที่ 1 แบบมองไม่เห็นหลัง หันมองที่ 3 น่าจะ 100 เมตร เขาวิ่งเร็วขึ้น รู้สึกได้จากแรงกดบันได เสียงหอบเริ่มดัง แวะดื่มน้ำทุกจุด บางทีก็เอาสาดหน้าบ้าง เสื้อผ้าเปียกหมด เหมือนโดนสาดน้ำ แขนขาเงาแว๊บ เมืองแสงไฟส่องสะท้องเหงื่อนที่เกาะอยู่ตามผิว

ปิ๊ดๆ แนนเป่านกหวีด ของทางรถให้หยุด คิดว่าจะไม่ได้ใช้นกหวีดแล้วซะอีก ปีหนึ่งได้เอามาใช้อยู่งานเดียว  เกือบชนเลยนะ เป่าไม่ทัน คนคุมดันปล่อยรถมาอีก ณ จุดนี้ หน้าลานพระรูป ตอนวิ่งอ้อมมาอีกด้าน นักวิ่งต้องเอามือกัน ห่างตัวไม่ถึงฟุต รู้สึกตัวเองทำหน้าที่บกพร่อง ที่เป่าไม่ทัน

วิ่งไม่หยุด เหมือนสมองเขาเบอลเลย พอรถขวางทาง อีกจุดตรงก่อนถึงป้อมพระอาทิตย์ รถเมล์มาขวาง แนนเป่านกหวีดเสียงดัง รถก็หยุดกึกกางทางซะงั้น แล้วก็ไม่มีป้ายบอกทางนักวิ่งด้วยสิ จากมือทำทางวิ่ง ก็เลื่อนลงมาที่เอว มือแบบส่ายไปมา แปลจากภาษามือได้ว่า ให้ฉันวิ่งไปทางไหน แต่ยังเห็นขายกขึ้นลงเหมือนวิ่งไม่หยุด Go Strange เขาเลยวิ่งไปข้างหน้า ผ่านป้อมมาแล้ว ตลอดทางมีคนถือกระบองไฟ เธอคงไม่หลงแล้วละ

สมองหยุดสั่งงานหรือ เธอเบลอแล้ว เธอวิ่งตรงไปทางท่าเรือ ท่าพระจันทร์ Turn Left เธอวิ่งกลับมาเลี้ยวซ้ายตามที่บอก เธอถามว่า เหลืออีกกี่กิโล ไม่เกิน 2 โล แล้ว เธอบอกว่าให้แนนปั่นนำทางไปเลย เขาจะวิ่งตามจักรยานนะ ทีนี้จากปั่นประกบ ข้างก็เลยปั่นเยื้องมาด้านหน้า นำทางให้เธอ อยากจะบอกว่า สู้ๆ นะ แต่ไม่รู้ผิดกติกาไหม หรือทำให้เธอขาดสมาธิไหม เก็บไว้ในใจ แต่รู้สึกตืนตันทุกครั้งที่ได้ยินเสียงปรบมือ จากคนที่ยืนเชียร์ อยู่ข้างทาง

อยากจะปล่อยแฮนด์มาปรบมือให้เธอบ้าง แต่อันตรายเกิน เราไม่ได้คุยกันเลย ที่จริงอยากจะคุยกับเขาสักหน่อย อยากจะแสดงความยินดี อยากบอกชื่นชมเธอ แต่แนนก็ได้แค่ทำหน้าที่ให้ดีที่สุดข้างๆ เธอ แล้วเราก็จากกัน ณ จุดวงเวียน ร.ด. สุดหน้าที่กรรมการจักรยาน

มองดูนาฬิกายังไม่หกโมงเช้าเธอก็เข้าจุด finished เป็นที่เรียบร้อย สุดยอดจริงๆ เธอวิ่งได้อย่างไรกัน

พวกเธอมากันแบบนี้ นักวิ่ง ญ ของไทย เลยอยู่ที่อันดับ 6 บางคนคิดเช่นนั้น จากปีที่แล้ว ติด 1 ใน 3 จะโทษพวกเธอก็ผิดไป เพราะ พวกเธอซ้อม และ ฟิตมาก ถ้าเทียบดู พวกเธอน่าจะอายุไม่ถึง 20 ปี ด้วยซ้ำ มองจากภายนอก ยังดูเด็กๆ อยู่เลย และไม่สูงมากด้วย

เก่งๆ กันทุกคนเลยวันนี้ ไม่ว่าจะที่ 1 ที่ 2 หรือ ที่สุดท้าย แค่คุณวิ่งจบระยะทาง คุณก็สุดยอดแล้ว

ใก้ลได้เวลาปล่อยตัวนักวิ่ง 10 กิโลเมตร เยอะจริงๆ ปีนี้มีผู้สมัครนักวิ่ง รวมแล้ว 5 หมื่นกว่าคน เยอะกว่าครั้งก่อนเกือบเท่าตัว จำได้ว่าปีที่แล้วมี 3 หมื่นกว่าก็ว่าเยอะกว่าจักรยานจัดงาน 10 เท่าแล้ว

อ๋องานนี้ มีนักวิ่งจากกลุ่มจามฯ ด้วยนะ ไม่ใช่ โก๋ ปั่นละมัย แต่เป็น พี่เอ ไอคอน ขาแรง คู่หู คู่ซี้ ไอ้บ้าทีมกับพี่ตรี นั่นเอง สุดยอดจริงๆ พี่เอ ยังไม่ 4 ชั่วโมง ท่านพี่ก็เข้าเส้น พวกเราไปยืนรอบันทึกภาพพี่ๆ ตอนเข้าเส้น แต่พอ ย้ายทำเล ถ่ายรูปเท่านั้น พี่ก็วิ่งเข้ามาทำเอาหยิบกล้องมาถ่ายพี่ไว้ไม่ทัน  อดเลย

ไปกินข้าวกันดีกว่า รอ แล้ว รอ สมาชิกให้ครบ สวัสดีอาๆ แนนไม่ก่อนนะ ก็ยังไม่ได้ไป จน พี่ๆ อาๆ กลับกันหมด แปดโมงกว่าก็ยังยืนอยู่แถวนั้น เอ๋ไปไหน ไปกับหนุ่ม เขาบอกว่าเจอญาติ จักรยานไม่ได้ล๊อก น่าจะกลับมาเร็วๆ นี้ แต่แล้วพวกเราก็ไม่รอ แต่พี่นายรอ เพราะพวกเราทั้งง่วงและหิว

ตอนแรกนัดคุณโบไว้ ว่าให้มาถ่ายรูปตอนตี 5 ได้รับโทรศัพท์ ตอน 8 โมงเช้าบอกว่าเพิ่งตื่นนอน งั้นก็นอนต่อไปเถอะ เพราะวันนี้ พี่ใจดี ของเราตื่นมาถ่ายรูปให้แต่เช้า แถมยังเลี้ยงข้าวมันไก่ พวกเราอีกด้วย ขอบคุณพี่ใจดีมากๆ คะ

ไปไหนต่อ ขอกลับบ้านนอนนะคะ ตาจะปิดแล้ว ตั้งแต่ก่อนกินข้าวมันไก่

 ภาพความประทับใจของทริปนี้ยังมีอีกเยอะ ติดตามชมได้ที่ Facebook ของ ชาวจามฯ นะคะ

http://www.facebook.com/chamsq

Advertisements

มีการตอบกลับหนึ่งครั้ง to “ความภูมิใจ Bangkok Marathon 2010”

  1. พึ่งเคยเห็นนะเนี้ย

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: