ห้วยขวาง

25 ส.ค.

สุดสายรถเมล์ แหล่งชุมชน คนอยู่เยอะ บ้านเยอะ มอเตอร์ไซด์ รถเยอะ โอ่ว………

ทำไมไกลเช่นนี้ อยู่ที่ไหนกันเนี่ย สงสัยว่าจะไม่ได้ปั่นนาน เริ่มรู้สึกว่าไกลแฮะ

เริ่มจากสมาคม ไปลานจามฯ นัดรวมตัว ทริปนี้มี 3 คน แนน พี่ตรี มัฮดี พร้อมออกเดินทาง ท่ามกลางฝนโปรปรายยามเย็น รถติดแดงจ้าทุกเส้นถนน ตั้งแต่พระราม 4 ต้องใช้วิธีซอกแซกตลอดเส้นทาง หลุดโล่งสบายหน่อยพอถึงแยกเลี้ยวซ้าย ตรงสวนลุมพอดี ค่อยมีที่โล่งให้ปั่นจักรยานลางเลนได้ แต่ไม่ทันไรก็ติดไฟแดงอีกแล้ว แต่ว่าใช้วิธีเลนซ้ายผ่านตลอด สบายๆ มีป้ายบอกป่าวไม่รู้ แต่ทำตัวลีบๆ ก็ผ่านไปได้

ช่วงนี้ไม่มั่นใจกับการใส่คลีตเหมือนอย่างเคย เวลาเห็นรถติด และ เส้นทางที่ต้องซอกแซก ต้องปลดโดนไว ใช้สองขากดบันไดสบายใจกว่า ตั้งแต่ล้มคราวนั้น ความไม่มั่นใจหลอกหลอนเข้ามา ต้องใช้เวลาปรับตัวอีกพักใหญ่ ถึงสี่แยกราชประสงค์แล้ว ไฟก็ยังแดงในทางตรง แต่รถทางซ้ายขวาก็ไปไม่ได้ ช่วงเวลานั้นรถติดสาหัส พวกเราจักรยาน 3 คัน จึงใช้วิชาล่องหน ไปตามซอกรถคันใหญ่ๆ ผ่านได้ใช่ไหม งั้นฉันไป แบบไม่สนใจ ไฟแดงที่มี

ถ้ารอไฟเขียวก็ไม่รู้อีกนานเท่าไร เพราะรถทางตรงก็จอดติดขวางถนนอยู่ ซ้ายทีขวาที รถเมล์ รถตู้ สามล้อ แท็กซี่ เขาคงมั่นไส้ ไอ้สามคันนี้ไม่ใช่น้อยเลย เพราะไปได้ฉิวๆ แค่ 3 คัน ขนาดมอเตอร์ไซด์ ยังคิดคาที่ ในที่สุดก็หลุดรอดมาถึงประตูน้ำเสียที เส้นทางอย่างนี้เหมาะกับจักรยานที่สุด

ซ้ายมีรถเมล์จะเข้าจอดป้าย ขวาสุดก็มีรถสวน ต้องอยู่กลางปั่นปะปนไปกับรถใหญ่ รถเก๋ง ที่กำลังกลับบ้าน ผ่านเส้นทางที่ข้างบนมีสถานีรถไฟฟ้า โอ้โห สว่างดีจัง น่าขึ้นไปใช้บริการดีแฮะ แต่วันนี้จุดหมายเรามี ก็เลยต้องปั่นตรงไปต่อ ตรงไปเรื่อยๆ จนถึงแยกดินแดง โหถนน น่ากลัวหัวทิ่มมาเลย เขาทำถนนอยู่ยังไม่เสร็จดีหรืออย่างไรไม่ทราบ เอาแผ่นเหล็กมาวางซ้อนๆ กันอยู่ ดูเป็นศิลปะ ก็เข้าท่าดี แต่มุมแหลมๆ เหลือมกันนี่สิ อันตรายชมัด

คิดว่าจะตรงไปมุดลอดอุโมงซะอีก ที่ไหนได้ออกถนนใหญ่วิภาวดีรังสิตแทน ถนนใหญ่อย่างนี้ โทล์เวลย์ก็มียังติดแงะๆ ไม่มีเวลาสังเกตุอะไรมากไปกว่านี้ เพราะต้องระวังทางให้ดี หลุมบ่อ ฝาท่อ ก็มี ขนาดถนนใหญ่นะเนี่ย อ๋อ ลืมไป เขาทำถนนให้รถวิ่ง จักรยานไม่มีสิทธิ์ออกเสียง ฝนยังตกไม่หยุด บังโคลนก็ไม่มี ไหนจะรถสิ่งอีก น้ำอีๆ กระเด็นกระดอด ดีนะที่มีชุดกันฝนใส่ไว้ ไม่งั้นเสื้อที่ใส่อยู่ต้องเป็นผ้าขี้ริ้วแน่ๆ

ตรงไปตรงไป โห…ไกลจัง ในใจคิด ทำไมบ้านเธอ อยู่ไกลขนาดนี้ เลยอนุเสาวรีย์อีกนะเนี่ย ปั่นต่อไปไหนๆ ก็จะมาแล้วห้ามบ่น ได้เวลาเลี้ยวขวาแล้วสิ รถตรงข้ามก็มาเร็วจี๋ หลบๆ ไปก่อนสิ ถ้าเป็นแบบนี้เลี้ยวไม่ได้แน่ หลบไปอยู่เลนทางซ้ายมือ แล้วค่อยปั่นตรงไปดีกว่า อ้าว พี่ตรี มัฮดี ไม่ตามมาแฮะ จะหลงไหมเรา ไม่เป็นไรตรงไปก่อน แล้วค่อยว่ากันใหม่

เข้าถนนห้วยขวาง แต่ข้างทางเขียนป้ายซอยอิทามาระ แถวนี้เรียกว่าอินทามาระหรือนี่ เพิ่งจะรู้จักว่าอยู่ตรงนี้ รถติดมากๆ ใครอยู่แถวนี้ซอยที่แปลงร่างเป็นถนนใหญ่ เพราะมีรถเมล์ ผ่านด้วย มีป้ายรถเมล์ในซอยด้วย ถนนเหมือนใหญ่ 4 เลน เบียดเหลือสองเลนทำได้ไง ใน 500 เมตรเท่านั้น สุดยอด รถติดจอดเบียดกันช่องว่างระหว่างคัน จักรยานแทบผ่านไม่ได้เลย ช่วงนี้ต้องใช้วิชาเกเร ปาดซ้ายปาดขวาทุกช่องว่างที่มี กว่าจะหลุดมาเหลือ 2 เลนได้นี่สิ แต่ปั่นไม่ดี มีแต้มสีให้รถคันข้างๆ แน่

แนน………เสียงพี่ตรีเรียก เกือบเลยแล้วเรา พี่เขาเลี้ยวขวา แนนกำลังปั่นตรง ดีนะที่ปั่นช้าๆ ยังเบรคทัน แต่ก็ยังข้ามไปทางขวาไม่ได้ เพราะรถตรงมาไม่คิดจะจอดให้ ขับกันไปฉิวๆ อย่างไม่สนใจใครจะข้ามถนน ข้าติดมานานกว่าจะผ่านไปได้ อย่ามาโบกให้หยุดซะให้ยาก สักพักหนึ่ง ถึงจะได้ข้าม แล้วปั่นต่อแถวตาม พี่ตรีไป มัฮดีนำทางให้ ถึงแล้วสิ

มาถึงละพี่ตรีโทรบอก อ้าว ไม่อยู่บ้าน ออกไปซื้อของ หิวแล้วนะ ยังไม่มาอีก รอนานหลายนาที โมโหหิวแล้ว มาทักทายก็ไม่สนใจ เอาจักรยานลงมาซ่อมด่วนๆ ทั้งหมดปะยางไป เกือบชั่วโมง รั่วแล้วรั่วอีก กว่าจะได้กินอาหารเย็น รอนานเลย ขอร้านสะอาด อร่อยๆ เรื่องมากอีกแล้ว เจ้าถิ่นจะพาไปกินหมู ก็เบื่อ ไม่เอาอีก ปั่นไปตลาดแล้วกัน ก็ได้เจ้าถิ่นโอเค นำทางให้ ร้านนี้ก็โอเค ดูมีไอร้อนๆ หน้าตาสว่าง จอดๆ ตกลงกินก๋วยเตี๋ยวเป็ด ลืมไปที่บ้านก็มีเป็ด วันนี้ไหว้สาทจีน

พี่ตรี มัฮดี เลยเปลี่ยนไปกินก๋วยเตี๋ยวเนื้อแทน แต่สอบไม่ผ่านรสชาติความอร่อย เพราะฉะนั้นไม่บอกพิกัด กินอิ่มแล้วใช่ปะ เหลือกเวลาอีก ครึ่งชั่วโมงจะสามทุ่ม งั้นไปปั่นสำรวจเส้นทางไปทำงานของโบดีกว่า พรุ่งนี้จะได้รู้ว่าปั่นไปทางไหน โอ่ว หายใจไม่ออก ต้องปั่นตามรถเมล์อย่างนี้หรือเนี่ย ไม่มีทางอื่นที่ถนนโล่งๆ แล้วหรอ ทางนี้ใกล้ที่สุด ดูจาก google map แล้ว ทางนี้แหละ มืดก็มืดเนี่ยนะ แถวนี้ไม่คิดจะติดไฟถนนเลยหรอ แถมมอเตอร์ไซด์ก็โคตรเยอะเลย

ปั่นตามถนนมาเรื่อยๆ จนมาออกแยกอะไรนะ ไม่รู้จักชื่อ เลี้ยวขวาไปอนุเสาวรีย์ได้ แต่โบบอกให้เลี้ยวซ้ายวนไปออกฟอร์จูน เอาอีกแล้วปาดขวาเข้าซ้ายอีกแล้ว เตือนสองทีแล้วยังทำอีก เส้นนี้ก็รถติดสาหัส แนนเลยชวนปั่นเข้าลานจอดรถฟอร์จูนดีกว่า ลัดทางออกด้านหลัง เลยได้รู้จักทางใหม่เพิ่มอีกทาง เป็นทางที่ผ่านแต่บ้านคน มืดพอสมควร แต่ดีที่ไม่มีรถ เป็นถนนเล็กๆ สวนไปมาได้ มุดไปมุดมาไปออกห้วยขวางได้เหมือนเดิมด้วย ตอนแรกไม่มั่นใจคุณโบกลัวหลง แต่ แนน พี่ตรี ชินเสียแล้วกับการปั่นไปตามทางที่ไม่เคยรู้จัก ปั่นไปเถอะ เดี๋ยวมันก็มีทางออกเอง

วนกลับมาส่งโบที่ห้อง วิว และ มัฮดี หลุดหายไปนาน จนกลับไปรอที่ห้องแล้ว ปั่นไปเรื่อยๆ ไม่ได้เร็วมาก แต่พอหยุดจอด เหงื่อออกท่วมตัวเลยละ เสื้อฝนที่ใส่เนอะเหมือนประมาณฝนตกในรมผ้า เพราะข้างในเปียกว่าข้างนอกแล้ว เวลานี้ สามทุ่มพอดี ได้เวลาที่ปั่นกลับบ้านแล้ว บาย บาย โบ วิว และออกเดินทาง ว่าจะกลับทางเดิม ปั่นไปปั่นมา ไปออกหอการค้าได้อย่างไรไม่รู้

เกือบล้มแหนะ เท้าอีกข้างยังติดคลีตอยู่ แต่ว่าต้องเลี้ยวขวา โดนเด็กมหาลัย บังทาง มันแต่บายๆ แล้วไม่หลบจักรยาน เกือบจะชน ล้มแล้ว ดีนะ ที่ทรงตัวอยู่ได้ รีบปลดคลีตโดยไว้ ปั่นออกมาถนนใหญ่วิภาวดีอีกครั้ง คราวนี้พี่ตรีเร่งพลัง แนนตามแทบไม่ทัน อัดกันมันส์ 36++ แทบขาดใจ ไม่ได้ปั่นนาน ระบบหายใจ ยังไม่คล่องตัว พอปั่นเร็วๆ หอบแฮกๆ

เลี้ยวขวาขึ้นสะพานข้ามแยกเข้าอนุเสาวรีย์ โห ปั่นขึ้นสะพานแทบไม่มีแรง ยังไม่ถึงกลางสะพานก็ต้องลดเกียร์ ไม่มีแรงกดเอาเสียเลย ตอนลงสะพานก็ค่อยดีหน่อย ปล่อยมันไหล แต่ดัน รถติดขวางทางอีก สรุปวันนี้เจอแต่รถติด พอเลยแยกพญาไท หมดแรง พี่จะไปเร็วก็ไปแนนขอปั่นช้าๆ ดีกว่า 25-28 แค่นี้พอละ เดี๋ยวจะสลบคาถนน

มาถึงลานจามอีกครั้ง เราแยกกันตรงนี้ มัฮดีก็ปั่นเข้าที่พัก พี่ตรีก็ตรงกลับบ้าน แนนเลี้ยวขวาไปทางหัวลำโพง ค่อยๆ ปั่น คราวนี้ช้ากว่าเดิมอีก cool down ไปด้วย รู้สึกเหมือนตัวประหลาด ฝนก็ไม่ตกแต่ดันใส่ชุดกันฝน ปั่นอยู่บนถนน แปลกตาคนอื่นๆ น่าดู บ้าป่าวคนนี้ 555 ดีๆ คิดอย่างงี้แหละ จะได้ไม่มีใครทำอันตราย ตรงมาเรื่อยๆ ถึงแยกวงเวียนโอเดียน รู้สึกว่าแถวนี้ยามค่ำคืน น่าปั่นจักรยานกว่าทาง อินทามาระ ตั้งเยอะแหนะ รถก็ไม่มี อากาศก็ดี เย็นสบาย แถมของกินก็อร่อยๆ ทั้งนั้น

จบทริปวันนี้กี่โลลืมดู น่าจะหลายสิบกิโลได้ เป็นไนท์ทริปแรกหลังจากหยุดพักยาวนานสามเดือน วิธีคลายเครียด + ความสนุกหลังเลิกงาน = การปั่นจักรยาน กลับมาแล้วคะ

Advertisements

2 Responses to “ห้วยขวาง”

  1. สมดุลย์ สิงหาคม 25, 2010 ที่ 6:38 pm #

    ปั่นกลางคืนนี่ผมสู้ไม่ไหวจริงๆ แถมปั่นเร็วอีกตะหาก เยี่ยมเลย…ข้าน้อยขอคารวะ

  2. akemini สิงหาคม 26, 2010 ที่ 1:36 pm #

    ดีแล้ว จะได้หายเครียด หายป่วย หายจากอาการคิดมาก สนุกดีออก เมื่อมีโอกาสจะไปร่วมทริปนะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: