คิดถึง

22 ส.ค.

เวลามีก็ไม่เคยรู้สึกสนใจใยดี

แปลกดีเนอะคนเรา เวลามีอะไรมาพันผูก ไม่สิแค่โคตรผ่านมาเจอ ไม่ว่าคน สัตว์หรือของสิ่งของก็ทำให้เกิดความผูกพัน

ตอนมีก็ไม่เคยจะใส่ใจ ไม่เคยดูแลเอาใจใส่ เอาวางไว้เฉยๆ บางทีลืมไปเลยว่ามีอยู่แล้ว ยังไปอยากได้อันใหม่อีก เวลานั้นคงคิดว่าเป็นของเขาที่น่าเบื่อ เลยเก็บขึ้นเอาใส่ตู้ 

แล้ววันหนึ่งมันก็หายไป โดยที่ตั้งใจก็ไม่ตั้งใจก็ตาม อาจจะลืมเอาไปวางแล้วมีคนผ่านมาเห็นเลยเก็บไป ไม่ก็เวลานั้นเบื่อละใครจะเอาไปก็ตามใจ หรือว่าตั้งใจเอาไปฝากขายที่ร้าน แต่เผอิญว่ามีคนชอบใจเลยซื้อไป 

แล้ววันหนึ่งเกิดคิดถึงเรื่องราวในอดีตที่ผ่านกับเรื่องราวที่เคยมีความสัมพันธ์ ทุกครั้งไปไหนเราก็แบกไปด้วยกัน ช่วงแรกได้มาใหม่ ก็เช็ดล้างทำความสะอาดทุกวัน ไม่เลอะก็เช็ดมัน มันจะได้เงาๆ เป็นประกาย พอใช้ไปสักพักๆ มันจะเลอะคราบก็ไม่คิดจะหยิบมาซักก็เพราะความเคยชิน พอมันเริ่มเก่าก็เริ่มไม่เห็นค่า กองเอาไว้ดีกว่า ใช้บ้างไม่ใช้บ้างแล้วแต่วัน บางทีนานปีก็เอาไปซักที 

แต่ถ้าสิ่งนั้นมันมีชีวิตขึ้นมาอย่าง toy story ละ วันหนึ่งไม่เห็นค่าฉันใช่ไหม ไม่เคยหยิบเอามาเล่นเลย มาหักแขนหักขา คงรุนแรงไป แค่เอาสีเขียนไว้ เวลาไปโมโหใครมา

แล้วถ้ามันเป็นสิ่งที่มีชีวิตและมีจิตใจที่รับรู้ได้ด้วยละ มันมีขาด้วยนะ สามารถเดินไปที่ไหนๆ ได้ตามต้องการ นอกจากมีขาก็ยังมีปาก ร้อง อ้อน ก็ได้ แล้วก็ยังมีจิตใจ ที่รู้สึกอ่อนไหวไปกับสิ่งต่างๆ มีสมอง คิดพินิจพิจารณา สิ่งไหนดีกว่ากัน

ไม่มีอะไรหรอดแค่ โด้กี้ โดกี้ หายไป ไม่สิที่จริงมันเดินออกจากบ้านไป ชวนเท่าไรก็ไม่กลับ ชวนกลับมาแล้วก็สัญญาไว้ว่าจะทำให้ 123 แล้วก็ทำไม่ได้ นิสัยแย่ๆ แก้ไม่หายเลยเรา ตกดึกก็เอาแต่ไปปั่นจักรยานจนลืมว่าเขาอยู่บ้านรอเรา แล้ววันหนึ่งเจ้าโดกี้ๆ ก็คิดได้ จะอยู่ต่อไปทำไมนะอย่างเซ็งเลยบ้านนี้

ออกเดินไปตามถนนดีกว่าเผื่อเจออะไรน่าสนใจ หายไปหลายวัน จนวันหนึ่งกลับมา ด้วยความโมโหโกรธา เลยบอกว่าบ้านนี้ไม่ต้อนรับ จะไปไหนก็ไป เจ้าโดกี้ ก็เลยออกเดินตามทาง ผ่านขวากหนาม และภูเขาสูงชัน ตอนนี้คิดจะอยู่บนนั้น กับเจ้าของใหม่

จะให้ไปขอคืนนะหรอ คงทำไม่ได้เพราะเจ้าของใหม่ก็สุดแสนที่จะรัก และ เจ้าโดกี้ ก็เริ่มผูกพันกับเจ้าของใหม่มากด้วย ทำไงได้เนอะ ถึงเจ้าโดกี้จะเปลี่นใจกลับมา นิสัยแนนก็ไม่เปลี่ยนอยู่ดี เย็นๆ ก็ยังอยากไปปันจักรยาน เสาร์อาทิตย์ก็ยังอยากปั่นจักรยานอยู่ดี

เจ้าโดกี้ อยู่ที่นั่นก็สบายดี มีความสุข ก็ดีๆ แต่วันนี้ คิดถึง โดกี้ โดกี้  มากมาย

Advertisements

มีการตอบกลับหนึ่งครั้ง to “คิดถึง”

  1. akemini สิงหาคม 22, 2010 ที่ 1:27 pm #

    นาน ๆ คิดถึงที คิดถึงแต่ช่วงเวลาดี ๆ คิดแล้วสุขใจ ….ไม่เป็นไร คิดไปเถอะ เขาอยู่ดีของเขาแล้ว เราก็อยู่แบบอย่างที่เราเป็นนี่แหละ สักวันจะเจอ โดกี้ ที่อยากอยู่กับเรา เพราะ “เราเป็นเรา” แบบนี้

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: