เงาสะท้อน

18 ส.ค.

กลัวแม้กระทั่งเงาตัวเอง

ออกจากออฟฟิตดึกทีไรเป็นแบบนี้ทุกทีสิท่า มอเตอร์ไซด์รับจ้างก็ไม่ผ่านมา จะเดินไปที่วินก็ไกลแสนไกล ไม่ต่างจากเดินไปป้ายรถเมล์เลย

เย็นนี้ออกจากออฟฟิตตอนหนึ่งทุ่มได้ ตลอดทางนั้นมีแต่ต้นไม้ และมีคลองน้ำดำขั้นกลางระหว่างบ้านคนมืดๆ เงียบๆ ถัดมาก็เป็นทางจักร ที่ไม่มีไฟตลอดทาง แล้วก็เป็นพุ่มไม้ สูงประมาณครึ่งตัวได้ ถัดมาอีกก็เป็นฟุตบาท ที่มีป้ายไฟโฆษณาตั้งเป็นช่วงๆ สุดท้ายเป็นถนนใหญ่

ถ้าให้ปลอดภัยต้องเดินตรงไหน ลองคิดดูก่อน เดินบนทางจักรยานก็ดี แต่มืดไปหน่อ
ย เดินบนฟุตบาทก็ต้องหลบป้ายไฟ แต่เพื่อความสบายใจก็ต้องเลือกเดิน

วันนี้ฝนตกด้วยก็ต้องกางร่ม เป็นเงาตะพุ่มๆ ตัวใหญ่ๆ หลายตัว น่ากลัวมากมาย ไม่กล้าหันไปกลัวเจอใครตาม แท็กซี่จอดอยู่ยิ่งน่ากลัวใหญ่ มืดแล้วจอดทำไมตรงที่มืดๆ ไฟสว่างตรงนั้นก็มีทำไมพี่ไม่จอด ไม่ต้องจอดรับหรอก ไม่ขึ้นแน่นอน

เดินผ่านส่วนหย่อม มองเข้าไปไม่มีใครเลยสงสัยฝนตก ไม่มีใครมาออกกำลังกายเหมือนอย่างเคย มันดูน่ากลัวจากประวัติบอกเล่า ที่มีเป็นข่าวอยู่ในออนไลน์ เดินไปอีกหน่อยเป็นชุมชน แต่ก็น่ากลัวมีแต่ผู้ชาย ท่าทางดูอันตรายกำลังนั่งก๊งเหล้า

แต่เดินอีกนิดก็ถึง BRT แต่ที่เล่าทั้งหมดนี้ ไม่น่ากลัวเท่า เงาที่รถส่อง สะท้อนกับหลอดไฟที่อยู่บนเสา แว๊บ แสงส่องเข้ามา เห็นตัวเองแยกร่าง เป็น สี่ห้าตัว โตๆ เดินตามมา 555 สงสัยดูหนังมากเกิน จนหลอน

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: