มือเกิดใหม่

13 ก.ค.

ต้องฝึกหัดทุกสิ่งอย่างใหม่หมด เหมือนกลับเป็นเด็กอีกครั้ง

เมื่อวานก็ครบ 2 เดือน ของการใส่เฝือกพอดีๆ ผลการรักษาด้วยแคลเซียมปรากฏว่า เริ่มมีแคลเซียมไปเกาะแล้ว รอยกระดูกที่หักก็เริ่มจากลงจากฟิลม์ x’ray หมอบอกว่ามันน่าจะติดแล้วแหละ หรือจะใส่ต่อ ง่า ถ้างั้นมันจำเป็นต้องใส่ไหมคะ ผมว่าติดแล้วแหละ เอาออกได้ เย้ เย้ ดีใจที่สุด

ครือๆ เสียงตัด เฝือก ดีใจด้วยนะครับ บุรุษพยาบาลคนนั่นที่ทำคะแนนวันแรกให้ รพ. ไม่งั้นคงเปลี่ยน รพ. ละ วันนี้เจออีกครั้ง เขาก็ค่อยๆ ตัดเฝือกให้ ใช้เวลาหลายนาทีเลยเพราะเขาค่อยๆ ทำ พอแกะออกมา อะไรจะน่าเกียดอย่างนี้เนี่ย เหมือนดักแด้ลอกคราบ ไม่ต้องตกใจนะครับ ปกติคนเราอาบน้ำมันก็ขัดออกทุกวัน แต่นี่มัน 2 เดือนแล้ว ดีนะ ที่ไม่เหม็น 555 จะให้เหม็นได้ไง ฉีดสเปรย์เช้าเย็น 3 กระป๋อง เกือบหมด แป้งที่ผสมอยู่ในสเปรย์ อัดตกค้างอยู่ในเฝือกเต็มเลย ไม่เคยเอาอะไรไปแงะออกมาเลย

แขนยุบเป็นรอยแป้งที่เกาะอยู่ แล้วลีบๆ ส่วนมือก็ บวมๆ แถมมีแผลที่หลังมือ เนื่องจากเสียดสีกับเฝือกอีกด้วย มือช่วยใต้นิ้วก็ด้านซะ แข็งๆ ไปหมดเลย เพราะกำนิ้วลงมามันก็ติดเฝือก ส่วนนิ้วโป้งที่ล๊อกไว้ให้ห่างๆ ก็แข็งตายไม่กระดุกกระดิก สรุปว่าถอดเฝือกกับไม่ถอดไม่ต่างกันเลย ตามคำแนะนำ ของแม่น้องปอนด์ ที่บอกว่าให้ทำการยภาพบำบัดหลังจากถอดเฝือก แนนก็บอกหมอว่าขอทำ แต่หมอไม่ให้บอกว่าเขาก็สอนให้จับของแค่นั่นเองไปหัดที่บ้านเอาเองได้ ไม่มีอบร้อนอบเย็นให้เส้นมันคลายหรอคะ ไม่มีครับ โอ้ย…มอก็จับมือแล้วดัด มีแต่แบบนี้แหละ ต้องพยายามทำเอง มันเป็นธรรมดานะ เพราะ 2 เดือนไม่ได้ใช้งาน กล้ามเนื้อก็ลีบ เส้นเอ็นก็ยึดเป็นธรรมดา แล้วอีก 1 อาทิตย์มาดูผล

คุณหมอ ๆ มีขนขึ้นเต็มเลย ถามหมอว่าขนมาจากไหนคะ ปกติไม่เคยมีนะ เปรียบเทียงสองข้างให้หมอดู นั่นสิ แปลกดีจัง ข้างหนึ่งไม่มี อีกขายละดกเชียว หมอก็ยังสงสัย พยายามเพ่งสายตามาที่มือขวา มันก็มีขนนะครับดูดีๆ สิ แต่เส้นบางๆ อ่อน สงสัยว่าอยู่ในเฝือกอุณหภูมิมันดีพอเหมาะเลยโตเร็ว มีอย่างงี้ด้วยหรอ นั่นสิ หมอก็เพิ่งเคยเจอเหมือนกัน ง่า…..ต้องมาถอดขนมืออีกหรอเนี่ย ปล่อยให้มันปะหลาดๆ อย่างงี้ไปก่อนแล้วกัน

โหย…..โหดมากกว่าตอนใส่เฝือกอีก จับอะไรก็ระบบไปหมด ขากลับบ้านเลยฝึกด้วยการเริ่มต้นจับราวรถเมล์ แว๊บแรกสะดุ้ง เอ้ย ทำไมมันมีเหลี่ยมมากระแทกที่มือ ถึงกลับปล่อยมือ แล้วเอามือขวาลูบราวดู เอ่ย มันก็เรียบๆ ดีนิ จับใหม่สิ มันมีมุมจริงๆ นะ จับยังไงมือก็ไม่โค้ง ลองดู เอี๊ยด น้ำตาแบบเล็ด อยากจะร้องดังว่าเบรคนิ่มๆ ไม่ได้หรอคะ กระชากซะเจ็บปวดเลย คราวนี้เลยเอามือขวามาช่วยพยุงจับไว้ลดแรงกระชาก แต่ก็ยังเจ็บอยู่ดี มันทรมานจริงๆ

กลับบ้านลองเอามือซ้ายหยิบคุณแจมาไขดู แค่หมุนแม่คุณแจง่ายๆ ยังเจ็บเลยนะ ไหนลองเปิดประตูดูสิ ลองดันดู หูยเจ็บปวด วาบๆ เลย เอ้าฝึกต่อไป ลองไขก๊อกน้ำลายมือดู ไหนลองเสียบปลั๊กทีวีสิ ลองกดปุ่มด้วย ใช้มือซ้ายทำทุกอย่างเลย แม้กระทั้งอยากจะเล่น Face Book ก็บอกตัวเองว่าถ้าอยากเล่นก็ต้องใช้มือซ้าย แค่วางโทรศัพท์ ไว้ยังจะพยุงไม่ไหว ถ้าไม่งั้นก็อดเล่น ขอความเดียวพิมพ์ ตั้งเกือบ 10 นาที พิมพ์ผิดพิมพ์ถูก ลบไปลบมาอยู่หลายที จดกระทั่งประโยคนั้นก็เสร็จ

” หัดใช้นิ้วมือ ซ้ายเริ่มจากโหนรถเมล์ เปิดประตูบ้าน เล่นFB น้ำตาแทบหยด กว่าจะคล่องคงชินชากับความเจ็บปวด”

ความรู้สึกที่มีตอนนี้คือมันเหมือนมีสายเคเบิ้ลมายึดไว้ พอพยายามกางนิ้วแล้วรู้สึกมีโครงข่างโยงใย, นิ้วโป้งกับนิ้วชี้ ยังทะเลาะกันอยู่ เหมือนมีขั้วแม่เหล็ก เหนือใต้ ผลักกันตลอดเวลา พอฝืนให้เข้าไปใกล้กันก็เด่งออก อย่างเจ็บ เพราะหมอขังนิ้วโป้งไม่ให้คบกับนิ้วชี้มาตลอด กว่าจะให้มันสนิทกันใหม่คงต้องใช้เวลา ขนาดนิ้วโป้งที่อยู่ใก้ลยังสนิทกันไม่ได้ อย่าเพิ่งไปคิดทั้งทาย ชี้ กลาง นาง ก้อยเลย ยิ่งก้อย คง ต้องอีกนานหน่อยว่าจะไปทักทายได้

ลองดัดๆ ข้อมมันก็ไม่ขยับ แล้วฝืนๆ มันก็เจ็บเหลือหลาย เมื่อเช้าเลยคิดวิธีใหม่ ใช้วิธีการสบัดเหมือนเชียร์ลีดเดอร์ สะบัดๆ พอมันสะมันก็งอลงมาได้ แบบเจ็บเป็นจังหวะ 555 ลองงอขอมือสองข้างเปรียบเทียบ โห…..ไม่มีความโค้งงอของมือซ้ายเลย งอได้ 5 องศาเองมั๊ง ยิ่งด้านหลังมือยิ่งยากใหญ่

เมื่อบ่ายพี่ดุลบอกว่า ให้เอาน้ำอุ่นๆ แล้วดัดในน้ำ ไว้กลับบ้านจะลองทำดู วิธีนี้คงจะดีกว่าที่แนนทำมาละมั๊ง แต่ละท่านั้นเจ็บปวด จากการที่ฝืนเมื่อคืน วันนี้เริ่มชินชากับความเจ็บมาอีกระดับ คาดว่าน่าจะหายในเร็ววัน

พยายามๆ เพื่อจะได้กลับมาปั่นจักรยาน มีของขวัญไว้หลอกล่อตัวเองด้วยว่าต้องหายให้ทัน เพราะจักรยานสีส้มรออยู่ 🙂

Advertisements

4 Responses to “มือเกิดใหม่”

  1. Poom กรกฎาคม 13, 2010 ที่ 7:43 pm #

    โห… อยากเห็นแขนลีบ ๆ จัง 5555 เดี๋ยวก็กลับมาดีเหมือนเดิมเนาะ

  2. BReeZe กรกฎาคม 14, 2010 ที่ 11:03 pm #

    รีบๆหายมาปั่นจักรยานกันนะครับ 🙂

  3. jumjim กรกฎาคม 15, 2010 ที่ 11:47 am #

    จากประสบการณ์ตรง และวิชาการบ้างเล็กน้อย เริ่มออกกำลังกายแบบกร็งกล้ามเนื้อก่อน แล้วค่อยเป็นเคลื่อน ซ้าย ขวา หน้าหลัง เอาอีกมือจับหัวแม่มือข้างที่เจ็บ ค่อย ๆ ขยับ , passive to active excercise , ทำบ่อย ๆ เพิ่มระดับตามความทนต่อความเจ็บปวดที่เราทนได้ อย่าใจร้อนทำมากไปอาจเจ็บปวด เกิดการช้ำหรือ Trauma ได้ และแล้วมันก็จะดีขึ้นจนใช้งานได้ปกติ จนถึงการแช่น้ำิอุ่นช่วยได้ในแง่คลายกล้ามเนื้อ คลายปวด และการไหลเวียนของเลือดค่ะ สู้ ๆๆๆ ค่ะ เดี๋ยวจะได้มาปั่นจักรยานด้วยกันอีก ….. พี่จุ๋ม

    • suthikiat สิงหาคม 31, 2014 ที่ 10:27 pm #

      ผมเพิ่งจะถอดเฝือกมาวันนี้วันที่ 2 หลังจากใส่มา 1 เดือนเต็ม ถอดมาขยับเจ็บมาก เเต่ต้องทนเเละอยากกลับไปปั่นจักรยาน เร็วๆ
      การเเช่ในน้ำร้อนเเล้วดัด เป้งวิธีที่ดีคับลองดู เอาใจช่วยคับ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: