ตะเกียงนำทาง

10 ก.ค.

ทางลัดสู่ความมั่งมี ไม่ต้องแลกมาด้วยการเอาเปรียบ

กว่าจะอ่านจบใช้เวลาอยู่หลายเดือนเพราะพอได้หนังสือใหม่มาก็วางเล่มนี้ลงอีกครั้งแล้วครั้งเล่า

ตอนแรกเห็นหัวข้อ วิศวกรนาซ่า เพื่อนๆ ลองนึกภาพดูวิว่าน่าจะเป็นยังไงเวลากลับมาอยู่เมืองไทย แว๊วแรกที่แนนคิดต้องอย่างเทห์ แต่งตัวโก้หรูแน่ๆ แต่แท้จริงแล้วหาใช่ไม่

มาดูกันว่าแนนได้อะไรจากเขาบ้าง ตอนแรกเห็นบทนำไม่ต่างจากหนังสือพระเลย แต่ภาษาที่ใช้เข้าใจง่ายกว่า เขาสอนให้เป็นนักลงทุนข้ามชาติ วิธีคิดของเขาก็จะมีคำว่า “ถ้า” เขาบอกว่าเขาไม่เก่ง และได้งานที่นาซ่าเพราะฟลุ๊ก

อ่านบทแรกๆ เผลหลับไปหลายที ใครสนใจมายืมได้เหมือนเคย

เอาที่แนนพอจะปรับใช้ไหวมาเล่าดีกว่า สังเกต ไม่ด่วนพิพากษา อารมณ์ประมาณเหมือนอยู่ในศาล ให้สืบหาหลักฐานก่อน เราอาจจะช่วยเข้าไปแก้ปัญหาได้นะ ดีกว่าให้เขาเป็นนักโทษในใจ + ความคิด เราตลอดไป

เรียนรู้ ไม่ใช่ท่องจำ 555 อันนี้เข้าเป้า โป๊ะเช๊ะ ทำไมต้องมีตัดเกรด เพราะแนนก็เรียนไม่เก่งเอาเสียเลย แค่ผ่าน 😛 แต่วิชาที่ปฏิบัติละก็ชอบๆ อย่างวิชาคอมแบบนี้ ตอนเรียนละก็ชอบมาก เรียนเพื่อที่จะแฮ็กระบบตัวเอง

วินัย คือ การทำซ้ำในสิ่งที่ตัวเองไม่ชอบ โดนกันไปเลย 🙂 ไม่ต้องอธิบาย

ให้ความรักก่อนให้ความรู้ พี่มีคนหนึ่งบอกว่าไม่ชอบอ่านหนังสือเลย แต่ทุกวันนี้ติดอ่าน Blog จักรยานของเพื่อนๆ ไปแล้ว

นวตกรรมเกิดขึ้นที่ชายขอบเสมอ ว่าแต่นวตกรรม คืออะไรละเนี่ย การผสมผสานความแตกต่างหรือเปล่าเอ่ย

อย่าสนใจแค่ท่าทาง คำพูด ให้ดูที่เจตนา ความตั้งใจ แล้วใครจะคิดละเนี่ยยากจริง ส่วนใหญ่เขาก็ดูเปลือกก่อน ไม่มีใครไปดูกิ่ง หรือรากใบ

กล้าหาญที่จะทำในสิ่งที่เป็นประโยชน์ ใช่เลยๆ เหมือนอย่างโครงการ Bike Xenger 😀

ทุกอย่างคือการเรียนรู้ ทำในสิ่งที่ไม่เคยทำ แล้วอย่าลืม คิดก่อนทำด้วยนะ

เครารพความแตกต่างของความคิด บางพิธีกรรมความเชื่อที่งมงายของชาวบ้านต่างจัวหวัดที่กรุงเทพไม่มี ก็ทำให้เราไม่รู้จักเพื่อนบ้าน เพราะเขาได้ทำกิจกรรมร่วมกันเลยรู้จักกันทั้งหมู่บ้านไง

ตรงนี้ที่อยากให้ทลายกำแพง ครูนะสิชอบชมแต่คนเก่ง แล้วคนดีที่เรียนไม่เก่งเห็นกันไหมนะ แต่ไม่รู้ยังมีอยู่ไหมไม่ได้ไปโรงเรียนมานาน 🙂

จบด้วยการวางแผนชีวิต
อะไรเป็นแรงบัลดาลใจให้คุณหลงไหลในเรื่องนั้นๆ สนุนสนานไปวันๆ หรอ 555 ส่วนแนนก็ แรงบัลดาลใจบางที่ก็มาจากแรงกดดันนะ ที่บ้านชอบบอกว่าแนนทำไม่ได้ มันเป็นไปไม่ได้ แต่มันคือสิ่งที่แนนชอบนะ ดูแต่การ์ตูนนะแนน โตขึ้นจะทำอะไรกิน เมืองไทยร้อนจะแย่จะซื้อรองเท้าผ้าใบไปทำไม จักรยานห้ามซื้อในกรุงเทพปั่นไม่ได้นะไม่มีที่ปั่น ล่าสุดเลยที่โดน ทำเพื่อสังคมจะเอาอะไรกิน 🙂 เป็นบทต่อไปที่ต้องทำให้ได้ 😀

มีใครโดนแบบแนนบ้างไหมคะ ? 🙂

อยู่รอด หรือ อยู่อย่างเอาตัวรอด
อยู่รอด – พึ่งพาผู้อื่นน้อยที่สุด เรียนรู้ที่จะดูแลตนเอง ประมาณว่าวางแผนไว้แล้ว
อยู่อย่างเอาตัวรอด – ชีวิตไม่สิ้นก็ดิ้นกันไป ดิ้นทุกวัน

อยู่ร่วม หรือ อยู่แยก ไม่ชอบเลยนะอยู่คนเดียว เป็นคนขี้เหงา ไม่ใช่ๆ ในที่นี้หมายถึง ให้มีน้ำใจ แบ่งปัน เห็นใจ ไม่เอาเปรียบ

ต่อมาก็ อยู่อย่างมีความหมาย หรืออยู่อย่างเอามันส์ แนนเคยคิดนะว่าใช้ชีวิตให้มันส์สุดๆ คุ้มดีเนอะ แต่วันหนึ่งก็คิดได้ทริปนั้นเราจะไปลงแทรก คนขับรถขับได้ซิ่ง ฉวัดเฉวียน แนนก็ไม่ได้คิดอะไร แต่พอพี่แอ๊ รู้ว่าคนขับเมาก็จะลงรถ แต่ก็กล่อมจนยอม แต่บอกว่าขากลับพี่ไม่นั่งคันนี้นะ ชีวิตอันมีค่าของแอ๊ ได้ยินแล้ว แว๊บคิดได้ อาชีพพี่เขาเป็นหมอ พี่เขาบอกพี่ต้องไม่เอาชีวิตมาเสี่ยงกับคนแบบนี้นะ คนไข้ของพี่รอพี่อยู่ ไหนจะพ่อแม่ พี่น้อง อีก ขอบคุณพี่สาวที่ช่วยเปิดตาสว่างเปิดสมองของแนนคนนี้ให้ได้คิด

ไม่ได้เกี่ยวกับจักรยาน แต่สิ่งที่แนนได้มา มาจากเพื่อนๆ พี่น้องครอบครัวจักรยานนะคะ เผื่อใครจะได้ประโยนช์ จากสิ่งที่แนนเล่าบ้าง นิดนึงก็ยังดี

ขอบคุณหนังสือดีๆ ของ ดร.วรภัทร์ ภู่เจริญ และสำนักพิมพ์ DMG

อ๋อ วัน พ. นี้ ดร.เขามีบรรยาที่อัมรินทร์พลาซ่า ด้วยนะ 18:30 – 21:00 ห้องประชุมพุทธคายา ฟรีจ้า ใครไปคงจะได้เจอกัน 🙂

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: