พับรถ

5 ก.ค.

งานนี้ทางสมาคมน่าจะจัดเป็นทริปรถพับนานาชาตินะคะ

ผู้หญิงหนอ จะทำอะไร ก็ต้องมีความสวย น่ารักเป็นส่วนประกอบ กว่าจะเชิญชวนเธอมาได้ ต้องใช้ข้ออ้างสารพัด บอกเรื่องสุขภาพ เธอก็ยังงั้นๆ เธอยังวันรุ่นสุขภาพเธอยังแข็งแรง เรื่องการออกกำลังเธอเข้าแต่ฟิตเนส ชวนหลายครั้งมากเธอก็ไม่มา แต่แล้ววันหนึ่งนัดเจอเธอให้มาดูว่าทริปปั่นจักรยานสนุกยังไง

เธอมาถึงเย็นๆ ค่ำๆ ที่หน้าจามฯ จุดนัดหมายประจำของกลุ่ม แล้วเธอก็เห็น จักรยานสีขาว ล้อเล็กคันหนึ่ง ตัวเฟรมสีขาว โค้งมนได้ใจ เธอเริ่มหลงไหลทรวดทรงของมันเข้าแล้ว แนนเลยเสนอขอพี่เจ้าของให้เขายืมปั่น วนเล่นแถวนั้นอยู่แค่นิดหน่อย แล้วเธอก็จำฝังใจว่าฉันอยากได้รถพับแบบนี้

แต่แล้วเธอก็กลับไปเพลิดเพลินตามสไสล์สาวๆ กิน ช็อป เที่ยว จนไม่เหลือเงินเก็บมาซื้อรถพับ คันที่อยากได้

แล้วเธอก็ได้รับข่าวอีกครั้งว่าจะมีทริปรถพับ ปั่นไปบางแสน ดินแดนแสนสุข เธออยากไปมาก คราวนี้แนนไม่ต้อง ยุยงสงเสริม เธอก็สมัครจ่ายเงินเรียบร้อย แนน เราขอยืมจักรยานแนนแล้วกัน ถุงแขน และ หมวก แค่นั้น

ใจเธอยังไม่มาให้จักรยาน แนนบอกให้มาเตรียมตัวล่วงหน้าเธอยังติดดูบอล เยอร์มัน – อาเจน เธอเชียร์ ทีมอาเจน เหมือนสาวๆ สวนใหญ่ เพราะเหล่านักเต๊ะ ช่างเซอได้บาดตาเร้าใจกับหน้าตาเท่ห์สไลด์หนุ่มอาเจน แต่แล้วเธอต้องเศร้ากับความพ่ายแพ้ของความมีระเบียบวินัยของหนุ่มหน้าประหลาดชาวเยอร์มัน ถึง 4-0 แล้วเธอก็ข่มตาหลับ

แต่เช้าเลยนะโทรมมาปลุกแนน เวลานั้นตีห้าครึ่ง เรามาถึงหน้าบ้านแนนแล้ว อืมมมม เดี๋ยวลงไป อดนอนต่อเลย ปลดล๊อกแม่คุณแจ แล้วก็ทิ้งไว้ ด้วยความที่สนิทเลยปล่อยให้จัดการเองเลย แอบมองลอดประตูไป เธอนั้นแต่งชุดออกกำลังกายแบบเข้าฟิตเนสมา มันก็ใช้ได้อยู่หรอกนะ เสื้อยืด กางเกง 4 ส่วน รองเท้าผ้าใบพื้นไม่แข็ง แต่จะปั่นไปได้ถึงไหนกันเชียว

รีบขึ้นห้องไปหาชุดปั่นที่เธอน่าจะใส่ได้ให้ดีกว่า ลึกๆ แล้วก็หงุดหงิดนิดหน่อย ทำไมไม่มาตั้งแต่เมื่อวานที่บอกนะ จะไม่ได้ไม่ต้องวุ่นวานแต่เช้า ไหนจะตัวแนนที่ยังไม่อาบน้ำอีก แขนข้างเดียวทำอะไรลำบากจริงๆ มันจะทำอะไรเร็วๆ อย่างที่เคยก็ไม่ได้เลย

ขนลงมาให้เธอเลือกลอง ทั้งเสื้อ TCC และ เสื้อไม่มีลาย ขาขาวดีกว่า เธอจะได้ขาไม่ดำ แต่แล้วเธอก็ใส่ไม่ได้ เพราะเธอตัวเล็กกว่าแนนหลายเซ็นต์ เอาขาสั้นไปใส่แล้วกัน ที่เธอน่าจะใส่ได้ ใส่ได้เกือบพอดีแต่หลวมนิดหน่อย แต่ว่ามันจะช่วยให้เธอปั่นได้ไกลขึ้น แนนคิดอย่างนั้น หรือถ้าเกิดฝนตก ก็ยังปั่นได้ต่อ เพราะชุดจักรยานไม่เก็บน้ำเท่าชุดฟิตเนส ที่เธอใส่มา

ได้เวลาพี่ตรีมารับเธอปั่นออกถนนครั้งแรกแล้ว ส่วนแนน ค่อยๆ เดินเตาะแตะ ไปที่สมาคม แอบไปนั่งกินข้าวหมูแดง แถวตลาดสวนหลวงมาด้วย แบบว่าหิวมากๆ เพราะกินข้าวเช้าทุกวันจนชิน กว่าจะไปถึงหน้าสมาคม ก็ 7 โมงกว่าๆ ตอนแรกคาดว่าต้องออกหมดแล้วแน่ เพราะเวลานัด มัน 7 โมงตรงนิด แต่ยังโชคดี ที่สมาคมเลื่อนเวลาออกไปอีกนิดหน่อย

ว้าวๆ ตะลึง ตึง ตึง คนปั่นรถพับมากมายลายตา ยิ่งกว่าวันออกทริปปกติของสมาคมอีกนะ อะไรกันนี่ เดี๋ยวนี้คนหันไปปั่นรถพักกันหมดแล้วหรอ เพราะว่ากลุ่มที่มา หน้าตาไม่คุ้นเอาซะเลย ไม่ค่อยจะเห็นอาๆ ขาประจำเลย เห็นวัยรุ่น ไฮเปอร์ มาสเซอ มากับ ฟิกเกียร์ และ อีกกลุ่ม วัยรุ่นปลายๆ

และ ชาวสิงคโปร์ มากับรถพับสีสวยคู่ใจ เห็นแล้วอยากได้มีไว้สักคัน

ปิ๊ดดดดดดดดดดด ออกตัวแล้ว แถวยาวมากๆ รถพับมากมายหลากหลายยี่ห้อ มีตั้งแต่รุ่นชั้นนำ ถึงแบบธรรดา ทุกคนปั่นออกตัวกัน อย่างสนุกสนาน แว๊บเดียวเท่านั้นหน้าสมาคมก็ว่าง เหลือแต่พวกที่เป็นทีมงานเซอร์วิส ทริปนี้เป็นทริปปั่นไปนั่งรถกลับ คราวนี้ก็เลยมีรถเซอร์วิสหลายคัน คันที่แนนนั่ง ทีมปั่นของพี่ๆ อาๆ สเตเดี้ยมไบท์ เขาเช่ามาเองเป็นส่วนตัว แบบว่าจะได้กลับดึก เถลไถล เล่นน้ำที่ชายหาดกันต่อจนอิ่ม

จุดพักที่ 1 ยังอยู่แนวรถไฟฟ้า กำลังจะออกบางนา น่าจะประมาณ เกือบ 10 กิโลจากสมาคมเอง เป็นปั้มน้ำมันใหญ่

พวกเราจอดแวะ ดื่มน้ำ และ เข้าห้องน้ำ ทริปนี้ไปแบบค่อยๆ กระดืบๆ เพราะว่า มีทั้งมือใหม่ แถมล้อก็เล็กด้วยคะ ได้ข่าวว่ามีสมาชิกมาสบทบตรงนี้เพิ่มด้วย อีกหลายคันเลย

รถเซอร์วิส จากที่นั่งมา มีแนนกับ น้องมล นั่งอยู่ข้างหลัง ตอนก็มี เพื่อนใหม่อีกคน ลืมถามชื่อคะว่าชื่ออะไร คอแฮนด์หลวม ปั่นแล้วค่อกแค็ก อันตรายเกิน ก็เลยต้องขึ้นรถเซอร์วิสเป็นคันแรก เท่าที่สอบถาม บอกว่าเสียดายมาก ที่ไม่ลงปั่นต่อจนจบทริป แถมเลือกจักรยานมาผิดคัน ดันเอาเสือหมอบคันเก่ามาซะงั้น รู้อย่างนี้เอาคันอื่นมาแทนดีกว่า คราวหน้าต้องตรวจสภาพจักรยานก่อนออกทริปนะคะ

ออกตัวไปกันต่อ ยังไม่ถึงไหน อาวิชัยขาประจำ ต้องมานั่งกอดล้อ เขาเอารถพับมากัน อาเอาเสือหมอบมาปั่น ก็เป็นต่อหลายเท่าแล้วคะ รถพับใช้ ล้อ 16 หรือไม่ก็ 20 ล้อที่อาใช้ วงเกือบ 2 เท่า ยังคิดว่ากลัวตามไม่ทัน เลยอัดลมจากปั้มใส่เข้าไปอีก ยางฮาฟ อีกด้วย จำได้เลยว่า พี่นายใช้ยาวฮาฟ แตกแล้วปะไม่ได้ อาก็เช่นกัน เบิ้มมมมม ออกมาจากปั้มได้ไม่ไกล

ออกมาถนนบางนา ปั่นมาเรื่อยๆ รถพับทั้งหลายยังสบายดีอยู่ ปั่นได้ฉิวๆ อย่างไม่มีปัญหา แต่แล้วก็มีคนขึ้นรถเซอร์วิสอีกแล้วคะ ดีนะ ที่มีรถเซอร์วิสไว้คอยบริการ เพราะว่า อาคนนี้ตัวใหญ่มากๆ ปั่นเสือภูเขากระแทกหลุมดัง ปั๊กกกกกก ล้อก็เลยโครงเครงๆ แนนลองกดดูว่าซี่ลวดไหนหลวม แต่ปรากฏว่า มันหักเลยคะ หลุดห้อยตองแต่ง จากแกนล้อตรงกลาง

รถเซอร์วิสไปอย่างช้าๆ คอยเก็บตามทางว่าใครไม่ไหว แล้วก็มี จอดแวะปั้มอยู่เรื่อยๆ คราวนี้เป็นหนุ่ม ตาโตใส่แว่น พับรถขึ้นมา รถก็อย่างเท่ห์ หน้าตาก็ดูดี ดูแล้วเห็นว่า ไม่ใช่คนไทยแน่ๆ พอขึ้นรถมา สมาชิกบนรถก็แค่ ส่งยิ้ม แนนเห็นแล้วว่าเขาอาจเหงาแย่ เดี๋ยวจะไม่สนุก เลยเขาไปสนทนาด้วย นั่นๆ คุยกับใครไม่เคยถามชื่อเลยนะแนน

สรุปบทสนทนาเป็นภาไทยได้ประมาณนี้คะ สวัสดีทำไมขึ้นรถเร็วจังคะ ขาเริ่มเจ็บแล้วครับ อ้าวไม่ได้ปั่นบ่อยๆ หรอกหรอคะ ผมปั่นไปทำงานทุกวันเลยนะครับ แต่ว่ามันไม่ไกลขนาดนี้นี่สิ แล้วทริปนี้มากันกี่คน 10 คนครับ โอ้โห เยอะจัง ไม่นะ ปีที่แล้วพวกเรามากัน ตั้ง 15 คนแหนะ แล้วอยู่ที่นี่ทำงานหรอคะ เปล่าครับพวกเราตั้งใจมาเพื่อปั่นทริปนี้โดยเฉพาะ หรอคะ ที่จริงแนนก็เห็นรายชื่อพวกเขาอยู่นะ เลยถามเพื่อนที่สิงคโปร์ไปว่า รู้จักกันไหม สรุปแล้วไม่รู้จักกันเลย พวกเราเป็นกลุ่มรถพับที่โน่น หรอคะ ก็เลยเล่าเรื่องทริปสังขละ ที่กลุ่มไบค์เอด มากันทุกปีให้เขาฟัง ดูเขาก็ตื่นเต้นดี แนนว่าถ้ามีโปรโมทออกไปเขาคงมากัน แล้วมากันกี่วันคะ ผมอยู่ถึงวัน อ. ได้นะครับ แล้วมีวางแผนไปไหนบ้างคะ อ๋อ ผมจะมากิน ๆๆๆ แล้วก็มาให้เขานวดขา มาแบบสบายๆ ไมได้กะไปจังหวัดอื่น กะอยู่แค่ในกรุงเทพ

เธอโทรมาแล้ว แนนเราอยู่ กิโลเมตรที่ 25 ที่ปั้มนะ เราไม่ไหวแล้ว แต่ตอนนี้แนนอยู่กิโลเมตรงที่ 3 เอง รอไปก่อน

เก็บตกตามทางขึ้นมาเรื่อยๆ เริ่มมีผู้ใหญ่ที่ปั่นไม่ไหว ขึ้นมากัน พับรถแล้วขึ้นมานั่งเมาท์ดีกว่า ที่จริงแล้วเรามีรถเซอร์วิส ตั้งหลายคันนะ แต่ทำไมใครๆ ก็มาขึ้นคันนี้ งง จัง เปลี่ยนรถด้วยคะ เจ้าของรถบอก รถคันนี้ของสเตเดี้ยมนะคะ รถของสมาคม จอดรอข้างหน้า ต้องย้ายคันแล้วคะ

ดึ๋ง ดึ๋ง ป้ากกกก ตุ๊บ อะโห สะเทือนไปถึงลำใส้ กระเพราะ ตับไต ทำไมคันนี้ ขับได้กระแทกพวงเครื่องในอย่างงี้ อ๋อที่แท้ ถนน มีเนินหลังเต่านั่นเอง ทำไมชวนนี้ มีหลังเต่าเยอะจัง รู้สึกสะเทือนจากลำไส้ไปถึงดวงดาว นั่งคุยไปหัวเราะ พอรถกระแทกที คำพูดก็หยุดกึก 555 มองหน้ากัน ก็ยิ้ม กับความสะเทือน ไม่รู้จะทำไง จะบอกให้ขับเบาๆ หรือ ช่วยดูเนิน ก็ทำไมได้ เพราะไม่มีช่องว่างให้สนทนาระหว่างคนขับกับคนนั่งอยู่สองแถวด้านหลังเลย

ทยอยกันขึ้นมา พี่ป้า น้าอา อุ่นหนาฝาครั่ง รถเซอร์วิส

กลายเป็นห้องเรียนที่มีแต่เสียงคุยเจี๊ยวจ๊าวสนุกสนาน แนนมองเห็นความสุข เลยบอกให้เธอ ดูเห็นไหมว่า ผู้ใหญ่ พี่ ป้า น้า อา ทั้งหลาย เขามีความสุขกันมากขนาดไหน ได้ออกมาเที่ยว ถึงจะปั่นไม่ไหว ฉันก็จะมา อย่างน้อยก็ดีกว่าอยู่กับบ้านดูละคร ยกหน้าที่สนทนากับชาวสิงคโปร์ให้เธอคุยต่อ เธอก็ยังอายๆ ไม่มีเรื่อยออะไร จะคุยกับเขาเลยแนน เอ้าต้องเริ่มให้อีก รถพับสวยจัง เพื่อนแนนชอบมากคะ

เปิดบทให้แล้วนะ เขาก็คุยต่อกัน แนนสังเกตุดูเพื่อนมองอย่างน้ำลายไหน อยากได้ๆ ไม่ใช่ๆ อย่างคิดมาก ไม่ใช่อยากได้ผู้ชาย แต่อยากได้ รถพับของเขาต่างหาก แนน มันเท่ห์เนอะ ดูสิ เวลาพับรถ มันดูดีมากๆ เลยนะ มันดูเป็นก้อนเหมือนเป็นกระเป๋าเดินทางของนักธุรกิจ เราอยากได้บ้างจัง แนน เราไม่รู้จักยี่ห้อนี้มาก่อนเลยนะ แนนไม่เห็นบอกเลยว่ามียี่ห้อนี้ด้วย แนนก็เลยบอกมีอีกหลายยี่ห้อเลย เห็นไหมคันที่ปั่นผ่านก็อีกยี่ห้อหนึ่ง

มองรถพับของเขาตาไม่กระพริบเลยนะเพื่อนเรา มันก็ไม่แพงมากรอบ ก็แค่ คูณ 3 เท่า ของคันสีขาว ของพี่ตรีแค่นั้นเอง ถ้าเธอจะเอาก็ต้องหยอดกระปุกเอาไว้สักแสน ก็คงจะได้เหมือนอย่างเขานะ ทำไมแพงจัง ก็ใช่นะสิ ดูสิราคาจักรยานเริ่มต้นก็ครึ่งแสนแล้ว ไหนจะเบาะหนังสุดเท่ห์ ไฟท้าย ไฟหน้า กระติก น้ำ กระเป๋าข้าง สารพัด แนนๆ งั้นเรากลับสู่ความพอเพียงของเราคันเดิมดีกว่า รอโบนัสสิ้นปีออกแล้วค่อยถอยมา ดีมาก แต่เราก็ยังชอบคันนั้นอยู่เลย

จอดปั้มอีกแล้ว คราวนี้มีการแจกเข็มด้วยนะ เข็มรถพับอยากได้กะเขาเหมือนกัน แต่ว่าไม่ได้ปั่นก็เลยอดได้ ต้องรอปีหน้า เฮียคากิ แจกรางวัล อะไรนะ แนนยืนเฉยๆ ได้รางวัลด้วยหรอ ทำไมใจดีจังคะ เป็นดินสอกด คงไม่ได้ใช้ เพราะมีแล้วคะ เอากลับบ้านไปให้น้องๆแทน ขอบคุณนะคะ บางคนก็ได้เสื้อ ใครอยู่กลุ่มเอ มาลงชื่อรับเข็มและบัตรขึ้นรถด้วย น้องมลทำหน้าที่ช่วยหารายชื่อ และทำเครื่องหมายว่าใครได้รับไปแล้ว แนนนั้นยืนทืออยู่ข้างหลังน้อง และแล้วก็ได้แบ่งส่วนหนึ่งมาช่วยทำ

เฮ่ย คิดว่าจะมาเป็นตัวเก๊ะกะ ซะแล้วสิ ดีใจจังได้งานมาช่วยทำด้วย ใครที่มีชื่อ ตั้งแต่ ป.ปลา มารับบัตรและเข็ม ได้ที่แนนนะคะ เย้ เย้ รู้สึกมีคุณค่าขึ้นมาแล้วคะ รับไป ทีละคน มาบอกทีละชื่อ ก็ไม่ งง เท่าไร ยังพอหาได้ พอมาที สิบชื่อ เธอๆ ช่วยเราหาหน่อย 555 ยกให้เพื่อนช่วยทำซะงั้น ภูมิก็มาช่วยมองหารายชื่อด้วย พี่ตรีก็มานั่งให้กำลังใจ พี่อีกคนก็มาช่วยแจกบัตรและเข็มกลัดให้ แนนทำหน้าที่อ่านรายชื่อแทน แจกเสร็จแล้วคะ กลุ่ม A ที่จะนั่งรถกลับ ส่วนกลุ่ม B ที่จะปั่นกลับ ไปรับทีหลังนะคะ

หมดหน้าที่แนนแล้ว ออกไปลันลาได้ มองแว๊บไปเห็น พี่ไอซ์ แมน ขอทางด้วยคะ คนยืนกันเต็มเลย จะออกไปทักทายสวัสดี พี่เขาสักหน่อย สวัสดีคะ แนะนำเพื่อนให้รู้จัก ดูจักรยานพี่เขาสิ อยากได้อีกไหม คันนี้สบายนะ นอนปั่นอาบแดนได้เลย 555 เราขอบาย แนนเรากลัวดำ

พี่ปั่นมาจากบางแสนมาตอนรับพวกเราเลยนะ 20 กิโลได้ คนนี้หัวหน้าทีมของพี่ โอ้โห รถเท่ห์จัง สีเลืองแป๋นๆ แถมเป็นนอนปั่นเหมือนกันอีกด้วย แต่คันนี้น่าจะทรงตัวยากหน่อย เพราะมี 2 ล้อ จากนั้นก็ออกปั่นกันต่อ เธอดันเกินมาหิว แนน เราหิวมากเลย แต่เราทนไหวรอไปกินที่บางแสนก็ได้ อีก 20 เองนิ เธอ เชิญ ไปซื้อกินก่อนเลยนะ ข้าวกล่องในมินิมารท์ไปด่วนเลย พอเขาจะออกก็เพิ่งจะกิน มีอย่างงี้ด้วย เสียเวลาคนอื่นต้องรอ รีบเลยๆ ขนมปัง แล้วกันเร็วดี ข้าวกล่องแข็งๆ ต้องรอเวฟ อีกนาน กำลังจะจ่ายเงิน ตามองไปเห็นข้าวไข่เจียว แนนเราขอเป็นข้าวแทนได้ปะ เวฟแค่ 1นาทีเอง รีบเลยนะ

งับๆ นั่งกินบนรถ แนนกินปะ ไม่อะ เรามีนมแล้ว ตามสบาย งับๆ อร่อยดี ขอน้ำหน่อยสิ น้ำๆ อยู่ในเป้ หยิบในกระติกมากินก่อน ขวดนั้นเอาไว้ หมดแล้วค่อยเติม แนนเราง่วงแล้ว เมื่อคืนนอนดึก หลับค๊อกฟี้ๆ zzzZZZ หัวโยกเยก ตัวเอนไปมา ตาปิดไปแล้ว ยังพยายามลืมมาพูด ง่วงจังแนน เราง่วงมากๆ ตาจะปิดแล้ว เราอยากนอน ก็ลงไปนอนสิ พื้นยังว่างๆ แล้วก็จับจักรยานไว้ด้วยนะ ขอยืมมาแล้วก็รับผิดชอบด้วย ถ้าไม่อยากจับ ก็เอาไปพิงไว้ข้างในแล้วเอาเชือกรัดไว้แล้วกัน เธอก็เลยนอนกอดจักรยานไปจนถึง อ่างศิลา ช่างน่าสงสาร แต่ก็ทำไงได้ แนนชอบบแกล้งเพื่อน 555

ระหว่าทาง พี่นัท บลูโอเชียน กับสมาชิก ก็ขึ้นมานั่งด้วย อ้าวจักรยานพี่หายไปไหนคะ ติดไปกับคันเชียวแล้วแนน น่าเสียดายเนอะ ตอนนี้ฝนตกน่าปั่นมากๆ ใช่คะใช่ ปันลุยฝนสนุกมากๆ เธอลงไปปั่นสิ ลุยฝนสนุกนะ ไม่เอา เรากลัวเปียก อะไรกันเนี่ย เปล่าหรอก เราเจ็บก้นด้วย 5555 มันก็อย่างงี้แหละ นี่ขนาดให้ใส่กางเกงจักรยาน และนั่งเบาะโซฟาแล้วนะ

พวกที่ปั่นจักรยาน อดทนมาเลยนเนอะแนน ใช่สิ พวกเราอดทน และ แข็งแรงมาก มีอยู่ 2 อย่าง ติดใจกับเลิกไปเลย แนนเราเก่งปะ ปั่นได้ตั้ง 38 กิโลนะ สำหรับครั้งแรก ถ้ามี 5 ลำดับให้เราลำดับไหนหรอ สำหรับเริ่มปั่นได้ไกลอย่างนี้ 555 แกล้งต่อไม่เลิก ไม่อะ ธรรมดา เราให้ลำดับ 1 แค่นั้น เริ่มต้นมันต้องได้ไกลกว่านี้สิ 555 หน้าง๋อยไปเลย โหยไม่ให้กำลังใจกันเลย ชอบๆ กดดัน

ที่จริงก็เก่งแล้วละ ตอนแรกตั้งไว้ แค่ ไม่กี่โล ไม่ใช่หรอ เพื่อนยังไม่รู้ จนกว่าจะอ่านเจอ 5555

ถึงศาลเจ้านาจา สวยจังเรายังไม่เคยมาเลยนะแนน อืม ถ้าปั่นมานะ จะพาเข้าไปเที่ยวแต่เรามารถเซอร์วิส เลยไม่ได้เที่ยวนะ เพราะเดี๋ยวเขารอนาน

ไปกินข้าวกันดีกว่า แนนเขามีขายหอยนารมด้วย เราอยากจะซื้อกลับไปนั่งกินที่ออฟฟิตพรุ่งนี้ อยากกินหรอ กินตรงนี้เลย ไม่ต้องแบกกลับ แต่เราอยากไปนั่งกินที่ออฟฟิต เชิญชิมตามสบายเลยคะ ชิมสิ งับ อร่อยมากเลยแนนมันสด กรอบ หวาน มาก 1 กล่องคะ แนนสั่งไปนั่งกินที่โต๊ะ อยากกิน กินที่นี่ จะแบกยังไง เรามาจักรยานนะ จ๋อยไปอีกรอบ

พี่ๆ ชาวจามฯ ปั่นผ่านพอดี โทรหาดีกว่า ชวนมากินข้าวด้วยกัน เดี๋ยวพี่ไปหานะ พี่ตรีรับสาย แว๊บเดียวปั่นมา พี่กินอิ่มแล้ว ที่โรงเจ ตรงข้ามนี่ไง อร่อยมากๆ มีจับฉ่าย โหย…น่าเสียดาย แนนอยากกินบ้าง ผัก ผัก ผัก แต่ว่ามื้อนี้ พี่นัท ใจดี เลี้ยงทั้งโต๊ะเลย ตั้งเกือบสิบคน พี่นัทเลี้ยงหมด ใจดีมากๆ ขอบคุณมากๆนะคะ มากับจักรยาน พี่อาๆ ใจดี กับแนน แบบนี้ประจำเลย แนนเราอิ่มมากอิ่มไปถึงพรุ่งนี้เช้าเลย

ไปกันต่อ เลี้ยวไปตามทาง เริ่มเห็นชายหาดอยู่ทางขวามือ ว้าวๆ ทะเล ทะเล ไม่ได้มานานเลย บางแสนคราวนี้ เจริญ และ สวย กว่าก่อนมากๆ คืนวัน ศุกร์ เสาร์ มีงาน วอกกิ้งสตีทด้วย อยากมากเดินจังเลยคะ ที่จุดวงเวียน ยืนกันเต็มเลย ชาวจักรยานทั้งนั่น มากมายลายตา เลยแล้วคะ จอดๆ รถแล่นผ่านวนเวียนไป น้องคนหนึ่งรีบดึงสาย น่าจะเป็นกระดิ่ง ดังไปในห้องคนขับ เขาไปวนรถกลับมานะ จอดแล้ว รีบลงเดิน ไปรวมกลุ่ม

มองๆ หา พี่ชาวจามฯ อยู่ไหนกัน โน้นไง บนสุดเลย ตัวเขียวๆ ขึ้นไปรวมกลุ่มถ่ายรูปกับพี่ๆ แช๊กๆ

แอบเห็น เสื้อทีมตัวหนึ่งโดนตา มีลายทะเล และนกนางนวล บินอยู่บนเสื้อ นั่นทีมอะไร เสื้อเหมาะกับอยู่ริมทะเลจัง มองดูอีกครั้ง มีคำว่า L.T. บางแสน ลืมคิดไปเลย ว่าเพื่อนคนหนึ่ง อยู่บางแสน น่าเสียดายจังที่ไม่ได้เจอ

ภูมิบอกเราไปอาบน้ำก่อนนะ แนน ไหนๆ ก็เอาเสื้อมาเปลี่ยนแล้ว แนนไปรอที่รถดีกว่า อ้าว ที่นั่งเต็มหมดแล้ว คันที่เดินผ่าน พี่ๆ กลุ่มจามฯ นั่งกันคันนี้ ไปย้ายมานั่งคันนี้กันดีกว่าเธอ ย้ายแค่หมวกมาก็พอ จักรยานอยู่ที่เดิมได้ไม่มีปัญหา จุดหมายปลายทางสมาคมเหมือนกัน ย้ายมานั่งคันนี้ ยังมีที่ว่างแต่ไม่มีที่วางจักรยาน ขึ้นมาเลยครับภูมิ พี่คนหนึ่งเอาจักรยานขวาอยู่ ภูมิก็เลยต้องมุดขึ้นมา

โอ้โห ภูมิ ครับ อาบน้ำแล้วหรอ ทำไมขาดำ แขนดำ มือ ดำ ไปหมดเลย เรามุดขึ้นมาจากข้างๆ สงสัยโดนท่อ ไอเสียละมั๊ง มันเลยดำ ฮ่า ฮ่า ฮ่า อยากจะหัวเราะ ยิ่งพูดยิ่งป้าย เหงื่อที่ปาดหน้า มือที่ดำ ก็ทำให้หน้า แต่หัว ดำไปหมด แล้วภูมิมีผ้าเช็ดหน้าไหม ไม่มี งะ ทำไง กระดาษก็ไม่มี เอาผ้าเช็ดหน้าแนนไปแล้วกัน ไม่งั้นแนนคง นั่งขำไปตลอดทาง ฮ่า ฮ่า ฮ่า

พี่ๆ ป้าๆ ยืนรอกันเต็ม ไม่มีที่วางจักรยาน พี่แก่อาสาจัดที่วางใหม่ให้ 24 คัน ต้องวางให้ได้ คันนี้ตอนนี้ แค่ 14 คันเอง

เห็นพี่แก่จัด วางใหม่เรียบร้อย เหลือที่นั่งแค่ ครึ่งนึง เพราะจักรยานถูกวางพาดชิดในทับเบาะ ก็เลยบอกเพื่อน ว่าเราไปนั่งที่รถพ่วงดีกว่า ไปภูมิ เราไปนั่งคั้นนู้นดีกว่า

หอบหิวของพะรุงพรัง กระเป๋าหนักมากภูมิแบบกอะไรมาครับ โซ่นะ งั้นช่วยถือแค่หมวกนะ เดินๆ กันไป ข้ามถนนสองที ตรงวงเวียนก็มาถึงที่จอดรถพ่วง ดูแล้วเหมือนที่คุมขังนักโทษจัง มันดูทึบๆ มีแค่ประตูลูกกรงเล็กๆ แว๊บแรกของความรู้สึก

แต่ว่าสีมันน่ารัก เต็มแล้วไปขึ้นหลังกะบะเลยแนน อะนะ คันนี้หรอแนน ใช่แล้ว เธอบอก เหมือนรถขนไก่ อะนะ ขึ้นไปเถอะ ที่นั่งดูสบายๆ มีเบาะนุ่มๆ ด้วย

หน้าต่างเปิดได้นะ ปล๊กล๊อกแล้วเปิดยังไงหรอคะ ดันออกดึงเขาหรือว่าอย่างไร ดึงลงมา ดึงแล้วไม่ได้ ภูมิช่วยทำให้อะ สำเร็จแล้ว มันฝืดไปหน่อย พี่ตรี พี่นาย ย้ายมานั่งด้วย ทั้งหมด 5 คน รถใกล้จะออกพี่เดียร์มาเพิ่มอีกคน ทั้งหมด 6 คน นั่งกันสบายๆ นั่งไปก็มองออกไปนอกลูกกรง เหมือนไก่ จริงๆ ด้วย ฮา ฮ่า ฮ่า มองไปข้างหลัง รถพ่วงเขียวๆ ดูน่ารักจัง เหมือนรถเด็กเล่น ของเล่นโมเดล น่ารักๆ ชอบๆ

เฮฮาสนุกสนานมากๆ คุยกันสาพัดเรื่องราว ทั้งไม่มีสาระ และเป็นงานเป็นการ นั่งอยู่ในกรงขังไก่ ก็ดีอย่างนะ เพราะว่าเราได้รู้จัก สนิท พี่เขามากขึ้น แถมซื้อขนมและน้ำมาฝากพวกเราด้วย ขอบคุณพี่เดียร์มากๆ คะ เพิ่งรู้ว่าพี่ทำงานอยู่ใก้ลสมาคมมากๆ แค่สนามกีฬา ตรงนี้นี่เอง

แนน สงสัย ภูมิหาอะไร แว่นเรา ไม่รู้อยู่ไหนละ อะนะ หล่น ในกระเป๋า หรือว่าระหว่างทางที่เราเดินมาขึ้นรถพ่วงหรือเปล่านะ ฝากพี่ๆ อาๆ ที่ปันไปบางแสน ทุกคนด้วยคะ หากว่าใครเก็บแว่นตา เลนส์ใส ได้ ฝากคืนไว้ ที่สมาคม หรือติดต่อกลับมาที่แนนก็ได้นะคะ

นั่งกัน เมาส์มัน จนไม่ได้หลับกันเลย ตอนนี้อยู่ถึงกล้วยน้ำไท แล้ว มีคนขอลงกลางทาง 1 คน พี่อยากเข้าห้องน้ำมากๆ เลย แต่ก็ทนไหวอยู่ พี่เดียร์บอกอย่างนั้น อาเอี่ยมที่ขับรถหน้าตาใจดีมากๆ ก็เลยแวะจอดที่ปั้มให้คะ รีบๆ เร็วๆ เราจอดขว้างเขาอยู่ สรุปก็มี แค่พี่เดียร์ และ เพื่อน ลงไปเข้าแค่นั้น

นั่งต่อมาจนใกล้ถึงสมาคมแล้ว เลี้ยวเขาซอยแถวจุฬา เหมือนกับว่าจะเก็บสแปร์ข้างทาง 5555 แค่คิดไปเอง เพราะอาเอี่ยมขับเก่งมากๆ ไม่มีเฉียดฉิวร้านค้าแถวนั้นให้เสียวเล่นเลย แนนรู้สึกว่ามันน่ารักดี เหมือนรถพาเด็กๆ ไปเที่ยวทัศนศึกษาตอนเด็กๆ เห็นรถพ่วงแล้ว คิดถึงสมัยที่ยังอยู่อนุบาล น่ารักจริงๆ อาคิดได้ไง ตอนเลี้ยวมองเห็นตัวรถข้างๆ มีไฟดีแดง วงกลมติดไว้ มองแล้วเหมือนไฟท้ายจักรยานเลยคะ ถ้ามีกระพริบ แว๊บๆ สักหน่อย ใช่เลยๆ

ถึงที่สมาคม มากันหมดแล้ว แต่จักรยานพี่ตรี คันเดียวที่ยังไม่มาถึง พวกเราก็หิวมากด้วย เดินไปกินผัดไทยกัน ไหนมาบอกว่าอิ่มไปถึงเช้าไง 555 กินหมดจานจนได้ ก็เราหิวนะแนนก็….555 กลับมาเศร้าเลย ไฟท้าย แนนติดไว้ 2 อัน หายไป 1 อัน อันที่หาย เป็นอันที่อยู่ใต้อานเสียด้วย ส่วนอันที่อยู่น่าจะหายมากกว่า เพราะติดไว้ที่ตระแกรง ถ้าเทียบว่าหล่น คงไม่มีโอกาส เพราะแนนใช้มา กับหลายสภาพถนนมันไม่เคยหล่นเลยนะคะ

ใครนะใจร้าย เอาของที่ไม่ใช่ของตัวเองไป จอดไว้ที่หน้าสมาคมแท้ๆ ยังหายไปได้ เอ๊ หรือว่าคราวนี้จะหล่น ลองไปหาบนรถ ก็ไม่เจอนะ จะว่าหล่น ก็ไม่น่าใช่ จากการประเมิน ของพี่ๆ ที่อยู่ด้วยกัน เป็นไปไม่ได้เลย ฝากด้วยนะคะ เผื่อว่า 1% ที่คิดว่าหล่น อาจจะเป็นจริง ถ้ามีใครเก็บได้ฝากคืนไว้ให้ที่สมาคมด้วย

พี่หล่อคะ ขอบคุณมาก ให้อันใหม่มาแทน แต่แนนอยากได้อันเก่ามากกว่า ถ้าหาเจอนะนะ แบบว่าคนซื้อเข้าตั้งใจซื้อมาฝาก เลยไม่อยากให้มันหายไป

ทุกคนก็ปั่นจักรยานกันกลับ เพื่อนก็ปั่นจักรยานกลับมาคืนแนนที่บ้าน แนนว่าจะนั่งรถเมล์กลับแล้ว แต่ภูมิก็อาสามาส่งให้ถึงบ้าน ขอบใจมากๆ นะครับ

ทริปนี้ น่าเสียดายต้องบอกอย่างนั้น เพราะไม่ได้ปั่น ท่ามกลางสายฝน ถนนทางไปก็มีแดด แต่ไม่ร้อนมากด้วย และทริปที่จัดก็แค่ปีละครั้งเอง ฝากทางสมาคม แนนว่าทริปนี้ ประชาสัมพันธ์ดีๆ น่าจะมีพี่น้องนักปั่นต่างชาติมากร่วมมากกว่านี้ก็ได้นะคะ ดูจากตัวอย่างพวกสิงคโปร์ ยังลงทุนขึ้นเครื่องบินกันมาเลย แนนว่าถ้าประชาสัมพันธ์จริงจัง มาอีกหลายชาติแน่ๆ ใครๆ ก็อยากมาเที่ยวเมืองไทยอยู่แล้ว รถพับก็ขนมาได้ไม่อยาก ได้มาปั่น และเที่ยว ได้รู้จักเพื่อนคนไทย คนไทยได้มีเพื่อนต่างชาติ เผื่อว่าคราวหน้า จะได้ไปปั่นเล่น แถวยุโรปบ้าง

ฝากพี่ๆ อาๆ ทีมงานสมาคม จัดทำคลอด Thailand International Folding Bike ในปีหน้า หากว่าต้องการความช่วยเหลือด้านภาษา และสิ่งพิมพ์ สวยๆ ติดต่อมาได้คะ แนนและ ชาวจามฯ จะช่วยทำให้คะ ยินดีๆ

Advertisements

9 Responses to “พับรถ”

  1. BReeZe กรกฎาคม 5, 2010 ที่ 2:07 pm #

    น่าสนุกจัง เสียดายไม่ได้ไปด้วย
    ทริปหน้าไม่พลาดแน่ๆ ^^

  2. Poom กรกฎาคม 5, 2010 ที่ 2:20 pm #

    แนนครับ ผ้าเช็ดหน้าแนน มันดำปี๋เลย ซักไม่ออก เดี๋ยวผมซื้อผืนใหม่ให้แทนได้มั้ย 😛

    • nonlany กรกฎาคม 5, 2010 ที่ 3:24 pm #

      555 ได้สิ เอาแบบเดิมนะ นุ่มๆ แบบนั้นแหละ

  3. Poom กรกฎาคม 5, 2010 ที่ 3:37 pm #

    หาได้ที่ไหนอะ…

    • nonlany กรกฎาคม 5, 2010 ที่ 3:42 pm #

      55 นั่นสิ ลองดู Diso มีป่าวไม่รู้ เอาที่คล้ายๆ แบบเดิมก็ได้ แต่นิ่มๆ 😀

  4. Poom กรกฎาคม 5, 2010 ที่ 5:21 pm #

    hai! wakarimashita! daiso e ikimasu…

  5. Dee กรกฎาคม 5, 2010 ที่ 5:37 pm #

    ขอบคุณนะครับที่ช่วยเก็บบันทึกความสนุกสนานดี ๆ ให้ได้อ่านกัน ^-^

  6. Ice man กรกฎาคม 7, 2010 ที่ 12:02 am #

    สวัสดีน้องแนน..
    เล่าเรื่องได้สนุกเหมือนเดิมเลยนะ ขอให้แขนหายไวๆ..นะแนน

  7. Ice man กรกฎาคม 7, 2010 ที่ 11:05 pm #

    รู้สึกว่าเพื่อน้องแนนจะเป็นดาวไปแล้ว…55 รีวิวในThaiMTB รูปเยอะจัง..อิอิ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: