บทที่ 15 รั่วแล้วปะ

7 มิ.ย.

หลังจากไปออกทริปมาหลายๆ ครั้ง ยางรั่วแต่ละครั้งก็ไม่เคยปะ มีพี่ๆ เปลี่ยนให้แล้วก็บอกว่า แนนเก็บไว้เอาไปปะนะ ก็ได้แต่ซื้อยางเส้นใหม่สำรองไว้ทุกครั้งเวลาไปออกทริป คราวนี้จัดห้องนี่สิ อะไรกันนี่ ยางในเต็มไปหมดเลย รั่วๆ ทั้งนั้น ทั้งหมด 5 เส้นได้ที่อยู่ในลังเพราะยังปะยางไม่เป็น

วันนี้แนนจะไปเรียนปะยางเจอกันที่สตูอ.ชายนะ เลินงานก็ตรงหรี่ไปหา วันนี้เอายางรั่วๆ ที่เปลี่ยนไว้มาปะคะ

T : งั้้น เรามาดูก่อนนะครับว่า อุปกรณ์ที่ต้องใช้ปะยางมีอะไรบ้าง
N : ไม่ใช่สติเกอร์แผงนี้หรอคะ ตอนไปซื้อคนขายแนะนำมา เขาบอกว่าแค่แปะลงไปที่รอยรั่ว
T : อืมม…แต่วิธีการที่ อ. จะสอนแนนวันนี้มันคนละอย่างกัน อ. เปิดกล่องเล็กๆ ที่หยิบจากกระเป๋๋าให้ดู

ในกล่องนั้นมี กาวยาง แผ่นปะยางหลายขนาด กระดาษทราย ที่งัดยาง แผ่นเหล็กเล็กๆ

T : เดินไปหยิบที่สูบลมมาให้ อ. แล้วก็ไปรองน้ำใส่กะละมังมาด้วยนะ
N : คะ เตรียมอุปกรณ์เรียบร้อย

T : แนนลองสูบลมเข้าไปในยางสิ

ฟูดๆ ฟูดๆ สักพักยางก็พองแต่ทำไมหน้าตามันประหลาดจัง ไม่กลมอย่างที่คิด ปิดโค้งงอเป็นรูปอะไรก็ไม่รู้

N : อ. คะ ยางเสียไหมเนี่ย หมดอายุหรือเปล่า ทำไมมันยาวเกินวงล้อจริงคะ
T : ไม่เป็นไรครับ ใช้ได้ ลองเอามือลูปๆ ดูสิมีลมออกไหม
N : ไม่เจอเลยคะ
T : งั้นลองใช้ความรูปสึกแถวหน้าดูสิ ยกยางขึ้นมาเหนือใบหน้าแล้วหมุนไปเรื่อยๆ เพื่อสัมผัสความรู้สึกดูว่ามีลมปะทะมาที่หน้าไหม
N : อ. ขา สงสัยหน้าด้านเดินคะ หาไม่เจออยู่ดี
T : ใจเย็นๆ นะค่อยๆหาไป ถ้าไม่งั้นลองเอาแช่นน้ำดูสิ ค่อยๆ กดยางแต่ละส่วนลงน้ำนะ

ปุ๋ง ๆ ปุ๋ง ๆ

N : อ. เจอแล้ว
T : นั่นแหละ เอาปากามาวงไว้นะครับ จะได้ไม่ลืมตำแหน่ง แล้วลองหาดูอีกนะ เผื่อมันยังมีรอยรั่วอื่นอีก เอาให้ครบรอบเส้นเพื่อความชัวร์นะครับ

สรุปว่ามีแค่ 1 รูรั่ว

T : หยิบกระดาษทรายมาขัดสิครับ
N : ทำไมแผ่นเล็กจังคะ
T : มันเป็นขนาดพกพาไงละ
N : อ๋อ

ฝืดๆ ฉึกๆ

N : ทำไมต้องขัดด้วยคะ ปะเลยไม่ได้หรอคะ
T : ปะเลยมันจะไม่อยู่เอาครับมันต้องขัดให้มันมีพื้นผิดขรุขระเวลาปะลงไปจะได้ติดอยู่ครับ

ขัดๆ ขัดๆ

N : พอใช้ได้ยังคะ
T : อีกนิดให้เส้นนูนๆ เรียบเลยนะครับ
N : เรียบแล้วคะ
T : ดีมากใช้ได้แล้วครับ

T : ต่อไปก็ทากาวไปที่ยาง แล้วปาดให้ทั่ว ถ้ากลัวมือเลอะก็เอาแผ่นเหล็กเล็กๆเกลี่ยไปมา ไม่ต้องหนามากนะครับ
N : คะ จุดแค่นี้พอไหมคะ
T : ไม่พอครับ ต้องใหญ่กว่านี้ เอาให้ใหญ่กว่าแผ่นปะนะครับ
T : เดี๋ยวๆ จะปะเลยไม่ได้นะแนน ต้องรอให้แห้งสักพักก่อน

แว๊บนึง นับ 1-10 ช้าๆ

T : ปะได้ละครับ

แปะลงไป ป๊าบบ……..

T : กดๆ ดึงด้วยแนน

อึดๆ ยืดๆ ทุกทิศทาง

T : ไหนเอาผลงานมาให้ อ. ดู ใกล้ๆ สิ
T : อืม ใช้ได้ หัดทำบ่อยๆ ก็เก่งเอง
T : เหลืออีก 4 เส้นค่อยๆ ทำไป

เกือบชั่วโมงผ่านไปปะได้เส้นเดียวเองนะคะ

N : แง้ แง้ พี่ๆ คนไหนใจดีมา ช่วยปะยางหน่อยสิคะ

อดปั่นเลยคะวันนั้นเพราะมัวแต่ปะยางจนดึก

ยางก็เป็นรอยจ้ำนูน เหมือนแปะกอเอี๊ยเลยคะ 555
รั่วแล้วปะ รั่วแล้วปะ กลายเป็นเท้าแสนปมไปเลย 🙂

คราวนี้ก็เอายางที่ปะแล้วไปเป็นยางสำรองสำหรับออกทริปได้แล้วคะ ถ้าไม่พกเลย คงไม่ได้คะ เพราะมันยากเกิน และเสียเวลาเพื่อนๆ พี่ๆ ที่ออกทริปด้วยกัน ถ้าให้แนนนั่งปะตรงนั้น 555 พี่ๆ เขาคงไปถึงอยุธยากัน แนนคงยังนั่งปะยางอยู่รังสิต

Advertisements

2 Responses to “บทที่ 15 รั่วแล้วปะ”

  1. Poom มิถุนายน 7, 2010 ที่ 9:31 am #

    “หน้าด้านเกิน” มีมุขอีกนะแนน 🙂

  2. โต้ง มิถุนายน 7, 2010 ที่ 8:00 pm #

    อาทิตย์ก่อนตอนงาน จักรยานสีลมก็ไปช่วยเพื่อนปะยางมา สงสัยจะสูบลมมากไปหน่อย ยางระเบิด เต้นสมาคมเงียบหมด กลัวโดนลูกหลงน่ะครับ55555

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: