ตีสามมมมมม…………(สีชัง ตอนจบ)

4 มิ.ย.

เรื่องเล่าจากเกาะสีชัง ภาคจบ. แล้วคะ

ทำไมอาๆ ขยันตื่นเช้ากันจังแนนเพิ่งนอนไปสองชั่วโมงเองนะคะ

หา……….ตีสามมมมมม…………มองออกไปดูทางขวาที่หน้าต่าง พี่หล่อยังหลับ คร็อกฟี้………zzZZ มองซ้ายอีกครั้ง ภูมิก็ยังหลับ….zzzzz……ZZZ กว่าจะหลับได้ก็ตี 1 แล้วนะ ดื่มน้ำเยอะเกิน ตี 2 ตื่นมาเข้าห้องน้ำอีก แต่แล้วตี 3 อาๆ ก็ตื่น ต้มกาแฟ อะไรกันเนี่ย ทำไมตื่นกันเร็วจัง แนนเพิ่งจะนอนได้แค่ 2 ชั่วโมงเองนะ ขอนอนต่ออีกหน่อยดีกว่า พยายามไม่ฟังเสียงรอบข้าง พี่ม้อยก็ตื่นซะแล้ว แนนๆ ขยับมานอนอีกด้านสิ แสงจะได้ไม่ส่องตา อ้าว ทำไมไม่บอกพี่ละคะจะได้ย้ายให้เมื่อคืน พี่ก็นอนเอาผ้าคาดตาไว้ทั้งคืนเหมือนกันให้มันมืดๆ ก็เลยไม่รู้ว่ามันทิ่มตาแนนจนไม่ได้นอน งะ เป็นงั้นไป

ปรับมุมนอนเป็นขวางอีกทาง แนนๆ นอนอย่างนี้พี่ออกไ ม่ได้ กลับด้านเอาหัวมาทางนี้เวลาพี่ออกจะได้ข้ามขาแนนไป คะ ปรับมุมอีกที ว่าจะนอนหลับ ตี 5 ค่อยตื่น เรือออก 7 ครึ่ง ยังไงก็ทัน ปรู๊นนนนนนน……..ปรู๊นนนนนนน……..เสียงกาต้มน้ำร้องดัง อ้าวใครจะกินกาแฟน้ำเดือนแล้วมากินได้เลย เพิ่งตี 3 ครึ่งเองนะคะ เช้าแล้วๆ อาสักคนพูดขึ้นมา แต่มันก็เสียงดังอยู่นะ พูดเบาๆ ยามเช้า

อาสักคนไปเปิดไฟเปิด พรึบๆ คราวนี้ สว่างจ้า เลย ลุกขึ้นมาดูผ่านหน้าต่างเต้นท์ หา…………….รอบด้านตื่นกันหมดแล้ว อาบางคนเก็บเต้นท์เรียบร้อยแล้วด้วย อะไรจะรีบขนาดนั้น ตื่นได้แล้ว คะ ตื่นก็ตื่น หน้าตางัวเงียมากจะให้นั่งหลับตรงไหนก็ได้ แต่ก็เกรงใจเผื่อพี่ยาวจะเก็บเต้นท์ เพราะพี่ม้อยก็อาบน้ำเรียบร้อยแล้ว

ตีสามครึ่งลุกไปอาบน้ำแปรงฟัง เจอคุณแม่น้องปอนด์ที่หน้าห้องน้ำ เตรียมตัวอาบน้ำ วันนี้พี่จะสระผมด้วย โห…….แนนคงเก็บไปสระที่บ้าน แปรงฟันเรียบร้อยก็กลับไปเตรียมเสื้อผ้ามาอาบน้ำ กลับมาห้องน้ำอีกที ห้องน้ำที่ใช้ประจำมีคนเข้า ก็เลยหาห้องที่สะอาดที่สุด แต่ว่า น้ำไม่มีทำไงนี่สิ ก็เลย เอาขันตักทีละขัน เดินไปเดินมา ตัด โครม โครม 3 ครั้ง แม่น้องปอนด์ ได้ยินเสียงดัง ตะโกนบอกว่า แนนรออาบน้ำห้องพี่ดีกว่า เดี๋ยวพี่เสร็จแล้ว คะ ได้ ยืนรอ

ซูซ่า….แม่น้องปอนด์อาบน้ำอย่างชื่นใจ ออกมาแล้วก็บอกแนนๆ รอตรงนี้เดี๋ยวพี่เติมน้ำให้ ตักน้ำจากบ่อใหญ่ๆ ที่อาเสแดงรองไว้ให้เมื่อวานใส่ถัง จ้วง แล้ว จ้วง ซูม..ซาม ซูม..ซาม อีก จนน้ำเต็มถัง แล้วเอาไปเทใส่บ่อเล็กๆ ที่ห้องน้ำให้ เท่านั้นยังไม่พอกลัวแนนอาบได้ไม่ชื่นใจ หิ้วน้ำมาให้อีก 1 ถัง ขอบคุณแม่น้องปอนด์มากๆ นะคะ แนนยังคิดอยู่เลยว่าต้องเดินอีกกี่รอบ น้ำที่ตักทีละขันใส่บ่อถึงจะพออาบ

อาบน้ำสดชื่นออกมา ตั้งใจว่าจะมากินเนสวีต้าที่อาแบ่งให้เก็บไว้ ปรากฏว่าร้านกาแฟของอาปิดแล้ว เก็บของทุกอย่างใส่กระเป๋าเรียบร้อยเตรียมออกเดินทาง บนโต๊ะที่วางของกันเต็ม ทั้งกาต้มน้ำ และ ของกินเล่น ก็ไม่เหลืออะไรให้เห็นมีแต่ความว่างเปล่าของโต๊ะขาวๆ………..หิวก็หิว แต่ต้องอดทนไว้

เก็บเสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋า เพราะพับแล้วใส่ถุงนอนลงไปด้วยแล้วมันปิดมันได้ มันอ้วนเกินไป อาสุทธิชัย อาสาจะช่วยแต่แนนอยากลองทำเอง ในที่สุดก็ปิดซิบได้ แล้วก็เปลี่ยนรองเท้าแตะ ที่ยึดอาไว้ตั้งแต่เมื่อวาน เพิ่งจะคืนตอนเช้าเพราะรองเท้าเปียกฝนหมดเลย ใส่แล้วมันชื้นๆ เช้านี้รองเท้าถุงเท้าแห้งพอดีเพราะตากมา 2 วัน

พี่ๆ อาๆ ทุกคนบอกตลอดเวลาว่ามีให้อะไรให้ช่วยบอกเลยนะ ไม่ต้องเกรงใจ ขอบพระคุณหลายสำหรับความมีน้ำใจของทุกๆ คน แต่แนนอยากฝึกตนให้ช่วยเหลือตัวเองให้ได้ จดสุดๆ ทำไม่ได้แล้วค่อยร้องเรียกให้ช่วย อย่างเปิดขวดน้ำ หรือ แกะเปลือกผลไม้

หิวแล้วๆ ใครเสร็จแล้วออกไปกินข้าวก่อนเลยนะ ไม่ต้องรอกัน แล้วไปเจอกันที่ท่าเรือ มองซ้ายมองขวาหา ภูมิ อยู่ไหนจะชวนเดินไปกินข้าวเช้ากัน เจอแล้วอยู่นี่เองกำลังเก็บของอยู่เกือบเสร็จละ ออกไปดูว่าเขาขายอาหารเช้ายัง แล้วไปเดินเล่นกันต่อ เขากระเป๋าทั้งหมดกองไว้ตรงนี้รวมกัน รอรถเซอร์วิสมาขนไปให้

เช้านี้ภูมิก็เลยอดปั่นจักรยานเหมือนเขาเพราะต้องเดินเป็นเพื่อนแนนอีกครั้ง เดินๆ ไปตามทางชาวบ้านส่วนใหญ่ยังไม่ตื่นนอน มันเพิ่งตี 5 ครึ่งเอง ว่าแต่ที่นี่ไม่มีชมรมวิ่งเพื่อสุขภาพหรอ ถ้ามีมันก็น่าจะมีคนออกกำลังกายบ้างนะ ไม่เห็นมีใครวิ่งเลย เราคุยอะไรกันบ้างเยอะแยะมากมายอีกแล้ว

เจอแล้วอาหารเช้าเรา แวะเลยที่กว่า มีพี่ๆ อาๆ จักรยานนั่งกินอยู่ โจ๊กยามเช้า หมูกับไข่ 2 ชาม ไม่เอาเครื่องใน แล้วไปนั่งรอที่โต๊ะ แมลงวันเยอะอีกแล้ว กินไปไม่สนใจ เพราะโจ๊กยังร้อนแมลงวันไม่มาตอม หมดแล้วเตรียมจ่ายเงิน จะหยิบเงินก็ลำบาก หยิบช้าอีกต่างหาก กว่าจะหยิบได้ภูมิจ่ายให้เรียบร้อย มื้อนี้เลยกินฟรีอีกละ ขอบใจมากนะครับภูมิ เจอกันทริปคราวหน้าตาเราเลี้ยงกลับบ้าง

กินอิ่มก็เดินเล่นไปตามทาง โอ้โห………ตลอดทางมีแต่ร้านขายโจ๊ก แถมขายถูกกว่าเจ้าแรกที่กินอีกด้วย แต่ไม่รู้อร่อยเท่ากันไหม เราเดินไปเล่นริมน้ำ ถ่ายรูปกับเรือรบกัน หลายมุม เรือที่จะมารับกลับไปฝั่ง

ก็มาจอดรออยู่แล้วด้วย ลงไปนั่งเรือจอดนิ่งๆ ท่าจะเมาแน่เรา เดินเล่นต่อดีกว่า

พี่ๆ อาๆ สุดยอดจริงๆ เรือจิดนิ่งๆ ก็นั่งกันได้ สงสัยว่ากลัวที่นั่งทำเลดีๆ มองเห็นปลาโลมาหายก็เลยยอมนั่งจองที่ในเรือ

นานนับชั่วโมง สักประมาณครึ่งชั่วโมงผ่านไปได้ รถเซอร์วิสก็มา เอากระเป๋าลงเรือ

ใครมาก่อนก็เอาจักรยานลงเรือก่อน

แต่ตอนนี้ เรือจอดเต็มจักรยานแล้ว เรียงเป็นระเบียบเรียบร้อยสวยงาม

ไม่ล้มเป็นโดมิโน่ เหมือนตอนขามา เริ่มมีประสบการณ์กันแล้ว

เกือบ 7.30 ได้เวลาเรือออก ขาดอีก 2 ใครนะยังไม่มา เป๊ง 7.30 พอดีมากันครบนั่งกันเรียบร้อยเรือพร้อมออกเดินทาง แนน ก็จองที่นั่งพิเศษ ในห้องคนขับตามเดิม อ้าวลุงพุ่มไม่มาแล้วสิ บายๆ อำลาพวกเราที่ท่าเรือ ดีนะมีภูมิ มานั่งเป็นเพื่อนไม่งั้นคงเหงาแย่เลย เพราะพี่คนขับ ก็ขับไปไม่คุยอะไรเลย

เราคุยเรื่องเรือ เรื่องนู่นนี่นั่นมามายตามที่เห็นในน้ำ จนจะหลับแล้วคะ เพราะง่วงมากๆ แต่ก็ถึงฝั่งพอดี เรือพยายามเทียบเข้าท่า แต่ว่าทำเช้านี้น้ำลงเยอะจัง เรือกับท่า สูงต่างกันเป็นเมตร นั่งรอไปเรื่อยๆ ให้ พี่ๆ อาๆ ขึ้นหมดเรือก่อน เผื่อเรือจะได้เบาๆ มันอาจจะสูงขึ้น ขึ้นกันหมดเรือ เหลือแนนกับภูมิ แลจักรยาน ดูแล้วมันสูงขึ้นไหมเนี่ย รอดูก่อนนะ เผื่อว่าเอาจักรยานขึ้นหมด มันจะลอยสูงขึ้นอีกนิด ไม่ต่างจากเดิมเท่าไร แนนเราไปช่วยเขายกของก่อนนะ ภูมิ แยกตัวไปยกของ แนนยังนั่งรอลุ่นต่อว่าขอขึ้นหมด เรืออาจจะลอยสูงขึ้นอีกนิด

ทุกสิ่งอย่างขึ้นหมดเรือแล้วรวมทั้งคนขับ ตอนนี้เหลือแนนคนเดียวแล้วนะ จะขึ้นไหมครับ ขึ้นสิ แต่มันไม่สูงขึ้นเลยเนอะ ภูมิบอกว่าอุ้มแนนไหว แต่ไม่เป็นไรขึ้นเองก็ได้ น้องปอนด์ เห็นแนนกำลังจะขึ้น เลยยื่นมือมาบอกว่าผมฉุดพี่เอง ขอบใจมานะน้องชาย แต่พี่ว่า มันจะฉุดปอนด์ตกลงน้ำมากกว่า พี่ตัวหนักกว่าตั้งเยอะ แต่ต้องขอบคุณความมีน้ำใจของน้องมากๆ นะครับ สุภาพบุรุษ สุดๆ น่ารักจริงๆ ในที่สุดก็ได้พี่หล่อ มาช่วยดึงขึ้นจากเรือให้

ที่จริงก็ขึ้นไม่ลำบากเลยนำ ก้าวกว้างๆ 2 ทีก็ถึงละ คิดมากไปได้ ว่าทำไมเขาไม่ทำบันได้ ทำไมเขาไปทำขั้นตรงเสาให้คนขึ้นลงง่ายๆ แต่จริงๆ แล้วก็น่าจะมีนะคะ เผื่อคนแก่ และ เด็กไงคะ พวกเราจักรยานแข็งแรงอยู่แล้วแต่คนธรรมดาอาจจะขึ้นไม่ไหวก็ได้นะ

ขนกระเป๋าขึ้นรถเซอร์วิส พี่ยาวก็จัดเป็นระเบียบเรียบร้อยเอาผ้าใบคลุมไว้ แต่แล้วมีอาคนหนึ่งจำไม่ได้ว่าชื่ออะไรบอก ว่าจะลงบางนา เอากระเป๋าที่อยู่ข้างล่างออกมา อะโห………………..อา ขา อา คราวหน้าอาบอกแต่แรกนะคะ เห็นแล้วสงสารพี่ยาวต้องลื้อเอาผ้าคลุมและกระเป๋าทั้งหมดออก เพื่อเอากระเป๋าใบน้อยให้อาคนนี้ แล้วจัดกลับเหมือนเดิม

มันกินเวลาพอสมควรเพราะแนนยืนรอจนแดดร้อน หลบแล้วหลบอีกก็ยังจัดไม่เสร็จ คุยกับภูมิ จนบอกว่าต้องไปแล้วครับแนนเดี๋ยวตามขบวนไม่ทัน

ก็เลยมานั่งรอในรถแทนตั้งนานเลยอะกว่าจะจัดเสร็จ พี่ยาวก็บอกว่าหน้าที่ เซอร์วิสแบบนี้แหละแนน เราต้องทำใจ ถึงพี่จะโมโห แต่ก็ห้ามตอบโต้ ออกไป แต่พี่ก็อึดอัดในใจนะแนน แทนที่พี่จะเอาเวลาไปทำอย่างอื่น ไปช่วยคนนู้นคนนี้ได้ แต่พี่ยาวนะไม่ต้องเสียใจนะคะ อย่างน้อยแนนก็เห็นว่าพี่ทำทุกอย่างด้วยความจริงใจ และตั้งใจ ที่พี่ทำให้ก็เพื่อความประทับใจให้ทุกๆ คนอยากมาออกทริปกับชมรมในครั้งต่อไป สุดยอดเลยคะพี่ยาว ขอปรบมือให้ดังๆ เลย

เรียบร้อยออกเดินทางต่อ ระหว่างนั้นแนนก็เบลอๆ เพราะนอนไม่อิ่ม แบตก็หมดด้วย นั่งสลึมสลือไปตลอดทาง จนนั่งหลับหัวโยกเยก รู้สึกตัวอีกทีตื่นมา เมื่อคอชมัดแขนมันถ่วงขอไว้ อ้าวพี่ยาวหายไปไหน มองผ่านกระจกออกไปกำลังแจกน้ำให้พี่ๆ อาๆ อยู่ แดดร้อนมากๆ แนนก็เลยไม่อยากออกไปจากรถ เลยนั่งอยู่แต่ในรถเอาเปรียบทุกคน นิสัยช่างแย่จริงๆ

แดดร้อนตลอดทางกลับ อยากจะเก็บภาพมาฝากก็ทำไมได้ มือถือแบตหมดแล้วคะ อดเลยคะ อดเก็บภาพความประทับใจ เล่าให้ฟังแทนแล้วกัน จำชายได้ไหมคะ ทริปนี้นะชายพาแฟนมาเปิดตัวด้วย น่ารักจริงๆ 2 คน แนนเฝ้าดูตลอดทาง ชายจะปั่นอยู่ข้างหลังของดูน้องอ้อมตลอดเวลา จากที่เคยปั่นกันความเร็ว 25-30 วันนี้ชายปั่น 18-20 ยังไงก็ไม่ให้เกินนี้ เพราะอยากให้อ้อมปั่นจบทริป น่าประทับใจจริงๆ

เจอปั้มแวะจอดพักกัน ตลอดทางมาไม่มีร้านขายอาหาร เลยต้องพึงมินิมาร์ทในปั้ม สำหรับมือกลางวัน แนนก็เติมนมกล่องใหญ่ไปหนึ่งกล่อง แต่ไม่ต้องกลัวแนนหิวนะคะ เพราะเคี้ยวงับๆ ตลอดทาง พี่ยาวจอดให้แวะซื้ขนมแถวตลาด แนนได้ปลากรอบ ปลาหมึก มาถุงใหญ่ ช่วงนี้ฮิตกินปลากรอบ แทนกล้วยตาก เพราะหมอบอกว่ามันจะช่วยให้กระดูกต่อเร็ว จะได้ผลไหมหนอ กินไป 2 โลแล้วคะ กลมขึ้นทุกวันๆ เพราะไม่ได้ปั่นจักรยานเลย

จอดแวะพักที่ปั้มมีพี่ตัวใหญ่ๆมาทักบอกว่ารู้จัก นนลนีย์ ไหม อ้าวก็แนนนี่ไง คะ พี่เขาบอกว่าตามอ่านเรื่องแนนอยู่นะ ชอบๆ เขียนอีกนะทริปนี้ โอ้โห…….มีแฟนคลับมาทักแบบนี้ ได้ใจนะคะ พี่เขาแนะนำตัว คราวนี้แนนไม่ลืมแล้วคะว่าพี่ชื่อ แมมมอส น่ารักจังคะชื่อนี้ สมกับตัวโตๆ ของพี่เลยนะ พี่เพิ่งมาทริปนี้ทริปที่ 2 ทริปแรกพี่ไปนครปฐมที่แนนเขียนว่าใครนั่นยางแตกไง

ปั่นกันเก่งขึ้นเยอะเลยนะคะทริปนี้ คนมาใหม่ก็เยอะยังจำชื่อไม่ได้ แต่ทุกคนเก่งๆ ทั้งนั้น สงสัยกว่าแขนแนนจะหายคงปั่นตาม พี่ๆ อาๆ ไม่ทันซะแล้ว

ขากลับ ยางแตกกันเยอะมาก เกือบสิบคันได้นะคะ เป็นใครบ้างจำไม่ได้ รู้แต่ว่าเยอะคะ คนสุดท้ายที่แตกคือ พี่ดอน เพราะว่าโทรมาตอนรถเซอร์วิสเลยไปแล้ว พี่บอกอยู่กิโลที่ 12 ปั้ม ปตท ตอนนั้นแนนอยู่กิโล 13 กว่าจะเจอทางกลับรถแล้ววนกลับมาเลยรอนานเป็นพิเศษ อย่าไปตัดคะแนนพี่ยาวเขานะคะ แนนนะ คิดว่าปั้ม ปตท ที่ใกล้ๆ บางนา

แต่แล้วก็มาถึง ไม่ปะแล้วหรอคะ ปะแล้วก็แตก 3 เส้นแล้ว ขนขึ้นกะบะหลังเลย คราวนี้จอดแวะอีกครั้งตอนภูมิ โบกจะเอาของลง แต่กระเป๋าอยู่ข้างล่างเกินเพราะจักรยาน 3 คันวางทับ ตกลงว่าค่อยไปเอาที่สมาคมที่หลังแล้วกันครับ โชคดีบายๆ แล้วเจอกันทริปหน้า จากนั้นก็มุ่งหน้าไม่แวะไปถึงชมรม

รู้นะคะว่าทุกคนแอบเป็นห่วงกลัวว่าแนนไม่สนุกโดยเฉพาะพี่หล่อ ถามบ่อยมากๆ ว่าสนุกไหมแนน แบบนี้นอนได้ไหม อยู่ได้ไหม

ขอบอกว่าสนุกมากๆ คะถึงไม่ได้ปั่นก็สนุกไม่ต่างจากปั่น…….ลืมไปเลยว่าแขนเจ็บ
ขอบคุณความมีน้ำใจของทุกๆ คน จะเอ่ยให้หมด สงสัยต้องเอารายชื่อผู้ร่วมทริปทุกคนมาลง ตอนแรกก่อนมาก็คิดนะว่าจะลำบากไหมนะ แต่อยากมา พอมาแล้วเกินคาด ทุกคนซ้ายขวารอบตัวพร้อมที่จะช่วยทำให้ทุกอย่างที่แนนหยิบจับอะไร
ยินดีที่ได้รู้จักเพื่อนใหม่ อย่าง ภูมิ นะครับ ที่ทำให้ทริปนี้สนุกขึ้นอีก ไว้มาปั่นกันอีกนะครับ

คราวหน้าต้องมาใหม่อีกครั้ง เพราะยังไม่ได้ปั่นจักรยานบนเกาะสีชังเลยคะ

อ๋อ ลืมบอกไปว่าได้เพื่อนใหม่อีกคนด้วยนะคะ จากกระดาษในขวดน้ำของน้องปอนด์ไง แนนโทรไปหาน้องเขาด้วยนะ เขาอยู่สีชังมาแค่ 2 เดือนเอง เพิ่งย้ายมาอยู่กับพี่สาว แถมบ้านเขาก็ใก้ลๆ ที่ศาลาที่เราพักด้วยนะคะ แต่วันนั้นเขามาศรีราชาก็เลยไม่ได้เจอกัน น้องเขาทำงานที่กรุงเทพแถวบางนา เขายังบอกเลยว่าถ้าพี่มาที่เกาะสีชังคราวหน้าอย่าลืมโทรบอกหนูก่อนนะ

ขอบคุณทุกคนที่ติดตามตั้งแต่วัน จ. – ศ. กว่าจะอ่านจบ ตาแฉะ แสบตากันเลยสิคะ

เจอกันใหม่ทริปหน้า ถ้ารถเซอร์วิสว่าง แนนขอนั่งไปอีกนะพี่หล่อ

อ่านของแนนจบแล้ว ก็ไปอ่านของภูมิต่อที่ รับประกันความสนุก + สาระ
ความสนุกยังไม่หมดแค่นั้น ตามไปอ่านเรื่องน่ารักๆ ของคู่ใหม่ปลามัน ที่ไปออกทริปด้วยกันของ น้องอ้อมและพี่ชาย ได้ที่

11 Responses to “ตีสามมมมมม…………(สีชัง ตอนจบ)”

  1. aomikotaru มิถุนายน 4, 2010 ที่ 4:47 pm #

    อ่านจบทริปแล้วจ้าพี่แนน อ่านเพลินมาก 🙂 ว่าแต่พี่แนนถอดเฝือกเมื่อไหร่อะคะ
    พรุ่งนี้จะไปดอนหวายกับพี่ชาย จะไปซื้อผ้าคลุมหน้ากับกางเกงขายาว
    ตอนนั่งทำงานยังยกแขนขึ้นตลอดรึเปล่านะ 55 แซวเล่นจ้ะ

    อ้อมอัพบล็อกแล้วจ้ะ
    http://aomikotaru-out-going.blogspot.com/

    • nonlany มิถุนายน 4, 2010 ที่ 5:08 pm #

      อะไรกับพี่พิมพ์มาตั้ง 5 วันเพิ่งจะนั่งพักเมื่อกี้เอง อ่าบละ เร็วจริงๆ อีก 2 เดือนนะกว่าจะได้ถอดเฝือก ตอนนี้ฝืนๆ ได้หลายท่าละ บางทีก็ยกบ้างถ้าเมื่อยมากๆ แต่ไม่ได้ยกคาไว้ตลอด 555

      • aomikotaru มิถุนายน 4, 2010 ที่ 9:21 pm #

        อ้อม subscribe บล็อกพี่แนนเอาไว้
        เวลาพี่แนนอัพเดตอะไรมันจะส่งเมลมา
        อ้อม เลยได้อ่านเรื่อยๆเลยจ้า

        โอ้.. ระวังนะพี่แนน
        ยกคาไว้ตลอดเดี๋ยวจะกลายเป็นเทพีเสรีภาพไปเลย 555
        ขอให้แขนแข็งแรงเร็วๆจ้ะ

    • nonlany มิถุนายน 4, 2010 ที่ 10:44 pm #

      เข้าไปอ่านแล้วนะ เล่าได้สนุกเหมือนกันนิ เขียนอีกนะ ปั่นเล่นก็พิมพ์มาเล่าสู่กันฟัง ต่อไปก็ปั่นมาทำงาน รอพี่หายเอาไใว้เจอกัน

  2. B.M.S มิถุนายน 4, 2010 ที่ 8:03 pm #

    เฮ้อ จบจนได้นะ นึกว่าจะจบไม่ลงซะแล้ว
    สนุกดีนะ ได้ครบทุกรส เป็นดราม่าจริงๆ

  3. B.M.S มิถุนายน 4, 2010 ที่ 8:47 pm #

    ตามไปอ่านบล็อกของน้องอ้อมมาด้วย สนุดดีเหมือนกัน
    ถ่ายทอดเรื่องราวกันเก่งๆทั้งนั้นเลย

    • aomikotaru มิถุนายน 4, 2010 ที่ 9:22 pm #

      ขอบคุณค่ะพี่ 🙂

  4. น้องปอนด์ มิถุนายน 4, 2010 ที่ 10:17 pm #

    เสร็จงานส่งน้องปอนด์เรียนแล้ว
    (วันนี้เป็นวันแรกที่ปอนด์ได้ขี่จักรยาน หลังรถล้มได้หมูแดงที่เข่า ดูเขามีความสุขมาก)
    รีบกลับมาดูว่ามีตอนจบหรือยัง ว่าเดี๊ยวค่อยมาอ่านเผลอแป๊ปเดียวอ่านจบแล้ว
    สนุกมาค่ะน้องแนน ขอบคุณที่ทำให้คนได้อ่านมีความสุข เกิดความคิดจะไปขี่ที่เกาะสีชังใหม่อีกครั้งค่ะ จะไปเมื่อไรจะโทร.ไปชวนนะ (ตอนปิดเทอม ต.ค.นี้) ถึงตอนนั้นน่าจะขี่จักรยานได้แล้วละรีบรักษาตัวให้ดีๆนะจ๊ะ

    • nonlany มิถุนายน 4, 2010 ที่ 10:58 pm #

      พักหลายวันเหมือนกันนะคะ แนนนะอยาากปั่นมากเลยคะ

  5. dariam มิถุนายน 5, 2010 ที่ 9:33 pm #

    ยินดีที่ได้รู้จักน้อง ๆ ทุกคนค่ะ นอกจากจะขี่จักรยานกันเก่ง ๆ แล้ว ยังเล่าเรื่องได้สนุกมาก ๆ เลยค่ะ อ่านจนเพลินเลย ตายแล้วผ่านมากี่ชั่วโมงแล้วนี่ เข้าห้องนู้น ออกห้องนี้ เขียนบ่อย ๆ นะคะ จะติดตามอ่านทุกครั้งค่ะ

  6. tong มิถุนายน 6, 2010 ที่ 12:50 am #

    จบอย่างสนุกสนานเลย สงสัยปีหน้าต้องไปอีกรอบน่ะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: