คุยกันมันส์…………(สีชัง ตอนที่ 4)

3 มิ.ย.

มาต่อแล้วคะ ทำไมไปแค่ 3 วัน เล่าเรื่องได้ยาวขนาดนี้นะเรา สงสัยละเอียดเกิน

เจอเพื่อนใหม่ น่ารักมาก สุภาพ สุดๆ ดูดีมากๆ ทีแรก ไม่กล้าจะคุยด้วยเลย เพราะเราช่าง ต่างกับเขาจริงๆ

ต่อจากเมื่อวานนี้นะคะ

หลังจากที่แวะพัก รับประทานอาหารกลางวัน บางคนก็แถมนอนกลางวันด้วยเลยคะ ใครไม่ไปคราวนี้มีรถกระบะมารับคะ เพราะมีสาวๆ ปั่นไม่ไหว หรือออมแรงปั่นกลับบ้านกัน แนนก็เลยพลอยสบายไปด้วยไม่ต้องเดินตากแดดร้อนๆ แนนนั่งมากกับแม่น้องปอนด์ที่เบาะหลัง และ แฟนคุณบ๊อบนั่งข้างหน้า ชื่อพี่อะไร ไม่ได้ถามเลยคะ เรานั่งคุยกันตลอดทาง เรื่องว่าทำไมถึงมาปั่นจักรยานกันได้ แถมคุณแม่น้องปอนด์ให้คำแนะนำอย่างดี เรื่องแขนเข้าเฝือกว่าควรทำอย่างไรต่อจากนี้ คิดว่าคุณแม่เป็นผู้ช่วยหมอ หรือ พยาบาลมาก่อนซะอีก รู้ละเอียดมากๆ เลยคะ ขอบคุณสำหรับคำแนะนำ ถึงเวลาจะนำไปใช้คะ

แว๊บเดียวจริงๆ ก็มาถึงศาลาที่กางเต้นท์กัน สักพักไม่นานๆ พี่ๆ อาๆ ที่ปั่นก็มาถึง เร็วจัง ไม่ต่างจากนั่งรถเลย เพิ่งจะบ่าย 2 เองตอนแรกคิดว่าจะได้ไปเที่ยวทั่วเกาะกัน ว้า…..อา ก็ไม่ไปกัน แดดก็ร้อน ก็เลยต้องนั่งเล่นอยู่แถวนั้น นั่งทำอะไรดีนะ มือถือก็แบตหมด แต่อดไม่ได้ต้องเอาปลั๊กออกชั่วคราว เพราะเห็นภาพอาแล้วอดไม่ได้ ต้องเก็บไวเพราะช่างน่ารัก เหมือนคนขายปลาหมึก 3 ตัว สิบบาทจ้า

คราวแรกหัวอาเสแดงนั่งหลับเอียงจนจะตกเก้าอี้ แต่แนนเลื่อนเก้าอี้ที่บังมุมถ่ายรูปดังไปหน่อยอาเลยสะดุ้งตั้งท่าหลับใหม่

อาขา แอบแซวนิดหน่อย มองอีกมุมก็เหมือนคนขายที่น่าสงสารไม่มีลูกค้ามาอุดหนุนนั่งเฝ้าจนหลับ แต่ถ้าใครไปปั่นกับอาก็รู้เลยว่าชุดนี้ของอา แน่ๆ จะเป็นของใครอื่นไม่ได้ เห็นปุ๊บใช่เลย กลัวเสื้อหายหรอคะอา นั่งเฝ้าจนกว่าผ้าจะแห้ง พอละเดี๋ยวอาโกรธเอา

มีอาอีก 2 คนก็น่ารักคะ แต่ว่าไม่ได้เก็บภาพมาฝาก อาเผ่าไงคะ น่ารักมากๆ เอากล้องมาโชว์ ดูสิ กล้องอย่างโปร บอกว่าขึ้นไปเขานู้นมาแล้วถ่ายภาพมาโชว์ แนนก็คิดว่าวิว สวยๆ แน่ๆ เลย ขออาดูหน่อย ปรากฏว่าอาถ่ายคำกลองที่เป็นป้ายที่ทางวัดเขาเขียนติดไว้ตามต้นไม้ แล้วก็มีกิ้งก่า 1 ตัวชูคอตอนอาถ่ายรูป เห็นแล้วน่ารักดีจริงๆ แล้วก็เอาภาพที่อาถ่ายเมื่อคือ นึกอยู่ว่าอาถ่ายใคร ปรากฏว่าเป็น รูปหัว แล้วอาก็ถาม ทายสิ ล้านที่ของใคร โห…………อาคิดได้ไง ถ้าอาเข้ามาเล่นเนตเล่นเว็บสักหน่อย หน้ากระทู้คงสนุกน่าดู

อาเผ่าพูดถึงความสามารถของกล้องว่าถ่ายมาโคร ได้นะ เพื่อนอาเลยท้าให้ถ่ายยุงตัวหนึ่งที่เกาะอยู่ที่ขา 555 ฮา มากๆ อาพยายามถ่าย ซูมเขาซูมออกเหมือนโปรมากๆ แนนก็จ้องอาตลอดเวลา พออากดแชะ แล้ว วิว ภาพดู ปรากฏว่ามันเบลอ 555 แน่ๆ อยู่แล้วคะอาเพราะแนนเห็นอยู่ว่ามืออาสั่นๆ ตอน แชะ อาก็ไม่ลดละความพยายามเพราะเพื่อนอาก็ยังท้าทายอาให้ถ่ายให้ได้ รูปที่สองเบลอหนักกว่าเดิม จนอาหมดอารมณ์ถ่ายแล้ว 555 แล้วเพื่อนอาก็ยังแซวไม่เลย มาโคร มาโคร 5555 อาบอกเอาไว้ถ่ายเส้นผมไง เพื่อนอาก็บอกถ่านผมอั๊วสิ อาก็พยายามเล็ง แล้วคงไม่ได้ดั่งใจสักทีเลยดึงผมเพื่อนออกมา 1 เส้น 555 นี่ไงมาโคร ชัดไหมละ

มีเงาะถุงใหญ่อยู่บนโต๊ะ ก็อยากกินนะแต่แกะไม่ได้ ก็เลยนั่งกินถั่วกับลูกเกดที่แฟนพี่บ๊อบแบ่งให้จนหมด แล้วต่อด้วยมะขาม นั่งกินไปเรื่อยคุยฟังพวก พี่ๆ อาๆ คุยกันไป จะอาบน้ำก็ยังไม่ได้เพราะน้ำยังไม่ไหลเลย บางคนไปอาบที่บ่อเก็บน้ำ แต่แนนคงทำไม่ได้เช่นเคย ก็เลยนั่งเล่นต่อไป จนเย็น

พี่หล่อวิ่งวุ่นตามเรื่อง โทรหาคนนั้นคนนี้ที่เป็นเจ้าถิ่น สอบถามเรื่องน้ำว่าเมื่อไรจะไหน สรุปได้ว่าที่เกาะเขาปล่อยน้ำเป็น โซน แล้วเราจะทราบได้อย่างไรว่าเราอยู่ตรงนี้น้ำสักกัดโซนไหน จะปล่อยเวลากี่โมง ไม่รู้พี่หล่อ ไปอ่อนวอนพี่ๆ ดับเพลิงวิธีไหน ถึงได้เปิดวาวส่งน้ำให้เป็นกรณีพิเศษ อยู่ 2 ชั่วโมง เติมในอ่างห้องน้ำทุกห้องให้เต็ม แต่ถึงอย่างไรก็ไม่พออยู่ดี อาบครึ่งคนก็หมดแล้วสิ มันเล็กเหลือเกิน

อาเสแดงไอเดียบรรเจิด เห็นถังน้ำแข็งเป็นแทงค์เก็บน้ำ ขนจากหน้าศาลาไปที่ห้องน้ำ หญิง ชาย ฝั่งละ 1 ใบ แล้วรองน้ำให้จบเต็ม เผื่อพรุ่งนี้เช้าจะได้มีน้ำอาบกัน อ้าวๆ ขันไม่พอ ทำไงดีคะ อาเผ่าใจดีอาสาซิ่งมอไซด์ไปซื้อขันให้ สั่งไป 4 ใบร้านเขามีของ 2 ใบก็เลยได้ขันใบใหม่มา 2 ใบ ขอบคุณอาเผ่านะคะ น่ารักจริงๆ

แนนก็เลยได้อาบน้ำแล้วคะหลังจากตัวเน่าๆ มาตั้งแต่เมื่อวาน สดชื่อเหมือนได้ลอกคราบ ช่างสบายตัวจริงๆ อาเสแดงอาบเสร็จก่อนเลยไปหาซื้อเสบียงรองท้องมาฝาก โรตี 10 อัน อาบอกเขาแถมให้ 1 อันด้วย อาแบ่งให้แนน 1 อัน แต่อายังไม่รู้จักภูมิ ก็เลยไม่ได้แบ่ง แนนก็เลยหักครึ่งแบ่งให้จะกินคนเดียวได้ยังไงกัน

เย็นแล้วได้เวลากินข้าว วันนี้ตั้งใจไปกินข้าวต้มปลาให้ได้ เมื่อวานมีคนแวะไปบอกว่าอร่อย แถมอาเผ่ายังมาประกาศว่าเมื่อวานไปสั่งปลาอินทรีย์เอาไว้ ปกติไม่กินหรอกคะปลานะ แต่ใครๆ พูดก็เลยอยากไปลอง แล้วจะไปยังไงดีนะ ซ้อนท้ายจักรยานอีกหรอ แต่อาวิชัยอยู่ไหนหาไม่เจอ ได้ทีชวนเลยคะ ภูมิ ภูมิ เราเดินไปกันไหม

น่ารักที่สุด ยอมเดินกับเราด้วยแฮะ ที่นี้ก็ไม่เหงาแล้วสิ ภูมิก็เดินไปจูงจักรยานไป ถุงมือข้างหนึ่งหล่นไปเมื่อไรก็ไม่รู้สิ มีพี่คนหนึ่งเก็บได้ปั่นตามมาให้ ขอบคุณนะคะ เราคุยเรื่อยเปื่อยกันไปตลอดทาง ทำเอาถึงร้านเร็วกว่าที่คิด ไปถึงจะสั่งข้ามต้มปลาอินทรีย์ แต่เสียใจด้วยปลาหมดแล้ว เหลือแต่ปลาน้ำดอกไม้

ถ้างั้นเอาหอยนารมกับปลา ก็ได้คะ นั่งรอเลยนะ อาเผ่าจัดการ คิวที่ 3 นะ แว๊บๆ หันไปบอกคนขายว่าไม่ใส่กระเทียมเจียวนะ พอมันแช่น้ำแล้วไม่ชอบ อาเผ่าได้ยินดังนั้นบอกว่าอย่างเรื่องมากไปตักออกเอง 5555 คนขายยิ่งทำช้าๆ อยู่ พอถึงคิวแนนหอยนารมก็หมด เกือบอดกินเลยคะ แต่อาเผ่าใจดีอาสาไปซื้อให้ ซื้อมาเยอะเลยคะ 3 ถุงใหญ่ บอกคนขายเอาไว้ให้ใส่เป็นพิเศษ ไม่ต้องคิดเงิน คนขาย งง หนักกว่าเดิมให้ใส่กี่ตัวละทีนี้ อาเผ่าเลยเปลี่ยนใหม่ อั๊วยกให้ลื้อไปขายแล้วกัน คนขายค่อยหยิบใส่ชามตามจำนวนที่เคยทำ

คนขายยกมาวางที่โต๊ะ โอ้โหทำไมปลาเยอะจัง โชคดีมากๆ ที่ไม่สั่งขาวไม่งั้นกินไม่หมดแน่ๆ แต่ไม่มีข้าวก็แปลกๆ เลยขอแบ่งข้าวจากภูมิมา 3 ช้อน เมื่อวานได้ข่าวว่าคุณ BOB กับพี่จือ กินไป 4 ชาม สามารถจริงๆ คะ ขนาดคนไม่ชอบกินปลาอย่างแนนยังว่าอร่อยใช้ได้ ไม่เหม็นกลิ่นคาว เสียอย่างเดียวคะแมลงวันเยอะมากๆ อ๋อ เติมน้ำพริกเผานิดหน่อยเพิ่มความอร่อยแต่ที่แม่น้องปอนด์แนะนำ

โครม ตับ ไม่ได้ยินเสียหรอกคะ แต่ว่ามีคนบอกว่าน้องปอนด์ เกิดอุบัติเหตุ สงสัยกลัวพี่แนนไม่มีเพื่อน เลยจะมานั่งรถเซอร์วิสเป็นเพื่อนแน่ๆ เลย แต่ก็เป็นหนักกว่าที่แนนคิดว่า ได้หมูแดงไปหลายจุด ทำเอาอิ่มทั้งครอบครัวเลยคะ ที่เข่า 2 ข้าง ที่ข้อศอก ที่หน้า อดปั่นเป็นเพื่อนพี่แนน ซะแล้วน้องเรา ดีนะที่คุณแม่มีวิชาปฐมพยาบาล เลยเอาน้ำแข็งมาประคบไว้ทัน แล้วก็ส่งตัวไป โรงพยาบาล

จากนั้นก็ชวนภูมิไปเดินเล่นต่อ แบบว่าอยากสัมผัสบรรยากาศของเกาะ ยิ่งเป็นตลาดยิ่งชอบเดิน ก็เลยให้ภูมิจอดจักรยานไว้ที่ร้านข้าวต้มปลา เพราะพวกเราจักรยานบางคนเพิ่งมายังไม่ได้คิวสั่ง เดินลงเนินไปตามทาง

แล้วเราก็คุยกัน ยิ่งกว่านักเศรษฐศาสตร์ วิเคราะห์ปัญหาบ้านเมือง แนนสงสัยว่าคนที่นี่เขาทำอะไรกัน ทำไมคนรุ่นๆ พวกเราไม่เห็นมีเลยเนอะ ภูมิ ก็คิดเหมือนกัน เราเลยตามหาแต่ยังไม่เจอ แล้ว 7/11 บนเกาะกับฝั่งราคาจะเท่ากันไหม 555 เจอคนคอเดียวกัน ก็เลยบุกร้าน 7/11 ตรวจสอบราคาของที่รู้จัก ปรากฏว่ามันเท่ากัน คราวนี้เลยถามต่อว่าแล้วร้านข้างนอกจะขายยังไง เดินไปเดินมาจนถึงท่าเรือ มีเรือหาปลาจอดไว้เยอะมาก

ประเด็นมากมายล่อยลอยเข้ามา แล้วก็ไปเดินเล่นริมท่า ดูบรรกาศ ดูบ้านเมือง ว่า คนนี้นี่เขาทำอะไรกัน แปลกดีที่เด็กผู้ ญ ที่นี่ทำเป็นมอไซด์รับจ้างเยอะจัง

ส่วนผู้ ช ที่นี่ก็ขับรถสามล้อที่เรียกว่า เรียกว่าอะไรนะภูมิ แนนลืมอีกละ ใช่ สกายแล็ป ไหมนะ

แต่เท่าที่คุยกับลุงพุ่มตอนนั่งเรือมาลุงบอกว่าลุงทำงานบนเรือ สงสัยคงทำงานบนเรือกันมั๊ง
เดินเที่ยวต่อไปก็เป็นเมืองเล็กๆ ที่มีร้านขายของเยอะมาก แต่ไม่ค่อยมีนักท่องเที่ยวเท่าไร ยิ่งต่างชาตินี่ไม่เห็นสักคน เดินไปเดินมาเจอร้านขายน้ำแข็งใสพวกเราสวนทางมาก็บอกว่าอร่อย ถึงอิ่มก็ต้องลอง จะอ้วนก็ไม่สน

ทีแรกจะกินโรตี เพราะเมื่อกี้นี่ยังกินไม่หนำใจ แต่ว่าอิ่มมากๆ เลยต้องเลือกสักอย่างว่ากินอะไร สรุปได้ไปว่าไปกินน้ำแข็งใส เราเดินตรงไปสงสัยว่าอร่อยจริงๆ คิวยาวมากๆ ทั้งคนท้องถิ่น และ พวกเราจักรยาน มากันแน่นจนไม่มีที่นั่ง จนพวกเราชุดแรกกินเสร็จก่อนลุกให้นั่ง แนนสั่งถั่วแดง แต่เห็นถั่วเขียว ก็อยากกินเลย สั่งผสมกัน พี่ และ ภูมื สั่งบัวลอยไข่หวาน

กินหมดด้วยกันทุกคนแล้วก็บ่นว่าหวานจัง สรุปคิดเงินจ่ายตั้งค์ แล้วก็อึ่งกันไป ชามละ 10 บาท ของแนน ส่วนอีก 2 ชาม 12 บาท พี่ชื่ออะไรนะคะ ลืมถามใจดีเลี้ยงแนนอีกแล้ว ขอบคุณนะคะ กินเสร็จก็ลุกไป พี่ๆ อาๆ จักรยานชุดที่ 3 มานั่งต่อ

ทุกคนก็ปั่นกลับกัน ภูมิยังน่ารักเดินเป็นเพื่อนแนน เราไปแวะไปดูวิวกัน แต่ว่ามองไม่เห็นอะไร ฟ้ามืดเหมือนฝนจะตก เลยกลับที่พักดีกว่า

สักพักฝนก็ตกหนักคราวนี่ชินแล้วคะไม่รู้สึกอะไร พี่ๆ อาๆ ก็นั่งคุยกันอีกวง สนุกสนานชินกับการรั่วของน้ำฝนจากหลังคาลงมาใส่หัว แนนก็ลากเก้าอี้มานั่งคุยกับภูมิต่อ เรื่องอะไรบ้างคะ คุยกันเยอะมาก คุยกันมันส์ คนฝนสาดยังไม่หลบคิดดูสิ ภูมิก็ไม่สนเช่นกันแค่หยิบหมวกมาใส่ แล้วคุยต่อ จนฝนมันสาดเฝือก แนนก็เลย เอาเสื้ออีกตัวมาห่อเฝือกไว้ ยังคุยกันต่อไม่หยุด พอๆ กับฝน จนดึก ภูมิบอกไปนอนแล้วนะ ได้เวลานอนแล้ว จากไม่รู้จักก็เลยสนิทกันเลย

พี่หล่อยังนั่งเล่นคอมต่อ ชวนแนนเล่นคอมด้วยนะ ไม่ไหวแล้วจะตาจะปิดแล้วนั่งดูสักพักแล้วไปเข้าเต้นท์นอน คืนนี้พี่ม้อยมาขอนอนด้วยเลย อบอุนอีกคืน แต่……….พี่เขากลับเต้นท์มาอีกข้าง แสงไฟสีเหลืองจากเสาไฟที่ถนน ส่องตาแนนทั้งคืน สรุปว่านอนหลับไม่สนิท หลับๆ ตื่น เพราะไฟแยงตาทั้งคืน

เหลืออีก 1 ตอนก็จบแล้วคะ

Advertisements

5 Responses to “คุยกันมันส์…………(สีชัง ตอนที่ 4)”

  1. โต้ง มิถุนายน 3, 2010 ที่ 11:08 pm #

    ่สนุกดีครับเหมือนไปเที่ยวด้วยเลย มาเล่าต่อน่ะ

  2. น้องปอนด์ มิถุนายน 4, 2010 ที่ 12:07 am #

    เล่าเรื่องสนุกมาก รออ่านต่อนะจ๊ะ
    ขอบใจ จากใจ
    แม่น้องปอนด์ (ลูกนอนแล้วจ้า)

  3. Poom มิถุนายน 4, 2010 ที่ 8:09 am #

    ๕๕๕ เกิดมาไม่ค่อยเคยคุยอะไรกับใครนานแบบนี้เหมือนกันครับ 🙂

  4. dariam มิถุนายน 4, 2010 ที่ 2:53 pm #

    น้องแนนเล่าได้สนุกมาก ๆ เลย ค่ะ ชอบ ๆ รออ่านตอนต่อไปค่ะ

  5. jeena ธันวาคม 3, 2010 ที่ 3:10 pm #

    รีสอร์ทสุดฮิบสไตร์ธรรมชาติ (เคยเป็นฉากหนังปืนใหญ่จอมสลัด) อิ่มอร่อยกับซีฟู้ด อากาศดี ทะเลสดใส่ กิจกรรม สุดมันล์
    ปารี ฮัท… (The Best 100 Resorts in Thailand , You Don’t miss! (จากนิตยสาร Voyage)
    ปารี ฮัท กระท่อมริมผา มีน้ำทะเลกับฟ้าเป็นเพื่อน ดูข้อมูลเพิ่มเติมwww.pareehut.com /087-9034300
    มาลีบลู ฮัทเดิม รือสร้างใหม่แล้วเป็น ปารี ฮัท กระท่อมที่ใช้สถาปัตยกรรรม สไตล์ธรรมชาติ แต่เพิ่มเติมความสะดวกสะบาย โดยการมีไฟฟ้าใช้ทั้งคืน และมีห้องที่สะอาดมิดชิดค่ะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: